Zomervakantie Zweden 2018


route



















Donderdag 28 juni, Stenaline Kiel-Gothenburg

Under construction !!

We reden weg uit Almere om 9:45 uur en A6, A7, Groningen over Noord Duitsland (Bremen, Hamburg) naar Kiel te rijden. We hadden file, dus pas om 16:00 uur waren we in Kiel. De route is heel makkelijk, de snelweg stopt in Kiel en vandaaruit rijdt je direct de Schwedenkai op, waar de boot al lag.
We hadden geluk, want we konden nog net voor de middagpauze de boot op. 10 minuten laten stond de camper geparkeerd op de boot en stonden wij in onze hut.
Wanneer je vooraf reserveert (en dat moet voor Kiel-Gothenburg), geef je je registratie nummer van de boeking, laat paspoort zien en je kunt de boot op. Deze keer was er wel een extra controle op het aantal passagiers, er kwam een medewerker checken of we met 2 mensen waren en hij vroeg zelfs om in de camper te checken.

We hadden een hut op de 10e etage, de bovenste etage en met een raam!
We zijn eerst het centrum van Kiel ingelopen, we hadden tot 18:00 uur de tijd en we hebben de winkelstraat heen en weer gewandeld. Het was prachtig weer, zonnig, warm, ergens rond 28 graden, denk ik.
Terug op de boot hebben we op dek 11 gezeten, het promenade dek. Het duurde zeker anderhalf uur, voordat de boot vanuit Kiel op de open zee kwam.
We hebben een kort diner gedaan vanuit het snack buffet, maar dat viel tegen. Volgende keer nemen we broodjes en salades mee om op te eten op promenade dek, dat zagen we veel mensen doen.
Na de koffie en buiten zitten op promenade dek, zijn we lekker gaan slapen in de hut.
stenaline stenaline kiel












Vrijdag 29 - zaterdag 30 juni: Bohuslan kust, Orust

Om 7:00 uur maakte de scheeps omroeper ons wakker, dat we konden ontbijten ! We waren in Gothenburg en ook hier duurde het zeker drie-kwart uur om Gotherburg in te varen, voordat we stil lagen aan de kade. Binnen een half uur waren we van de boot en reden we Gothenburg al weer uit, via de E6 naar het Noorden. We hadden maar een kleine afstand te overbruggen en uiteraard na een koffiepauze, stonden we om 11:30 uur al bij de Stocken camping op het eiland Orust.
Het was nog rustig op de camping, er staan vaste huisjes en caravans a la Bakkum, maar de zomervakantie is nog niet begonnen in Zweden. We zagen dus onze leeftijd, gezinnen met heel jongen kinderen.

Het was prachtig zonnig weer, maar wel met de koude wind. We hebben in de zon gezeten, Alex is meteen verbrand (in Zweden!) en het meest actieve was een wandeling naar plaatsje Stocken en later een s'avonds een wandeling naar de kust.
De kust is hier heel mooi, het is een zogenaamde scherenkust: de kustlijn bestaat uit afgeronde rotsen met en af toe een baaitje met zand. Het eiland Orust is lichtglooiend, je kunt er prima fietsen ( als je fietsen mee hebt). We hadden geen fietsen mee en dat zouden we nog vaak betreuren.
Het plaatsje Stocken is heel klein, geen terrasje, geen winkels, geen restaurants, er was 1 plaats waar je wat groente,fruit en ijsjes kon kopen, waarschijnlijk vanwege de jachthaven.
Er zijn veel huizen en boorhuisjes, die rechtstreeks op de zee staan, met een steiger.
Vanaf de camping wordt ook veel gecanoed, maar vanwege harde wind en koud zeewater, hebben wij dat niet gedaan.

Zaterdags hebben we de blauwe wandeling gedaan, die achter de camping begon. Ik verwachtte een wandeling over de rotsen, langs de zee, maar we bleven in het bos. De wandling eidigde op een weg, die hebben we toen maar gelopen naar het andere plaatsje Halleviksstrand. Ook in dit plaatsje waren geen winkels, er was een cafe/restaurant met terras en een soort snackbar.
We hebben koffie gedronken, wat rond gelopen en even bij het strandje gezeten. Dat zag er wel leuk uit: een afgebakend kinderbadje, een steiger om op te liggen, een vlot in de zee, en verder ronde platte rotsen om op te liggen en zonnebaden.
Er waren veel lokale bewoners, zo te zien ook veel opa's en oma's met kleinkinderen ... en natuurlijk jonge gezinnnen, die zouden we de hele vakantie heel veel zien.

Als we nog eens gaan naar deze kust, moeten we Lysekill bezoeken, dat is een wat grotere plaats aan deze kust.
camping kust kust kust kust













Zondag 1 juli en maandag 2 juli: Ransater

De ICA supermarkt was open op zondag, dus nadat we vertrokken van de camping, hebben we eerst boodschappen gedaan. Daarna volgde een rit van 233 km, daar hebben we 3,5 uur over gedaan, inclusief een koffiepauze. We hebben de E6 naar het noorden gereden, de E44 naar Vanersborg, langs Uddevalla en vervolgens de E45 naar Karlstad. De route was mooi, rustig en we aten onze brownie/kaneelbulle met eigen koffie op een P plaats langs de weg.
Een deel van de wegen weg was 3 baans, dan weer de ene kant van de weg, dan weer de andere kant van de weg werd 2 baans. Het laatste stukje was de weg 62, die was 2 baans.
Ongeveer 30 km boven Karlstad ligt Ransater, het dorp waarin de camping ligt. Ransater ligt in de provicie Varmland aan de Klaralven rivier en dat is ook de aantrekkingskracht van de camping.
De camping Storangen is in Nederlandse handen en ligt mooi aan de rivier. We stonden op het grasland aan de waterkant, een mooi plekje met schaduw.
De rest van de dag hebben we op de camping gehangen, ik heb nog even gezwommen in het heel erg koude water. Er ligt een steiger ana de kant, daarop kun je zitten en met je benen in het water bungelen. Het duurde vrij lang voordat ik door was en zwom. De bodem van de rivier was modder/zand en daardoor was het niet helder om naar beneden te kijken. Ik durfde dan ook niet ver uit de kant te gaan, ik was ook nog de enige de zwom en daar was. Helaas had ik geen fototoestel of Iphone mee, voortan dus maar s'nachts met Iphone naar toilet gaan.
S'avonds hebben we pasta gemaakt, maar vanwege de vele vliegen, hebben we in de camper gegeten. Er waren daar natuurlijk ook muggen, gelukkig pas tegen schemering.

camping kust













Maadag 2 juli en het weer blijft mooi. We kunnen op de camping bever safari en elanden safari doen, maar pas op woensdag. We willen echter niet zolang op deze camping blijven, dus dat is jammer. Als er geen vliegen en muggen waren en een leuk dorpje op loopafstand, bleven we waarschijnlijk wel langer staan. Maar de 1e nacht liep ik terug vanaf de toilet om ongeveer 4 uur langs de rivier en 10 meter naast mij aan de waterkant, hoorde ik een geluidje. Iets of iemand was iets aan het hakken, leek wel. Ik begreep inmiddels dat het een bever moest zijn, maar durfde niet te bewegen. Gelukkig hield de bever op met knagen en kwam 1 meter langs de kant op zijn gemak langs zwemmen ...
Hij zag mij niet en zwom rustig verder. Ik vond het een magisch momentje.

We hebben op de camping fietsen gehuurd om een stuk van de Klarälvsbanan te fietsen. Op de plek van een oude spoorbaan, ligt nu een 90 km fietspad, helemaal vlak. We besloten naar Munkfors te fietsen, 10 km naar het noorden. Dat was achteraf gezien ook ver genoeg, gezien de toch wat wankele fietsen die we hadden. Het is een mooie vlakke fietsroute, langs weilanden en soms langs de rivier. Munkfors is echter ook een stadje van niks, de grootste trekpleister is het tankstation, lijkt wel.
We konden wel koffie drinken en daarna zijn we doorgefietst in Munkfors naar een soort openlucht museum in een park.
Mensen in Zweden zijn gek van nostalgie, overal zie je winkels met grootmoeders spullen.
Dit openlucht museum was ook zoiets, het heel Laxholmen en het waren oude fabrieksgebouwen, een onderhouds hal van spoorwegen, een museumpje en een park. We hebben onze broodjes gepicnickt naast de hoogste waterval van de Klaralven rivier, in de schaduw.
De terugweg ging ook prima en rond 16:00 uur waren we terug op de camping.
Daar klonk accordeon muziek, er zou die week op donderdag een groot jaarlijkse accordeon festival zijn. Het is een van de grootste accordeon festivals in de wereld, gehouden op een stuk openlucht museum: Lansaters Hembygdsgard. Op onze camping waren al diverse accordeonisten gearriveerd.
1 kilometer naast onze camping aan de rivier, werd ook een terrein langzaam gevuld met caravans en campers, die allemaal voor dat festival kwamen, er stonden op wel 3 voetbalvelden allemaal campers en caravan in rijen.
kust kust kust
















Dinsdag 3 juli - woensdag 4 juli: Mora

Opruimen, betalen, key-cards inleveren, watertanks legen en vullen, luiken dicht, trapje in, etc de camper routines zitten er alweer goed in. We vertrokken uit Ransater om 190 km te rijden naar Mora, dat zou ons meest noordelijke verblijf worden. Via de weg 62, naar de E45 die rechtstreeks naar Mora gaat.
De weg is recht, mooi en saai tegelijk. Er rijden weinig auto's, je ziet heel veel bossen en af en toe een meer. We waren snel in Mora en stonden om 14:00 al weer op de volgende plek op camping Mora
Op de grote (voor Zweedse begrippen) camping waren 300 plekken, waarvan 80% een grote witte camper is. Wij hebben een rode camper van 6 meter, maar het gross van de campers die we tegenkomen, is wit en minstens 7 meter.
De camping ligt aan de rand van Mora, dus als je de camping verlaat, sta je in Mora. Dat is een leuk klein popperig stadje aan de bovenkant van het Siljan meer, met een heuse winkelstraat en restaurants.
We liepen door mooie kleine straatjes, waarin de huizen de kenmerkende rode kleur hadden, die veel huizen in Zweden hebben. Deze rode kleur op huizen is een kernmerk van de provicie Dalarma. We zagen ook af en toe old timers rijden, nostalgie en oldtimers gaan goed samen en je ziet veel old timers rijden in Zweden.
Bij het uit eten gaan, konden we de 8e finale van Engeland - Columbia zien, nadat eerder op de dag Zweden al had gewonnen. Dat Zweden ook moest spelen die dag, was ons niet ontgaan. Veel Zweden lopen in een geel shirt, de hele dag.

Op woensdag hebben we weinig gedaan: lopen naar Mora voor een taartje in een leuke konditorei met mooie tuin, zwemmen op strandje van camping in stuk van het meer. Ook deze keer is het woord zwemmen ietwat overdreven: 80% van de tijd heb ik nodig gehad om door te komen in het koude water.
Het oorspronkelijke plan was om te fietsen naar de werkplaats van de Dalarma paardjes, maar we besloten de werkplaats te bezoeken op de volgende dag, bij ons reis van Mora naar Rattvik.
camping kunst kust kust














Donderdag 5 juli - zondag 8 juli: Rattvik

We moesten vandaag wel 40 km rijden, langs de Oostkant van het Siljan meer. Onderweg hebben we in Nusnas bij de familie Olssen, de werkplaats van de Dalarma paardjes (Dalahäst) bezocht.
Dat wordt door meer toeristen bezocht, maar het was best rustig. We liepen door de werkplaats en zagen het productieproces van de paardjes:
- berkenhout uit de omgeving
- grote planken hout waarop iemand met een stempel de omtrek van het paardje zet, altijd dezelfde mal, alleen verschillende maten
- iemand met een zaagmachine die de paardjes uitzaagt
- iemand met een 2e zaagmachine, die ook beijschaaft met een zaagmachine
- in een andere ruimte, schuurt iemand alle randen rond
- de volgende kamer wordt het eerste verfbad gegeven, in een grote verfmachine, drogen, ietwat schuren en dan nog een keer verven voor de basis kleur
- met de hand worden de lijntjes op de paardjes gezet, ongeveer 20 min per paardje
- drogen
Dit hele proces is arbeids intersief, wij vroegen ons wel af of het echt allemaal handmatig werd gedaan ....
Meer informatie vind je via familie Nils Olsson.
We hebben een zwart/wit/grijs paardje gekocht, alhoewel de traditionele paardjes rood zijn.

Rond het middaguur stonden we op de volgende camping Siljansbadet. We hebben een mooie plek met uitzicht op het Siljan meer.
Er is een pier vlak naast de camping, de 628 lange Långbryggan. Deze pier was nodig omdat het te ondiep was voor de veerpont om aan te meren. Ik zag dit ook toen ik ging zwemmen op de camping, ik kon lopen tot aan het einde van de pier. Dat is geweldig voor iemand die niet kan doorkomen in koud water: 600 meter lopen en dan nog maar tot aan je middel in het water staan.
De bodem van het meer is een beetje licht bruin / goudgelig zand, waardoor er gouden spikkeltjes lijken te zijn, wanneer de zon schijnt op het indiepe water. Erg mooi om te zien, je zou bijna denken dat er goud op de bodem ligt.

Rattvik zelf is een iets kleiner stadje dan Mora, met een klein winkelstraatje, een treinstation en de lange pier.
Er was wel weer een hele lekker konditorei en er kwamen zowel lokale Zweden, als heel veel toeristen. Het zou me niet verbazen als hij in de Lonely Planet werd vernoemd.
en ja hoor, gegoogled:
"CAFE IN RÄTTVIK, Fricks Konditori"
"An old-fashioned bakery-cafe with a casual, neighbourhood vibe, Fricks offers good-value sandwiches, quiches and salads. That said, you really should save some room for its range of decadent, freshly baked cakes and…

camping kust kust kust kust













Vrijdag hebben we een rustige dag gehad. De geplande wandeling door het bos langs het riviertje hebben we vrij snel afgebroken vanwege de muggen.
We kwamen aan de noordkant van Rattvik uit het bos en zijn rechtstreeks terug gelopen naar de konditorei. De rest van de dag hebben we geluierd: zwemmen, lezen, wandelingetje pier, uit eten, etc.

Zaterdag hebben we gewandeld naar de Vidablick. Dat is een uitkijktoren, die je vanaf de camping ziet, aan de rand van Rattvik op de heuvel op 350 meter hoogte. Het was een rustig wandelingetje, met wat stijging in de weg, om op Vidablick te komen. Dit is een uitkijktoren van 28 meter hoog, maar ook een restaurantje met terras met uitzicht over het Siljanmeer.
We zijn de toren niet opgeweest, maar natuurlijk wel koffie, taartje en toilet ...
Je kunt er ook met de auto komen, we zagen diverse lokale bewoners ook genieten van het terras: bijvoorbeeld 2 oudere dames, een mevrouw die haar bejaarde moeder mee had en enkele toeristen zoals wij. We kregen ook koffie in echte kop en schotels, terwijl we eerder altijd een mok moetsen pakken om koffie in te schenken.
We zijn door het bos over de heuvel gewandeld en deze keer hadden we gelukkig geen muggen. Wel een opvliegend groepje hoeders, ik vermoed dat het Auerhoenders waren, zeker geen korhoenders.
Aan het eind van onze wandeling zijn we via de Rodelbaan afgedaald naar Rattvik. al met al een mooie wandling van 15 km.

Zondag
Het weer was een beetje wisselvallig: zonnig, warm, wind, maar af en toe een wolk. We hadden geen regen. We besloten te gaan wandelen aan de andere kant van Rattvik, langs de drafbaan en dan de bossen in.
Er bleek een grote mountainbike wedstrijd te zijn, ik denk wel 1000 deelnemers?
De wandeling naar de Springkallen leek te doen te zijn, we hadden alleen niet echt een route. Maar via een kaartje en Mymaps op de telefoon hebben we de fontijn gevonden.
Springkallen is een resultaat van een boring naar olie, die niets opleverde, nadat op die plek een meteoriet was gevallen. Ik weet niet wat de meteoriet met de boring te maken heeft, maar maakt niet uit. Toen we na wat omzwervingen door het bos bij de Springkallen kwamen, viel het wat tegen. Er komt meer water uit mijn tuinsproeier, dan uit de Springkallen. Vervolgens zijn we in rechte lijn over de weg terug gelopen naar Rattvik en hadden we weer 15 km gewandeld

We blijven maar classic cars zien, er blijkt een classic carweek te zijn van 27 juli - 3 augustus. Vandaar dat we er zoveel zien, mensen komen al eerder voor deze week naar Rattvik.

Maandag 9 juli - woensdag 11 juli: Stockholm

We zijn op maandag weer verder gereden naar Stockholm en we hebben de eerste echte regenbui te pakken, terwijl we in de camper rijden. Maar bij Stockholm was de lucht alweer helder en was het warm en zonnig. We reden om 10:00 uur weg en we waren om 14: uur in Stockholm, via de 69 en de E4.
Onderweg hadden we braaf met camping Bredang gebeld, zoals ons was gevraagd. Deze camping doet niet aan reserveren, je komt op een wachtlijst en je moet in de ochtend bellen dat je komt. Dan verzekeren ze je een plek.
Dat klopte want bij aanmelding bij de receptie, lag alles al klaar en kregen we aardige plek op een hoek met schaduw. We gaan naar Zweden en vragen om een plek met schaduw ????

We zijn heel even gaan zitten en toen meteen naar de metro gelopen om Stockholm in te gaan. De camping Bredang ligt vlak bij (10 min lopen) metrostation Bredang op de rode metrolijn. Na het kopen van een 72 uur ticket, stonden we 20 minuten later al in Stockholm. We hadden metrostation T-Centralen genomen en liepen daarvandaan weer terug naar Gamla Stan.
Gamla Stan is het middelste eilandje met het originele oude stadscentrum, het paleis en regeringsgebouw.
We hebben de hoofdstraat gelopen, die qua drukte lijkt op Venetie: oude straatjes, veel toeristen en toeristenwinkels.
Later in de week zouden we ook nog de rondleidingen van cruise schepen tegenkomen, wat alles nog drukker maakte.
Het wisselen van de wacht is om 12:00 uur, dat hadden we natuurlijk niet gezien, maar het blijkt dat de wachten ook steeds rondjes lopen, elkaar per 2 afwisselen en verder veel ceremonieel vertoon doen. Als je niets in de gaten hebt en je loopt per ongeluk voor ze, roepen ze: 'make way for the royal gard' en marcheren vervolgens in volle snelheid door.
Na Gamla Stan hebben we eerst natuurlijk koffie met een taartje gegeten in een Zwitserse konditorij, daarna om de haven heen gelopen, om het eilandje Skeppsholmen. Daar stopte de weg, maar bleek een ferry te komen. Met onze metro pass konden we ook op de ferry, waardoor we weer terugkwamen op Gamla Stan.
Vervolgens hebben we de Drottinggate gelopen en zijn we bij een Tjechisch (!) restaurant gaan eten. Om 21:30 uur waren we terug bij de camper.

Op dinsdag zijn we ook Stockholm ingegaan, op zoek naar een lekkere konditorei Rifka op Maria Torget (volgens het boekje) in Sodermalm. Die vonden we wel, maar we vonden niet de gebakjes van onze gading. Dus geen koffie gedronken, wel het hotel gezien van Abba lid Bjorn of Bennie, dat weet ik niet meer.
Vervolgens hebben we de toffiemakerij Parland opgezocht, ook in Sodermalm. Deze was wel open, maar jammer genoeg werd er geen toffie gemaakt op dat moment.
Ik heb natuurlijk wel toffie gekocht, 25 toffies voor 200 SEK (20 Euro) en de rest van de vakantie deze exclusieve toffies gegeten. Ze waren erg lekker.

camping kust kust kust kust













We waren weer te laat voor het wisselen van de wacht, dus we besloten met de pont naar eiland Djurgarden te gaan, voor Abba museum en Tivoli en Junibacken.
Het was nog steeds prachtig weer, warm en zon, zodat we probeerden in de scahduw te lopen.
Voor Tivoli moet je betalen en dit is een pretpark met rollercoasters, dat hebben we niet gedaan. Het Abba museum bleek 250 SEK p.p te kosten en 50 euro uitgeven voor een beetje Abba historie, wilden de ook niet.
We hebben vervolgens op Djurgarden gewandeld, om het Vasa museum heen, naar Junibacken. dat is de speeltuin de Astrid Lindgren ooit is gestart. Alleen bleek Junigarden en speeltuin voor kleine kinderen te zijn, waar je pas na toegang in kon. Er stonden enorme aantallen buggy's geparkeerd, dus dat leek ons ook niet de juiste plek om te zijn.
We hebben de ferry naar Nybrohammen genomen en rond gelopen in Norrmalm. 2 keer een foodhal gezien, winkelstraten, bankje in Kunsliga Humlegarden park en toen kwamen we terug op de Kungsstrandgatan.
Daar hebben we gegeten bij een Steakhouse, terug gelopen via Gamla Stan op de metro.
We hebben s'avonds nog gelopen naar het strandje beneden bij de camping, een volgende keer op deze camping lijkt me daar heerlijk om te zwemmen.

Woensdag werd onze laatste dag in Stockholm en deze keer waren we wel op tijd bij het wisselen van de wacht. We stonden niet op het plein, maar in de straat ernaar toe.
De mannen kwamen en gingen en alles vond plaats op het plein, de hele ceremonie duurt minstens een uur.
We hebben het einde van de ceremonie niet afgewacht en zijn naar de Metro van Solna gegaan. Dan moet je vanuit het normale Metro station nog een paar lagen (wij dachten 4 niveaus in totaal) naar beneden, waar een trein rijdt. Deze trein stopt net als in HK en Dubai op precies de juiste plaats, dan pas gaan een soort liftdeuren open en kun je de trein in. Met deze trein gingen we naar Solna, omdat daar op het station mooie kunst zou zijn. Later bleek dat ik dat waarschijnlijk verkeerd gelezen had, bij Solna is een grote Mall, die hebben we toen bezocht. We voelden ons weer even in Dubai, minus de mannen in witte jurken en vrouwen in zwarte lange gewaden.

We zijn op de camping gaan eten om daarna om 21:00 uur weer terug te gaan met onze metrolijn naar Metro station Zinkensdamm, om vanaf de heuvel in Skinmarviksparken, de ondergaande zon boven Stockholm te vangen. Dat lukte deels, daarom liepen we terug via de Soder Malarstrand naar Katarinahissen om bij de uitkijk toren alsnog ene poging te wagen.
Daar zagen we wel de skyline van Stockholm, maar was het inmiddels bijna donker en kreeg ik niet de foto's die ik wilde.



Donderdag 12 juli - zondag 15 juli: Granna

We vertrokken uit Stockholm om via het Gotacanal naar Granna te rijden. Eventueel zouden we bij het Gotacanal blijven, als dat leuk zou zijn. Het Gotacanal loopt vanuit de Oostzee, via verschillende kanalen en meren naar het westen en heeft een groot verval. We zijn gestopt bij de sluizen en daar stonden meer auto's, campers en zelfs toeristenbussen geparkeerd op de grote parkeerplaats, ongeveer 2 euro voor anderhalf uur. Naast deze Parkeerplaats is een camperplaats, zonder voorzieningen, althans, daarvoor moet je naar de jachthaven, dachten wij. Er was ook geen stroom, we vonden dat dus geen leuke plek om te blijven overnachten.
Het Gotacanal zelfs is wel grappig, we zagen de kleine recreatieboten en zeilboten van sluis naar sluis gaan. We zaten op een kleedje (handdoek) in het gras in de schaduw aan de kant van een tussenmeertje en zagen de boten voorbij komen.
Alleen hebben we natuurlijk in Nederland ook heel veel sluizen, dus voor ons Nederlanders was dit alles niet heel byzonder.

camping kust kust













Bij het Vatternmeer ligt Granna en daar reden we verder naar toe. Granna is de zuurstokken hoofdstad van Zweden, de kenmerkende rood-wit gestreepte zuurstok die wij met Kerstmis in de boom hangen, komen oorspronkelijk hiervandaan. Ze noemen het Polkagris en je kunt in de winkels ook je eigen zuurstok workshop volgen. Granna ligt tussen een kleine heuvelrug en het meer en is eigenlijk een langgerekte straat, waarin allemaal winkels rood-witte gevels hebben en snoepgoed verkopen. Inmiddels kun je niet alleen meer rood-witte zuurstokken kopen, maar alle kleuren en alle smaken. De zuurstokken worden ook weer in kleine brokjes geknipt en als losse snoepjes verkocht.

Een zuurstok wordt gemaakt met een pak kokende vloeistof van suiker, water en azijn. Daarna rollen ze dit uit op koud oppervlakte tot een platte plaat en daarna rollen ze hem op.

De camping is mooi, 4 sterren, maar wel drukker dan de andere campings. Hij ligt meteen aan het meer en de plekken zijn wel groot, maar een beetje teveel in eemn rijtje. Maar het was niet helemaal vol, dus we zaten niet hutje mutje.
Het weer is nog steeds erg mooi, 25-30 graden, s'avonds nog in korte broek, lang licht, zwemmen in heerlijk helder (koud) water, kortom we hebben enkele dagen geluierd.
De vrijdag en de zaterdag verliepen op gelijke wijze: taartje in konditorei, zwemmen, lezen, eten, zwemmen, boodschapje, uit eten, s'avonds een ijsje in haventje.
Zaterdag zijn we met de ferry vanaf de jachthaven een paar uur naar het eiland Visingso in het midden van het meer gegaan, 14 km lang en 3 km breed, ter grote van Vlieland?schatten we in.
Daar hebben we eerst gewandeld, maar het was best warm ... dus zijn we vervolgens op het toeristen trammetje gestapt om het zuidelijk deel van het eiland te zien. Dat was een aangenaam ritje en we kregen een goed beeld van het eiland. Vooral in het zuiden was het meer heel kalm en scheen de zon op het water, een prachtig beeld.

camping kust kust kust kust kust kust kust













Zondag 16 juli: Blekinge meer

We gingen op zondag op weg naar het zuiden van Zweden, om op de camping Langasjonas, 10 km boven Karlshavn te gaan staan. De rit ging weer voorspoedig, maar toen we bij de camping waren, was er eigenlijk nog maar 1 plek, vlak bij de ingang naar de parkeerplaats. We besloten te gaan staan, alhoewel ik het een prutplek vond. Gek genoeg, stonden we prima, heel rustig, buren op afstand, we hadden geen last van auto's.
Het meer heet Blekinge en is het warmste meer van Zweden, 25 graden. Het was nog steeds mooi weer en ik ging even zwemmen. Het water was donderbruin, maar het was wel helder water.
Het leek een beetje op een bosven, zoals we die in Nederland ook wel kennen. S avonds maakte we nog een wandeling, ik blijf hopen op het spotten van een eland.

Maandag 17 juli: Sjobo

Bij het ophalen van de broodjes de volgende morgen, bleek dat we onze gekke plek B niet konden verlengen. We besloten verder te rijden naar Ystad.
Om ongeveer 11:30 uur reden we in Ystad en dachten de camping op te kunnen gaan. Dat was een vergissing, deze camping is niet te reserveren, je moet dus op geluk komen aanrijden.
We hadden geen geluk. Nadat we aan de zijkant van de weg in de rij stonden met andere campers en caravans, ik me bij de receptie op een lijst had laten zetten, belde ze na 3 kwartier op dat er geen plek was. Misschien als ik de volgende morgen om 09:00 uur weer zou langskomen, konden ze ons een plek geven. We waren er helemaal klaar mee en reden weg.
We reden door naar de volgende camping aan de zee, 30 km ! die door de telefoon zei dat ie wel ruimte had. Niet dus en de rit was voor niets gemaakt.
Via het camping boek, hebben we toen de camping Orebacken in Sjobo gebeld, die had nog plek. Sjobo ligt 10 km boven Ystad en we konden de komende dagen met het OV naar Ystad.
We kregen een ruime plek op een grasveld en hebben daar 3 dagen met plezier gestaan.
Naast de camping was een groot 100 meter zwembad met duiktoren, badmeester en alles erop en eraan, dus ik kon heerlijk zwemmen.
Het plaatsje Sjobo is heel klein, 2 restaurants, een bus station en wat supermarkten.

Dinsdag zijn we met de bus naar Ystad gegaan.
Ystad is bekend van de Wallander boeken en verder een klein leuk stadje aan de Oostzee, helemaal in zuiden van Zweden. Mooie kerk, klooster met tuintjes eromheen, winkelstraat, jachthaventje, pier. Het was die dag bewolkt, maar wel warm, we hadden enorme spijt van onze lange broeken. Het regende namelijk best toen we naar de bus moesten lopen, dus wij dachten: 'Scandinavie, regen, dus jas en lange broek'.

camping kust kust













Woensdag hadden we de smaak te pakken en zijn we met de bus naar Malmo gegaan. Zeker nadat we gisteren vanaf Ystad naar Sjobo gratis mee konden, het pinapparaat in de bus werkte niet. En nu hadden we weer mazzel, we konden geen kaartje kopen en we mochten gaan zitten in de bus.
Je kunt in de bus niet kontant betalen, dus als de pin niet werkt ....
Malmo was wel een stukje verder rijden (1 uur), maar wederom, we zaten prima en konden lekker van de omgeving genieten. We zijn tot de eindhalte mee gereden, waarbij we in een hippe in opkomst zijnde wijk terecht kwamen, wij kregen een Bos en Lommer gevoel.
We liepen rustig terug naar het stadhuis, waar we de bussen volgden, die Centrum hadden staan op hun voorkant.
Via een winkelstraat kwamen we op Lilla Torg, een schattig pleintje , waarin helaas de toeristenmassa natuurlijk ook liep (wij ook).
We hebben best aardige koffie gedronken bij een cheesecake / konditorei met een groot stuk taart. Dat werd meteen onze lunch.
Daarna zijn we naar de zee gelopen in de veronderstelling dat we dan de brug vanuit Kopenhagen zouden zien. We probeerden ook de "Informatie" te vinden, zodat we een wandeling konden zoeken of plannen en een idee kregen van de layout van Malmo.
We besloten om de Turning Torso te bezoeken, een enorme gedraaide wolkenkrabber aan de zeekant.
De route werd: Gustav Adolfs Torg, Kungsparken langs het slot en daarna rond Vastrahamnen lopen. Dat werd een leuke wandeling, waarbij we vanaf de dijk toch heel in de verte de brug konden zien liggen. Langs de dijk waren allemaal steigers aangelegd en waren mensen in de zee aan het zwemmen. Het was een officieel strandje en 2 badjuffen waakten over de zwemmers.
Na een snelle hap op het leuke pleintje Lilla Torg, namen we de dus terug. Deze keer moesten we wel betalen, maar 18 euro voor 1 man voor een uur in de bus.

kust kust kust













In Sjobo regende het heel erg hard, we kwamen doorweekt aan bij de camper. Het was gelukkig nog wel warm. Na wat reparatie rondom het open en bloot liggende stopcontact, hebben we rest van de avond binnen doorgebracht, zelfs onder het zonnescherm werd het te nat.

We hadden de afgelopen dagen het enorme grasveld in Sjobo al zien wijzigen in een marktplaats. Er werden plaatsen afgebakend, wc huisjes geplaatst, electra geregeld, generatoren geplaatst, we waren erg nieuwsgierig.
Op donderdag zou een 2 daagse jaarmarkt worden gehouden.
En inderdaad toen wij donderdag naar deze markt liepen, was alles in de nacht neergezet: de kermis en honderden marktstalletjes. We hebben de markt geheel afgelopen: speelgoed, kleding, rieten manden, petten met logo, handdoeken, alles was er. Maar ook enorm veel eetstallen:
churros, wokken, zuurstokken, snoep, worstjes, hotdogs, lollies, brownies, muffins, ijs, fluffie ijs, hamburgers, salami van eland, etc

vrijdag 21 juli: terugreis
vroeg opstaan: 06:00 uur, ruim uur rijden naar Trelleborg, inschepen, 5 uur varen, aankomen in Rostock, uitschepen en met file in Noord Duitsland op weg naar huis. Na een lange dag waren we om 23:30 uur thuis.
De boottocht was aangenaam, mooi weer, zonnig, zee, buiten op het dek zitten haken ...Onze camper stond op het open dek, dat hadden we nog nier eerder meegemaakt. OP de foto helemaal rechts, achter de ijzeren railing.
De aankomst in Rostock was ook leuk, met zo'n grote boot langs het strand (heel druk), langs de kades, langs de camperplaats (nog een keertje naar toe), s 2 grote cruiseschepen, langs de kade om aan te meren. Rostock zag eruit als een leuk vakantiestadje.

camping