Vakantie Frankrijk 2010

Op maandag 26 juli zijn we vertrokken uit Almere, om s'middags aan te komen in Verdun, Noord Frankrijk, op camping Les Breuils. De camping ligt op loopafstand (15 min) van het stadje. Mick en Tristan slapen in hun tentje, luifel uit en we stonden vrij snel. We hadden de camping niet vooraf geboekt, het blijkt een camping te zijn met vaste mensen, maar ook met veel passanten voor 1 of 2 dagen.
De historie van Verdun is de reden dat veel campinggangers maar enkele dagen blijven, om de Memorials te bezoeken.
Op dinsdag hebben we dat gedaan, via een wandeling naar de Tourist Info, kochten we een ticket voor de pendelbus. Daarop kon je op- en afstappennaar believen.
De eerste stop is bij het museum, dat alles weergeeft van de 1e WO: Foto's, kleding, gebruiksvoorwerpen, wapens. Het beeld van de 1e WO komt dan tot leven. Het museum is gebouwd op de plaats waar het dropje Fleuri stond.
De tweede stop hebben we gemist, onze onattente bus chauffeur stopte wel, het bandje op de koptelefoon ging door, dus voor we het wisten reed de bus weer verder. De derde stop stonden we meteen op in de bus, bang om ook deze te missen. Dat was bij het Memorial 'Ossuaire de Douaumont', dat is gebouwd door particuliere inzet en een zwaard symboliseert dat in de grond wordt gestoken. Je kunt een film volgen met Nederlandse gesproken koptelefoon. Verder kun je de toren beklimmen die uitzicht geeft naar alle richtingen met ondertiteling van hetgeen waar je naar kijkt.
Dit Memorial blijkt dus op de bodem de botten te bevatten van alle onbekende omgekomen soldaten, daar kun je via een raampje zo inkijken ...
Via het herdenkingsveld met een enorme hoeveelheid kruisen, liepen we naar een van de plaatsen, waar een dorpje Douaumont had gestaan. Dat dorpje was helemaal plat gebombardeerd, de huisen staan aangegeven en een kerkje is er ter herdenking gebouwd.
Via een bosplaadje wandelden we toen naar het fort de Douaumont, daar waar we bij onze 2e stop uit de bus hadden moeten stappen.
Dit is een grotendeels ondergronds fort, als onderdeel van de linie.
Die linie, daar ging het om. Links van de Maas was Frankrijk, rechts van de Maas was op dat moment Duits. De Elzas (streek van Metz, Nancy enzo) wisselt nogal eens van landnaam, bij start 1e WO, was dit allemaal sinds 1870 Duitsland geowrden. Verdun lag in Franse deel en was aanvoer voor het front.
Eerst rukten de Duitse troepen op, veroverden allerlei forten, maar braken niet door. Toen kwamen de Fransen weer terug, heroverden alles weer, waarna de linie weer op dezelfde plaats lag als bij start van 1e WO.
Ondertussen lagen aan beide zijden de soldaten in de loopgraven en schoten elkaar van afstand overhoop, hadden gevechten van man tot man en schuwden het gebruik van gifgas ook niet
De HEL van VERDUN.


Woensdag hebben we op de camping doorgebracht, in de ochtend veel regen, in de middag wisselend bewolkt.
Alex en ik hebben nog de amandelfabriek bezocht en de hele rondleiding in het Frans moeten ondergaan. Weinig van begrepen dus...
Wel amandel snoepjes gekocht, dat snapte ik wel.
Op donderdag zijn we verder gereden naar het zuiden. Pas na Lyon werd het weer beter, meer zon. Op de hoogte van Avignon waaide het natuurlijk weer en werd het pas echt warm.
Om 20:00 uur waren we bij Greoux-Les-Bains op camping Verdon Parc bij Stefan en Wilma. Wilma en Franka kwamen ons tegemoet lopen op de parkeerplaats bij de Thermen. Geen idee wat daar gedaan kan worden, maar het is een grote attractie van Greoux-Les-Bains.
Greoux is een plaatsje aan de Verdon, eigenlijk een paar straten langs de doorgaande weg met kruispunt in het midden van het dorp. 2 straatjes zonder verkeer, verder erg toeristisch.
De camping ligt aan de andere kant van Verdon, precies langs de oever. Dat is gelijk de grote attractie van de camping, zwemmen en spelen in de rivier.
Het water van de rivier staat niet erg hoog, meest ongeveer tot de knie en op sommige plekken tot het middel. Onder de brug is het dan weer dieper, maar daar zwemt niemand. Alleen hele grote vissen, dat kun je door het heldere water goed zien.
Onze camping plaats is tegenover Wilma en Stefan, dus we lopen de hele dag heen en weer met onze stoelen, eten, pannetjes, etc.
De eerste dagen hebben we ons vermaakt in zwembad en op de rivier. Omdat je niet mag barbeknoeien met kooltjes en open vuur, hadden Wilma en Stefan nog niet gebarbecued. Je mag wel op een van de barbecues van de camping barbecuen, maar dat hadden ze nog niet gedaan met zijn vieren. Dus vlees en vis (zalm en gamba's) gehaald en lekker een paar keer gebarbecued.
Alex en Stefan hebben een grote rollade gekocht (2 kleuren vlees, volgens Wilma) en Wilma maakte er lapjes vlees en sateh van. De jaren in de slager zijn niet voor niets geweest...

Omdat de omgeving toch wel glooiend is en de wegen, langs de bergen kronkelen, laten we de camper liever staan. Hetgeen betekent dat we natuurlijk niet ver komen .. De buren wilden echter op dezelfde dag naar het meer Lac d'Esparron, om met electrische bootjes te varen. Wij konden dus meerijden, gesplitst over de auto van Wilma en Stef en de buren. Tijdens het rijdne waren we wel blij dat we niet met de cmaper waren gegaan, een stukje straat door een dorpje was net zo breed als onze camper, de auto's konden elkaar bijna niet passeren.
De tocht met de bootjes was mooi, je kreeg een bootje per 7 personen, maar Wilma en ik hebben bij de buren in het bootje gezeten. Vanaf het meer kun je door een stukje kloof varen, niet De Kloof van de Verdon, maar wel mooi. Zie de foto's.

Dinsdags zijn we gaan klimmen, Canoying genoemd. We zijn gelopen naar deze plaats waar dat gebeuren moest, 500 meter vanuit Greoux-Les-Bains. Uiteindelijk was het een half uur lopen en werd de 500 meter geteld vanaf het einde van het dorp.
We zijn allemaal gestart met klimmen en op verschillende momenten ook weer gestopt. Wanneer je tijdens een parcour stopt, wordt je gered door de meneer van het klimmem. Verder waren er 4 parcouren, die je wel of niet kon doen.
Uiteindelijk heeft Mick als enige alle 4 de parcouren gedaan.

Dinsdagavond kwamen Petra en Andre met Jim en Tom aan op de camping. Na wat gedoe over de plek, kregen ze een plek naast de barbecue plaats.
Dus: weer slepen met stoelen, tafel, eten, pannetjes, maar nu met spullen van drie gezinnen. Het was vast heel vermakelijk voor de overige camping gangers bij ons in de buurt.
Woensdags hebben we weer op de camping doorgebracht, het riviertje de Verdon 'bevaren' met een rubberboot die lek is en daarin/daarop 4 pubers: dat gaf de nodige hilariteit.
Later op de dag hebben Andre en de 4 jongens nog een keer het Canoying gedaan, het klimmen. Dat leverde weer de nodige hilarische situaties op, waarbij Tristan om een boom heen gevouwen werd, zie foto.
. De donderdag was een marktdag, opruimdag, zwemdag en Petra, Andre en Marti hebben een wandeling gedaan van ongeveer 2 uur. We hebben echter nooit het te breieken punt gezien: Notre Dame des Oeuffs, Onze Vrouwe van de eieren?

Al met al een leuke gezellige week in Greoux-Les-Bains.
0002


0001 0001



Vrijdag gingen Petra en Andre naar huis en Stefan en Wilma ook. Wij zijn verder gereden naar het zuiden, 280 km naar de Langedoc-Rousillion).
We zijn naar Vias-Plage gereden en hebben de vierde camping kunnen boeken die we probeerden. Het is erg druk met boekingen hier aan de kust. 2 dagen en evt reservering voor nog eens 4 dagen. Camping California Plage is een Vacansoleil camping, maar wel druk. We zitten vooraan de camping, dus heel druk met mensen die passeren naar animatie of winkeltje. Wel een mooie grote, schaduwrijke plek.
Het weer is prachtig, af en toe veel wind. In de schaduw is het lekker, alhoewel het in de zon ook goed te doen is. Op tijd even afkoeling van zee of zwembad is genoeg.
Vias-Plage is een dorpstraat met aan weerskanten restaurants en toeristen winkels. Vias is het plaatsje enkele kilometers vanaf de kust. We kunnen vanaf de camping binnen 8 minuten hier naar toe fietsen, langs het Luna park. Al fietsende hebben we het Canal-du-Midi gezien, dat ligt eigenlijk vlak bij.
We willen fietsen langs dit kanaal, maar een kaartje met alle fietspaden is bij de lokale VVV niet te vinden. Gekke Fransen: heel veel toeristen willen fietsen langs het Canal-du-Midi en er zijn geen fietskaarten. Wel fietsroutes, maar dan moet je fietsen op de borden langs de weg/langs het Canal.
We hebben ook besloten niet langer dan 2 dagen op deze camping te blijven. De volgende camping hebben we op de fiets geboekt: Camping L'air Marin, pal aan het Canal en dichter bij Vias.
Daar gaan we vanaf zondag staan, in principe voor 4 dagen.

10 km 10 km













Camping L'air Marin We zijn een camping dichterbij het dorp Vias-Plage gegaan. We kunnen nu lopen naar het plaatsje. Deze camping heeft ook weer heel veel Fransen, maar ook Nederlanders.
Op dit moment zitten alle Franse bewoners te luisteren naar de animatie: een meneer die het publiek opzweept en iedereen laat meezingen en klappen. Geen idee wat ze doen, ik versta er niets van.
Gisteren zijn we van de ene camping naar deze camping gereden, via de SuperU van Agde. Om 12:00 uur zaten we op de nieuwe plek. We kunnen 2 dagen staan en dan gaan we naar een andere plek. Iets anders was niet mogelijk. Omdat we nu ook kunnen lopen naar het Luna Parc zijn we daar naar toe gegaan, wat een enorm kabaal was het daar. Het is een grote vaste kermis, die veel publiek trekt. Zondagavond was het half geld, maar 2,30 euro voor enkele minuten spookhuis is toch niet goedkoop Enorme volksstammen liepen daar rond, met kleine kids, buggy's en al. Wij waren na een uur wel uitgewandeld, toen hadden we alles gezien en enkele dingen gedaan. Maar om 23:00 uur liepen nog hele families met slapende kids in de buggy richting de kermis?
Maandag ochtend gingen Alex en ik vol verwachting lopen naar de boerenmarkt, die bestond echter uit 7 kraampjes. Dat viel tegen. Wel weer een lekker ijsje gescoord, ik koop elke dag een ijsje bij een andere winkel, kijken welke de lekkerste verkoopt. De ijsbakken zien er prachtig uit, opgemaakt en heel veel smaken.
Maandag hebben we twee fietsen gehuurd en zijn we gaan fietsen langs het Canal-du-Midi. Over een ongeplaveid hobbelig pad langs het kanaal, ik was bang voor lekke banden, maar dat is allemaal goed gegaan. Daarna vanaf Agde de weg proberen te vinden naar Cap d'Agde, dat viel tegen. De kaart was op kleine schaal, dus we hebben er een flinke tijd over gedaan. In Cap d'Agde konden we ook de weg niet vinden, bovendien was het daar errruug warm, zelfs langs de kade. Met als gevolg dat ik het deel dat ik wilde zien, eigenlijk niet meer gezien heb, we waren het zo zat dat we weer terug gingen fietsen. Om Cap d'Agde in te komen was moeilijk, maar eruit komen nog veel moeilijker. We zaten eerst aan de verkeerde kant van Cap d'Agde, op weg naar de nudisten camping. Dus weer terug, diverse keren een verkeerde weg in, maar uiteindelijk zaten we op de goede weg.
Toen was het maar 20 minuten fietsen naar de Centre Commercial, waar we de Mc Donalds hadden gezien. Nog nooit was ik blijer om in de Mac te zijn: airco EN blije jongens met Big Mac en Frites. Alhoewel de Milkshake en Mc FLurrie ook lekker smaakten
Terug gefietst langs het kanaal, wederom een leuke route, ondanks de boom wortels, stenen, grind, etc. We zijn diverse boten langs gefietst, Tristan roept elke keer : bonjour, salut, ed. Iedereen zwaait vrolijk terug.
10 km 10 km




Dinsdag in Vias-Plage.
In de ochtend verhuisd naar nieuwe stek,van nummer 20 naar nummer 203. Een grotere beter plak, maar wel verder van tafeltennis, toilet en winkeltje. Ik ben zelfs vandaag op de fiets naar het toilet gegaan. Verder hebben we niet veel gedaan, zwemmen in zwembad en ik ben even naar strand gegaan. Toen ik even op mijn buik aan het zonnen was, heb ik het gepresteerd om als enige niet te weten dat een helicopter in het volgende stukje landde, of landde op het water. Ik keek pas toen de helicopter alweer aan het opstijgen was. Geen idee wat er was gebeurd of wie er werd opgehaald. We horen hier vanaf de camping wel de hele dag sirene's gaan. Ook woensdag hebben we zeer rustig doorgebracht: markt in VIAS, nu wel een grote markt, zwembad, krantje lezen, etc. In de namiddag nog een battle op het Canal-du-Midi bijgewoond, dat is een soort toernooi op het water, waarbij twee beten alkaar naderen en op elke boot een strijder met een spies de ander van de boot moet duwen. Net als bij twee ridders te paard op riddertoernooi, alleen nu met boten. Zie de foto's.
Donderdags in een keer terug gereden naar Almere. Dat ging best goed, gestart om 8:15 uur via de brug van Millau, Orleans,om 16:15 uur bij Parijs, vervolgens Lille, Gent en Antwerpen. De gewenste stop bij LaPlace werd een Mc Donalds: La Place was dicht. Mick en Tristan natuurlijk blij Om 23:30 uur thuis.

10 km 10 km