Verslag Vierdaagse 2010 en 2011

Voor het verslag van vierdaagse 2013 klik 2013.
Voor het verslag van vierdaagse 2011 klik 2011.
Voor het verslag van vierdaagse 2010 klik 2010.



Vierdaagse 2010 Zaterdag 17 juli 2010.

Vandaag is het Vierdaagse avontuur gestart door alvast te rijden naar Camping De Rijnhof, in Millingen aan de Rijn. Na een tochtje zonder files waren we om 16:00 uur op de camping.
Helaas een kleine miscommunicatie, de camping dacht dat we op zondag zouden komen. Ik dacht een arrangement van ZA tot ZA te hebben geboekt. Maar geen probleem, we stonden van Za op Zo even op een ander plekje totdat een andere camper van mijn nummer 16 weg gaat. Dus zondagmorgen konden we de camper op de juiste plek zetten. De camping is een kleine camping, normaal ongeveer 40 plaatsen. Het zou drukker worden….
We zijn zaterdag naar Millingen gewandeld, het is 15 minuten naar de bushalte. Dat zal ik dan in de ochtend ook moeten wandelen, of 5 minuten fietsen. We hebben bovenop de Rijndijk op terras gegeten, terwijl grote vrachtschepen langs varen.
We hebben het pontje naar Lobith (bij Lobith komt de Rijn ons land binnen …) gezien, dat pontje moeten we ook 'doen' als we Pieterpad etappe xx doen. Zover zijn we nog lang niet … Grote stukken van mijn wandelweek staan ook op:
Waar ben jij nu verslag

Op zondag heb ik bij de Vierdaagse ingecheckt, na een uur in de rij te hebben gestaan.
Gelukkig was het een rij van alleen ViaVierdaagse lopers, dus allemaal voor de eerste keer en even onzeker. Afijn polsbandje omgekregen, tasje met spullen gehad en gehoord hoe het zit met wel of niet vroeg beginnen. Om te voorkomen dat iedereen vroeg begint (voor de 40 km is dat 5.15 uur ) krijgen de mensen die vroeg starten, hiervoor een extra kaart. Geen kaartje: niet vroeg starten!
Ik heb later overigens niemand meer gezien vanuit de rij, geen enkele keer kwam ik iemand tegen.
Ik heb geen kaartje, dus dinsdag niet vroeg starten. Nu vind ik dat niet zo'n probleem, 6:15 uur is ook mooi. Alex en ik hebben nog wat rondgelopen in Nijmegen, gegeten op het terras aan de Rijn en zondagavond is Alex terug naar Almere gereden.
Daarna heb ik voor de camper gezeten en al het materiaal uit, de bij inchecken verkregen tas, gelezen.
Het is trouwens in de avond prima bij de camper, ik zit in de schaduw van een boom en van de camper.

























Op maandag heb ik de dag alleen door gebracht, af en toe een praatje met medemensen op de camping. Ik zit langs het pad, iedereen komt langs. Aan het polsbandje kun je zien dat iemand een Vierdaagse loper is, zelfs aan de kleur kun je zien wie welke afstand loopt. Door het polsbandje zijn alle Vierdaagse wandelaars duidelijk herkenbaar, een wildvreemde meneer in Nijmegen wenste mij succes. Maandagmorgen heb ik eerst bij de camper gezeten in de zon, maar dat was om 10:00 uur al heel warm. Toen even naar Millingen gefietst, boodschappen gedaan (boodschappen is een groot woord: krantje, krentenbollen en tomaten). Daarna even bij een strandje bij de Rijn gezeten en tot mijn enkels in het water. Ik durf niet verder, 40 meter verder in de Rijn komen heeeel grote Rijnaken langs. Daarna ben ik op de fiets naar Nijmegen gefietst, dat was 50 minuten fietsen.
In Nijmegen op de wedren was het nog net zo druk als op zondag en minstens zo warm. Ik heb een aardbeienbanaan sapje gehaald, naar de VVV gegaan voor een fietskaartje en de weg gevraagd naar de bibliotheek. Daar heb ik even zitten internetten, wat mails verstuurd en de waarbenjij.nu pagina geüpdate.
Ik hoop dat ik dinsdagmiddag daar ook de fut voor heb.
Vervolgens via de Ooij polder terug gefietst, over de binnendijk/buitendijk langs de Ooijpolder en langs de Millingenwaard. Een prima fietstocht langs allerlei vogels, langs de Galloway runderen EN vlak langs een ooievaar. Ik fietste op de dijk en 3 meter lager aan de dijk stapte hij rond. Hij was wel schrikkerig, dus afstappen en een foto maken zat er niet in. Inmiddels hebben we gehoord dat de starttijden een uur vervroegd zijn. Voor mij betekent dat dat ik in plaats van 6:15 uur al om 5:15 uur mag starten. Aangezien ze ook de eindtijd hebben vervroegd (we moeten om 16:00 uur binnen zijn), zal iedereen zich wel houden aan de uurtjes eerder.
Al betekent dat voor de 50 km wandelaars, die met de bus willen, dat zij om 1:30 uur op moeten staan … Ik pas om 3:30 uur.


Dinsdag: 1e wandeldag: de dag van Lent


Eerste dag en ... verslapen.
Ik had twee wekkers gezet om te zorgen dat ik om 3:30 uur wakker zou worden, geen van beide gehoord. Ik denk zelfs dat ze niet zijn afgegaan, ga ik straks uitzoeken. De bus zou om 4:15 uur voor de camping staan, ik had immers de' late' start, dus mocht om 5:15 starten. Alle starttijden zijn vervroegd vanwege de hitte. Ik schrok wakker om 4:05 uur! Ik had alles al klaargezet, dus ik heb me omgekleed, boterham en banaan onderweg naar de bus gegeten en snel wat vruchtensap gedronken. Zelfs nog 5 minuten moeten wachten op de bus. We moesten nog wel in rij om te starten, je moet immers gescand worden. Om 5:30 uur gestart met lopen. Het wandelen ging prima, tot halverwege nergens last van, ook niet van de hitte. Maar ja om 9:30 uur was ik natuurlijk al halfwege. Daarna nam de hitte toe, zelfs ik had er last van. Kletsnat petje op mijn hoofd gehad, veel gedronken. Al met al goed gelopen en net om 14:15 uur binnen. Het wandelen zelf gaat soms erg langzaam, heel veel mensen. Er is een lint van mensen voor je en achter je. In elk dorp sloven de mensen zich uit, D-J's, hoempapa bands, koren en overal mensen op stoelen langs de kant. Hele bejaardenhuizen zitten langs de weg en juichen je toe. Ook in het eerste dorp, als je net Nijmegen uit bent en een half uur loopt. Overal krijg je snoepjes, koekjes, water uit tuinslang en heel veel gemeende toejuigingen. Deze omgeving maakt er een groots feest van! Morgen mag ik starten tussen 5:15 uur en 6:00 uur. Kijken welke bus dat gaat worden ...


















Woensdag: 2e wandeldag: de dag van Wychen


De wekker doet het.
Na wat geprobeer op de instellingen van mijn mobiel, deed de wekker het vanacht wel. Om 3:30 uur ! ging hij netjes af. Omdat ik moe was, viel ik de avond ervoor toch sel in slaap, dus bijna 6 uur kunnen slapen. Het wandelen gaat goed, blaren tot nu toe weinig, de benen voelen ook goed aan. Halverwege de tocht een massage op de kuiten gehad, dat was prima. Vandaag wederom overal mensen, alle dorpen leven zich uit en sloven zich uit met snoepjes, appels van Wychen, water en heel veel muziek. Het was minder warm slechts 28 graden. Nu (15:45 uur) is de zon zelfs weg hier.
Onderweg heb ik een tjd naast de politie van de politieopleiding in Apeldoorn gelopen. Er lopen verschillende politiekorpsen mee. Verder een stuk naast een leger peloton gelopen, dat is ook leuk. Dan heb je soms korte gesprekjes met een militair, vooral de militairen uit het buitenland kijken hun ogen uit.
publiek MA
















Om 5:20 uur gestart en om 13:50 uur binnen. Bij binnenkomst bleek wel hoe de 'roze woensdag' leeft. Overdag had ik al heel veel roze gezien, als kleding of als andere extra uiting, als hommage aan het gay gebeuren. De binnenkomst overtrof echter alles: de straten van Nijmegen kleurden roze, feest en later op tv zag ik dat er een enorm feest was geweest.
Een domper was dat de scanner bij afmelden/binnenkomst het niet deed, dus ik mocht mij melden bij de Centrale Administratie. Met nog een hele rij mensen ... Na 3 kwartier in de rij in de zon te hebben gestaan, hadden ze eindelijk een oplossing: het nummer van mijn polsbandje is opgeschreven, samen met mijn naam en geboortdatum. En nu maar hopen dat het morgenochtend goed gaat. Terwijl ik stond te wachten en boos te zijn, werden er opnames gemaakt voor TV Gelderland. Volgens mij ben ik geinterviewed, maar of het op tv komt?
Op de camping zijn al enkele mensen uitgevallen: een jonge jongen was al op dag aan het eind uitgevallen. Hij had echter ook maar weinig getrained.
Verder een van de jongen meiden (14 jaar) met problemen met de voeten. Her en der hoor je toch dat mensen uitvallen. Volgens de radio waren er 1100 mensen uitgevallen op de eerste dag.

Op het station heb ik even 20 minuten kunnen zitten totdat de bus kwam. Anja is een mede vierdaagse camping gast en die kwam naast mij in de bus zitten.
Inmiddels vraagt op de camping iedereen hoe het met iedereen verging die dag, je leert zo weer een hoop mensen kennen.


publiek MA



















Donderdag 3e wandeldag: de 7 Heuvelendag


afsluiting

















Ik zal zwaaien als ik in beeld kom. Of op de radio: immers Giel Beelen zit ook langs de route, zie de foto. Heel klein staat daar ergens Giel te zien.
We zien allerlei bekende verslaggevers langs de weg mensen interviewen, maar dan moet je wel iets speciaals hebben: een bolletjes trui of ander speciaal verhaal. Harm Edens en Hans Kraay jr, zie je meerdere keren per dag ergens staan.
Vandaag vond ik het zwaar, mijn kleine tenen kruipen weer waar ze niet horen en slaaptekort gaat ook opbreken. Vanavond maar om 20:30 gaan slapen ... De 7 heuvelen vond ik geen probleem: piece of keek als je wel eens de bergen wandelt. Het probleem was meer dat het de derde dag is, alles wordt moeilijker.
afsluiting

















Nijmegen en alle dorpen eromheen zijn helemaal gek: rijen dik zitten mensen op een podium om ons langs te zien lopen! De studenten staan er om 5:30 (en eerder) en de burgemeester stond in Groesbeek. Volgens mij draaien de studenten en omgekeerd dag en nacht ritme: als wij wandelen slapen zij en omgekeerd. Maar wel allemaal heel leuk, je kunt je er geen voorstelling van maken als je zelf ertussen loopt. Ik ga terug naar camping, uitrusten!.

Vrijdag 4e wandeldag: de dag van Cuijck


Kruisje en Gladiolen

GEHAALD!
Wat een geweldig onthaal in alle dorpen en in Nijmegen. Vandaag ook weer om 5:20 uur gestart en bij de start was het zelfs een beetje koud ... Ik heb een tijdje opgelopen met Anja (buurvrouw van de camping) en haar maatje. Vanaf het begin had ik ruzie met beide kleine tenen. De linkerteen ging nog wel, die had de blarendokter op de camping goed kunnen behandelen. Van de rechter kleine teen zei hij al dat de blaar onder het eelt zat, en dat bleek ook wel tijdens het wandelen op deze laatste dag. Dus na 2 uur ben ik bij de eerste Rode Kruis post naar binnen gelopen, deze was op de militaire rustplaats. Een geoliede orginasatie, petje af. Ik moest mij melden, kreeg een nummer en meteen kwam er al een Rode Kruis helpster naar mij toe en kon ik mee lopen. Naar een grote legertent (ben ik daar ook eens binnen geweest) met rijen en rijen veldbedjes en mensen met allerhande blaren. Mijn blaar onder mijn kleine teen is niets vergeleken bij wat sommige mensen hebben. Mijn Rode Kruis helpster had ook nog wat expertise nodig van een leger medic, maar daarna mocht ik weer op pad. Hulde aan het rode Kruis, hulde aan mijn helpster. Die dat overigens vrijwillig doet! Een hele week vrijwillig onbetaald blaren prikken. HULDE, HULDE.
Afijn daarna weer op pad, kleine teen moest opnieuw plekje zoeken in de schoen en toen liep het wel lekker. Van dorp naar dorp en overal feest. In Overasselt weer feest, toen een groot stuks langs de dijk en door Linden. In Linden was een lang lint met allemaal lappen stof als een grote slinger gemaakt. Er waren langs de route allerlei tafereeltjes gemaakt, zoals iets met Elvis, allerlei voorstellingen met een gans als thema, etc. Er was een pyama party: enkele dames zaten in pyama als toeschouwer, kortom helemaal leuk.
afsluiting

















Daarna op naar Cuijk waar daar stonden Alex, Cocky en oma Truus. Cuijk was ook helemaal uitgelopen, rijen dik langs de route. Bij Alex, Cocky en Truus een half uurtje gezeten de schoenen en sokken uit. Mijn voeten gaven inmiddels weer veel problemen, jeuk, dik, branderig en zere tenen. Leuk hoor wandelen ...
Vervolgens over de ponton brug van het leger door naar Beers. Daar zat Saskia, mijn handbal keepster. Toen kon ik weer even zitten en chocolaadjes snoepen, die ik van haar kreeg.
Toen op weg naar de rustplaats van de VIAVierdaagse, ik was blij dat ik die zag. Al met al schoot het qua tijd niet op. Bij Via Vierdaagse even de schoenen uitgedaan en vanaf daar (laaste 8 km) heb ik op slippers gelopen. Wel goede slippers met verend voetenbed. En toen de VIA GLADIOLA Wat een feest. Alsof we de Tour de France zijn, een hele menigte mensen die totaal onbekende wandelaars toejuichen. FEEST, FEEST FEEST. Gelukkig hield ik het droog, ik was vooraf bang dat ik van vermoeidheid en emoties in tranen zou uitbarsten. Ik: de nuchterheid zelve. Uiteindelijk weer Alex, Cocky en Truus gevonden en beladen met Gladiolen de rest samen met Cocky gewandeld. Om 16:30 uur binnen en kruisje gehaald. De Vierdaagse is een geweldig wandel evenement, mooie organisatie, heel veel vrijwilligers, giga leuk publiek. Volgend jaar weer: ik wel, maar ik zoek nog wandelmaatjes .. Dank jullie wel voor de gladiolen, zonnebloemen, chocolaadjes, kaarten, sms-jes en reactie op deze site.



Vierdaagse 2011

Dagen vooraf ….


Met regenachtig weer vanaf Almere naar Millingen a/d Rijn gereden. Gelukkig was het droog toen we aankwamen, al hebben we natuurlijk bijna niets te doen met het neerzetten van de camper. We moeten hem rechtzetten, een beetje waterpas, heel erg waterpas. Dan de pootjes achter onder de camper uitdraaien tegen het wiebelen bij instappen en klaar. Afhankelijk van zon, wind en regen wel of niet het zonnescherm uitklappen. Evt. stoelen en tafeltje neerzetten en dan koffie maken.
Zaterdagavond zijn we uit eten geweest bij Kok&ko in Nijmegen, we hebben een deel van de dinerbon van Verl gebruikt. Nijmegen was wel triest: Regen en kou. Gelukkig kwamen de feestgangers voor de muziek en feesten wel, we zagen veel jongelui in uitgangskleding, MET doorzichtige regenponcho!
Zondag was best mooi weer, bijna droog, zonnig en warm. S'avonds wel wat buien, maar toch nog even buiten kunnen zitten. We zijn Nijmegen doorgezwalkt, aan terras op de Waalkade gezeten, op de Wedren ingecheckt en we hebben petjes gekocht.
Maandag was het in de ochtend heel winderig, af en toe een regenbui: zo'n miezerbui. De luifel durf ik niet uit te zetten vanwege de wind, ik ben benieuwd hoe groot de windkracht is, ik denk wel 5 of 6 (achteraf bleek dit 4 te zijn)

Dag 1, de dag van Elst, dinsdag 19 juli

Eerste dag, late start om 6:16 uur. Dat betekent de bus vanaf de camping om 5:15 uur en dus om 4:30 uur op!
De eerste wandeldag kenmerkte zich door prachtig warm weer, daar waar iedereen zich had gekleed op kou (relatief natuurlijk in de zomer), en regen.
Er kwam geen regen en de temperatuur liep op tot 22-24 graden. Ik was weer blij met mijn afritsbroek. Als ik ergens een hekel aan heb is het lopen met te warme kleding of met een lange broek als mijn benen zon kunnen 'vangen'.
De route loopt van Lent, Bemmel, Elst, Valburg naar Oosterbeek weer naar de brug van Nijmegen.
De kleine teentjes werden apart gehouden van de andere tenen door de siliconen, maar daardoor kreeg ik wel last van andere deel van mijn voet, dus 10 km voor het eind toch maar uit gedaan.

Dag 2, de dag van Wijchen, woensdag 20 juli

Tweede dag, vroege start om 5:15 uur (bus om 4:15 uur, opstaan om 3:30 uur).
De 2e wandeldag begint door Nijmegen uit te lopen, via het Radboud ziekenhuis naar de wesstkant van Nijmegen, de wijk Wezenhof.
Dat is een uur lopen en de toilet unit van 'tante Annie'. Gewoon de Boele toiletten, maar die hebben wel toiletpapier, er wordt af en toe een lap overheen gehaald en tante Annie maakt er wat leuks van door 'nog een' te roepen op haar manier. Omdat ik na een uurtje wandelen in de ochtend meestal al moet plassen, ook al is dat om 6.30 uur, wordt het voor mij een ritueel om daar te plassen.
Ik vond deze dag moeilijk, slaapgebrek, kleine tenen probleem was halverwege de dag als vanouds aanwezig en de regenbui aan het eind van de route kon mij niet bekoren. De gele poncho werkt goed, maar als je al heel moe bent, alleen maar wil stoppen en 3 keer bij de rust een blaar hebt moeten prikken, is het wel gedaan met plezier. Bij aankomst ben ik naar Rode Kruis ehbo gegaan. Na 100 nummers (ik was 626) , uurtje wachten was ik aan de beurt. De blaar aan zijkant voet, bleek helemaal 'open' te zijn en daar kwam second skin overheen en alles werd dakpansgewijs afgetaped. De kleine tenen werden doorgeprikt en dat deed erg zeer. Met vette watten rond mijn tenen, kon ik weer naar huis. Alle lof voor de vrijwilligers van het Rode Kruis, ze zijn lief voor je, helpen je goed en iedereen doet er alles aan om te laten blijven lopen. Op de camping waren de meningen verdeeld over de vette watten, dus ik besloot ze weg te halen en mijn kleine tenen te laten aftapen door 'opa', de blaren meneer op camping.
Ik zag het inmiddels niet meer zo zitten met die vierdaagse, ging om 20:15 uur slapen met het idee dat ik de derde dag zou uitvallen.

Dag 3, de dag van Groesbeek, donderdag 21 juli

De start was om 6:15, late start. Het was iets kouder, dus ik had mijn gele sweater aan. Dat was de verdere dag niet meer nodig, we hadden heerlijk wandel weer: tussen 22 en 25 graden en zonnig, beetje bewolking.
Ondanks dat ik woensdagavond dacht niet meer te willen lopen, ben ik natuurlijk wel gestart. Als de kleine tenen eenmaal hun plaats in de schoenen hebben, dat duurt echter wel 15 minuten, dan gaat de pijn wel weg.
Mijn wandelmaatje Scarlett had een off dag, kramp, een hele pijnlijke blaar en mank lopen. Het is een film als we weer starten met lopen na elke rust: het ziet er niet uit. Vlak voor de 7 heuvelen, zijn we op de foto gezet, kijken wat dat geworden is op Internet.
De 7 heuvelen is echt onzin, nauwelijks een verhoging, althans mijn spieren hebben daar totaal geen moeite mee. Mijn voeten geven wel veel problemen, heel warm en branderig. Daardoor komen er steeds weer nieuwe blaren. Elke rust doe ik mijn schoenen uit om de voeten af te koelen. Bij de laatste rust een roze pilletje genomen: Ibuprofen. Dat helpt wel, veel minder pijn aan de voeten.
Bij het laatste stuk tussen Groesbeek en Nijmegen kregen we een enorme wolkbreuk en kwamen we drijfnat aan op de wedren. Voor mij viel dat wel mee, de gele poncho doet goed zijn werk. We waren rond 16:00 uur binnen.

Laatste dag vrijdag 22 juli

Ik had de vroege start om 5:15 uur. Dat is fijn, want de laatste dag duurt altijd lang. Je komt mensen tegen, meer stops, etc.
Inmiddels heb ik zulke zere tenen dat ik met Ibuprofen wandel, het roze pilletje. En ik ben niet de enige, het aantal mensen dat loopt met pijnstillertjes is enorm.
De eerste 2 uur verliep prima, ik kwam Scarlett al meteen bij de start tegen, dus we hebben samen gelopen. Het stuk tussen 1e en 2e stop was erg lang, pas in Beers mochten we weer stoppen. Maar toen hadden we wel ong. 20 km gedaan van de 42,6 km. In Cuijck stonden Alex en zijn moeder te wachten. Daar ben ik even gestopt, praatje gemaakt en toen gauw weer op weg. Scarlett was doorgelopen, maar die kwam ik na Cuijck, voor Mook weer tegen. Cuijck spant de kroon qua feest. Enorm druk, heel veel mensen, de ponton brug, alle militairen: heel erg leuk.
Via Mook naar Malden waar je al op d rijksweg naar Malden loopt. Dit is al de voorloper van de Via Gladiola, al heel veel mensen langs de kant. Gelukkig hadden we op 5 km voor Nijmegen nog een stop, al duurde het voor ons gevoel erg lang voordat we de bekende groene tent met 'Holland Casino' zagen. Mijn voeten branden de schoenen uit en ik zag weer wat nieuwe blaren. Gelukkig kon ik vanaf daar mijn slippers aan en heb de laatste 5 km op slippers gedaan.
Scarlett kwam haar familie tegen, ik kreeg Gladiolen van Alex en Truus en zo liepen we samen Nijmegen in. En weer een enorm feest: al die mensen, burgemeester Thom de Graaf bedankt naar iedereen gezwaaid, geprobeerd voor de camera te komen, kortom feest. We waren om 16:30 uur binnen.
Afgemeld, uitgescand en medaille gekregen. Een nieuwe medaille, nu een met een kroontje.


Vierdaagse 2013

Zaterdag en zondag 13 en 14 juli 2013.



Met Wilma, Stefan, Franka en Andrea zijn Alex en ik naar de camping in Millingen gereden. Daar had Lonneke, de camping eigenaar, een mooie grote plaats voor de vouwwagen en de camper gemaakt.
We hebben de vouwwagen uitgezet en daarna zijn we op de dijk bij het veer van Millingen uit eten geweest, het was mooi weer dus we konden prima buiten zitten. Ook daarna, s'avonds, konden we nog lekker buiten zitten, dat is een ongekende luxe in Nederland.
Zondagmorgen kwamen Petra, Andre, Tom en Tristan naar de camping. Na de koffie zijn we Nijmegen in gegaan. Daar was het al heel druk met wandelaars en andere feestvierders. Het inchecken kosstte nog wat tijd, we moesten helaas in de rij. Althans in de M rij, want Franka was met haar K nummer zo klaar, daar was geen rij.
We kregen ons bandje om, lichtblauw voor de '30'.
Daarna hebben we boodschappen gedaan voor de BBQ, zijn Franka en Andrea nog in een misselijk makend draaiding op de kermis geweest en hebben we een verpakte suikerspin gekocht.
De BBQ was lekker en na het potje trefbal reden Andre, Alex, Stefan, Tom en Tristan terug naar Almere en Haarlem en bleven de 5 dames achter op de camping ...

Maandag 15 juli 2013.


















Het is nog steeds mooi weer, alhoewel het in de ochtend een beetje nattig is, heiig, vochtig .. , maar dat verdwijnt snel. We zijn rustig aan opgestaan en hebben eten gehaald om bij een zwemmeer te zwemmen en picknicken.
Het meer ligt dicht bij Nijmegen, aan de proviciale weg. Alhoewel we een bordje zagen, linksaf naar het meer, waren we eigenwijs en hebben we de provinciale weg afgereden, naar Duitsland. Na enkele kilometers in Duitsland (alle telefoons waren al bezig met omzettingen naar Duitse providers), zijn we omgekeerd en hebben we de eerste afslag bij het bordje, genomen.
We reden zo op de parkeerplaats af en liepen naar het meer. Er was een bomenrij voor schaduw, toiletten en douche, een zandstrand en tenslotte het meertje.
De bodem was drabbig, maar het water was helder, maar erg koud. Zelfs Andrea ging niet zwemmen en kwam niet verder dan haar knien.
We hebben toen maar eerst onze broodjes gegeten en genoten van de picnick.
Later zijn Andrea en Marti toch gaan zwemmen en Andrea pikte al meteen weer een vriendinnetje op.
Het was een leuke middag.
S'avonds hebben we het vlees van de BBQ opgemaakt, met aardappelblokje en sla.
Omdat er een bordje hing op de camping bij de douches met preventief aftapen tegen blaren, had Marti zich daarvoor aangemeld. In een deel van de oude schuur was een hokje, waar 2 massage tafels waren geplaatst en enkele mensen werden getaped. Er zaten een aantal wachtenden en daarmee was het best een gezellige boel,
Een oud echtpaar nam het tapen voor hun rekening. Ik kreeg op beide hielen een visgraat aangelegd van leukoplast, zie foto. Ook mijn beide kleine teentjes heb ik uit voorzorg laten tapen.
Wij zijn om een uur of elf gaan slapen, de wekker stond op 6:00 uur.

Dinsdag: 1e wandeldag: de dag van Lent of Elst?



















Deze eerste dag was spannend voor Franka en Andrea, eerst opstaan om 6:00 uur, aankleden, eten, iets te eten klaarmaken in de buideltas/rugzak en om 06:45 uur wegrijden vanaf de camping. Wilma kon parkeren op de ventweg en zo liepen we met zijn vijven, naar de start. Daar stond natuurlijk al een rij en om klokslag 7:30 uur startte het scannen en om 7:50 uur waren we door de poort.
We liepen eerst door Nijmegen, langs Wilma, over de brug richting het noorden de polder in. We liepen prima en we zijn eerst door Lent gekomen. Mensen langs de kant om aan te moedigen en enthousiame.
Daarna boog de '30 'af naar links, door de polder naar Elst. Daar hebben we bij een kweker, koffie gehaald en de eerste rust gedaan. Tot zover was alles prima, 15 km gelopen, prima op tijd en nog niet te warm. Elst was een groot feest, de burgemeester heel veel mensen en druk: de lopers van de 40 en van de 50 kwamen in Elst er weer bij.
We hebben weer even gezeten en Andrea kreeg last van haar grote teen. Na Valburg, voor Oosterhout zou Wilma staan met de lunch. Echter na heen en weer bellen, bleek dat Wilma daar helemaal niet kon komen met de auto, alles was afgesloten vanwege de vierdaagse.
Gelukkig stonden we net bij een pasta catering tentje en hebben toen meteen pasta gekocht als lunch. Met een lekker waterijsje toe, terwijl de weer verder leipen.
Andrea had pijn aan grote teen en was moe en heeft een groot deel van de route aan de arm van Petra gelopen.
Oosterhout was nog een stuk weg en achter Oosterhout komt de DIJK!
Dit is een warm stuk, weinig water tap punten en het laatste deel van de route van die eerste dag. De brug kwam maar niet, steeds zagen we een brug en dat was dan een andere brug over de Waal: een brug voor de trein, een nieuwe brug en toen pas 'onze' brug. Overigens zou de afstand van de eerste dag 32,9 km zijn, bijna 3 km te veel !
Als laatste hobbel moesten we de brug weer nemen en toen waren we terug op de Wedren. Afmelden, nieuwe startkaart halen en Wilma kwam om ophalen.
Dat is wel luxe, in de auto opgehaald worden en niet hoeven lopen naar de bus en dan nog eens 30 minuten in de bus naar Millingen en dan weer 10 minuten lopen naar Camping.
Andrea zei dat ze dinsdag niet zou lopen, maar we besloten de beslissing uit te stellen tot woensdagmorgen.
Franka had prima gelopen, de meiden gingen slapen om 20:30 uur en 21:00 uur.
Wij om 22:30 uur, al iets eerder dan de maandag.
Blaren stand:
Franka: niets
Andrea: niets, maar zere grote teen
Petra: teen naast kleine teen doet zeer en blaar erop
Marti: vrij weinig! de tape op de hielen zat er nog op.

Het douchen van Marti om de preventape niet nat te laten worden: krukje in douche, met rug naar douchekop, voeten richting deur in plastic zak en douchegordijn erover ... mislukt de douchekop lag op de grond toen ik het muntje er in gooide en begon gelijk water te spuiten: vanaf de grond rechtstreeks op mij voeten! resultaat: natte voeten, mat tape. Gelukkig goed opgedroogd en blijven zitten.



Woensdag: 2e wandeldag: de dag van Wychen



Op woensdag begon de dag hetzelfde als de eerste dag: opstaan om 6:00 uur, eten en weg. We waren wel wat later weg ... de rij bij de start was hetzelfde en Andrea besloot om wel te starten en te zien of ze bij de lunch (als Wilma er zou zijn), te kijken of ze verder wilde lopen.
Het was minder warm en er was meer bewolking. De route was weer 32,9 km. Andrea hield het vol, mede door het wisselen van schoenen. Zij liep grote stukken op de sandalen van Petra. We ontdekten ook dat je gadgets en armbandjes kunt vragen een de miltairen. Zij dragen deze bij zich om uit te delen. Wilma bracht ons lunch in Wychen, lekkere bolletjes.
Vervolgens hebben we de route uitgelopen tot op de Waalkade, waar Wilma weer was. Zij had diverse sandalen mee genomen en het was een genoegen om de schoenen uit te doen en de sandalen/slippers aan te doen voor het laatste stukje door Nijmegen langs alle 'roze' gedoe.
De woensdag is 'roze woensdag', een hommage aan de homo beweging. We hebben onze roze t'shirts aangehad en vooral Franka kreeg opmerkingen. Op onze shirts stond dan ook:
Funky Franka, of Adorable Andrea, of Pretty Petra of Marvelous Marti.
Op de Waalkade heeft Wilma met de meiden een suikerspin gekocht.
Lekker in de auto naar de camping, douchen, shoarma eten, glaasje wijn en iets eerder naar bed: 22:00 uur. Bij Petra en Marti waren de voeten erg moe, bij Marti was zowiezo alles een beetje te veel.



Blaren stand:
Franka: een heel klein blaartje, die zij per toeval ontdekte ...
Andrea: niets en huppelde s'avonds rond alsof ze niet al 2 x 30 km had gelopen.
Petra: 4e teen (naast kleine teen) deed heel zeer
Marti: drie kleine blaren, de tape op de hielen zat er nog op.

Joke (moeder Marti) had gebeld dat we in Wychen vol in beeld waren rond 12:00 uur, ik heb het zelf niet meer gezien. Ze was heel trots op ons.


Donderdag 3e wandeldag: de 7 Heuvelendag


Het opstart ritueel was ongewijzigd al zijn Petra en Marti een stuk strammer dan die andere 2 meiden. Marti loopt mank naar de toiletten, door haar strakke achillespees, gek genoeg is dat na het toilet over ne kan ik normaal lopen naar de camper.
We zijn via het toiletblok van tante Annie gelopen (zie verslagen vierdaagse 2010 en 2011) en stopten de eerste keer vlak voor Malden bij een aardbeien teler. Deze verkocht koffie met taart of met beschuitje met aardbei. De meiden namen taart, Petra en Marti namen beschuitje. De teler had het druk, tun vol met mensen, twee grote tafels om te verkopen, een lopende band' om beschuitjes te maken: een persoon maakte de aardbeiden schoon, een smeerde boter op beschuit, nummer 3 deed aardbeien op beschuit en nummer 4 bracht naar de tafel. En ze konden het niet aan, verkopen gingen harder dan het klaarmaken van de beschuiten.
Ik had inmiddels mijn zooltjes uit mijn schoenen gehaald, waardoor er minder branderigheid aan de zolen was en de kleine teen meer ruimte kreeg. Elke stop de schoenen uit en de sokken drogen, terwijl de voeten in de lucht hingen ...
Via de dijk liepen we naar Mook, waarbij Andrea en ik bij het HEMA eam liepen en met hun meezongen.
Vlak na Mook begon de gevreesde 7 Heuvelenweg, dus we wilden daarvoor nog een keer stoppen. We hebben lekker op een terras gezetn, met leuke muziek, koud drinken en een onontdekt toilet in een gebouw erachter. Koele toiletten zonder wachtrij, hemels!
We hebben 5 heuvels geteld, er was er niet een bij die moeilijk was. Maar ja na al die bergkammen van zomer Oostenrijk 2012 was dit natuurlijk een lachertje.
Vlak achter Groesbeek stond Wilma op een schaduwplek en hadden we lunch. Heerlijk weer even rusten en met meloen.
Daarna hebben we de lange weg naar beneden gelopen, door Berg en Dal en een deel van Nijmegen. De militairen hadden weer enkele gadgets voor Andrea en ene 'Nick', van de Engelse kadetten, glimlachtte lief naar Franka, die niets durfde te zeggen, maar hem wel leuk vond.
Het waterijsje hebben we niet meer gevonden en we raakten Petra en Franka kwijt. We zagen ze pas weer op de Wedren. blijkbaar hadden we ze ongemerkt toch ingehaald en wist Petra dit niet. Die vervolgens zeker een kwartier op ons heeft staan wachten.
Lekker op de wedren een ijsje gegeten en gauw uit de warmte naar de camping.
Daar hebben wat gehangen, gedouched en daarna zijn uit eten geweest op de hoek in de dorpstraat in Millingen.
afsluiting

















Blaren stand:
Franka: een 2e kleine blaar
Andrea: niets, nergens last
Petra: teen naast kleine teen doet heel erg zeer en lijkt ontstoken
Marti: allerlei kleintjes, in vergelijking met andere twee jaren, weinig last




Vrijdag 4e wandeldag: de dag van Cuijck


afsluiting
Opstaan, met auto naar wedren, starten, toiletblok en dan de eerste stop. Het wordt bijna een gewoonte. De eerste stop was in het bos, waar we moesten zoeken naar een stoel/bank/boomstam in de schaduw. Vervolgens zijn we doorgelopen naar Overasselt, waar wij zo snel waren, dat wij moesten wachten op Alex en Stefan. Nou ja, die bleken een honderd meter verder te staan met als verassing: Bonnie.
Mick, Tristan en Jasper en oma Truus waren er ook, dus we hadden een heel ontvangstcomite. Oma Truus had meloen mee en dat was zo op.
Jasper liep toen de laatste 15 km met ons mee, via Malden de Via Gladiola op. Deze Via duurt heel lang en pas in Nijmegen stond Alex en de rest weer aan de kant met ... Gladiolen en een kadootje.
Jasper was al eerder afgehaakt en het laastte stukje liep Wilma met haar meiden mee. Alhoewel beide meiden erg moe waren en de menigte zat, zullen ze dit nog wel eens herinneren. een enorme mensenmassa langs de kant en op de tribunes juichen je toe als je binnenkomt.
We zijn onder de finishbanner doorgelopen, met zijn vieren hand in hand. Toen hebben we ons afgemeld en het 'kruisje' gehaald. Petra en Marti kregen een belongsmedaille met de tekst: ' '. ( weet niet meer, zoek ik op).
Nadat de auto kwam met Andre en Stefan zijn we met zijn allen naar de camping gegaan. De frietjes, hamburgers kroketjes van de snackbar waren erg lekker.
De vermoeide benen en knieen van Franka en Andrea waren al weer hersteld en iedereen kon meedoen met het partijtje Trefbal. Ook 2 andere jongens van 12 en 14 op de camping deden mee en vanaf dat moment had Andrea vriendjes gevonden op de camping !!! Laaste avond !!
Petra, Andre en Tom gingen naar huis, de rest (inclusief oma Truus) bleven nog slapen van vrijdag naar zaterdag.
























En het resultaat? 2 kruisjes en 2 begeleidingsmedailles!