Wereldreis 2017

Met de hele familie op wereldreis ! Een verslag van 4 weken, 6 mensen, 2 in Tahiti, vliegvelden in 5 landen, bezoek 3 landen, 5 hotels en diverse uitstapjes.
We zijn de hele wereld overgevlogen, we hebben bezocht: Hong Kong, Frans Polynesie en Dubai en we hebben het grootste tijdsverschil met NL ooit gezien (12 uur, maar 1 dag later).
We zijn de tijdzone gepasseerd, waardoor we een woensdag twee keer hebben beleefd en een dinsdag hebben overgeslagen. We hebben gelopen tussen 3 verschillende culturen, we hebben 3 verschillende weertypen ondervonden, met 3 airlines (Emirates, Quantas en Air Tahiti) gevlogen, kortom heel veel indrukken opgedaan.
We hebben enorme afstanden afgelegd.
Heenweg via HK:
- Amsterdam - Dubai 7,5 uur, 3215 miles/5174 kilometers in een A380
- Dubai - HK, 7,5 uur, 3702 miles/5957 kilometers in een A380
- HK - Brisbane (AUS), 8 uur, 4295 miles/6912 kilometers in een A333
- Brisbane - Auckland (NZE), 3 uur, 1428 miles/2298 kilometers in een A380
- Auckland - Papeete, 5,5 uur, 2544 miles/4094 kilometers in een Airbus A343

Terugweg via Dubai:
- Papeete - Auckland, 5,5 uur, 2544 miles/4094 kilometers in een Airbus A343
- Auckland - Brisbane, 3 uur, 1428 miles/2298 kilometers in een Boeing 737
- Brisbane - Dubai, 13-14 uur, 7443 miles/11.978 kilometers in een A380
- Dubai - Amsterdam, 7 uur, 3215 miles/5174 kilometers in een A380

Het vele vliegen is ons meegevallen en reizen is ons bevallen. Het smaakt naar meer en vaker !
Omdat het drie afzonderlijke bestemmingen zijn, is dit verslag in drie delen verdeeld:
Hong Kong via deze klik.
Moorea via deze klik.
Dubai via deze klik.

huisje


















Hong Kong

Zaterdag 26 augustus

We hadden een lange dag voor de boeg, we vlogen eerst naar Dubai, daar moesten we wachten en tenslotte vlogen we door naar Hong Kong. Het kost nu eenmaal tijd om naar de andere kant van de wereld te vliegen.
De vlucht van Amsterdam naar Dubai verliep rustig, we hadden veel plezier van de entertainement set: de nieuwste films, series, spelletjes, WIFI... de jongens waren heel blij. We kwamen op NL tijd tegen 23:00 uur aan op Dubai. Nadat we eerst de enorme hal hadden doorgelopen, op zoek naar een fijne wachtplek, vonden 4 ligstoelen. We waren inmiddels 2 uur vooruitgegaan in tijd: in Dubai was het 01:00 uur. Hier hebben we gezeten tot 02:30 uur en om 03:15 uur vlogen we verder naar Hong Kong. Vanwege het tijdstip kregen we een kleine snack, waarna het vliegtuig al snel verduisterd werd om te slapen.
Nadat de volgende morgen iedereen weer zo'n beetje wakker werd, Dubai time 09:00 uur, kregen we een maaltijd. Het vliegen schoot ook op, toen nog maar anderhalf uur.
De piloot meldde ons nog wel dat er een tyfoon was categorie 1 (laagste categorie) en als het niet vertrouwd voelde, hij bij de landing zou uitwijken naar een andere vliegveld .... hij vertelde ook nog dat hij genoeg benzine mee had.... De landing was echter niet heel spectaculair: even wat zijwind en een kort slingertje op de landingsbaan zelf. Het leek op een normale landing in Nederland met regen en wind.
We zijn supersnel door de airport van HK gegaan, hadden snel een taxi en 330 HKD lichter (45 euro) waren we met zijn vieren en 4 koffers na een minuut of veertig in het hotel. We zitten in hotel Harbour Plaza 8 degrees in Kowloon, waarvan ik later pas de 8 graden begreep. In de lobby is een cafe hoekje waar de vloer schuin loopt.


Daar ging het inchecken ook vlot en we hadden 2 prima kamers op de 17e verdieping.
We wilden eten in het restaurant, maar 60 Euro pp. voor buffet, vonden we teveel geld. Buiten goot het van de regen, het was wel heel warm, maar ook heel erg nat. Toen besloten we bij het (gesloten) zwembad in de bar te eten: hamburger en BLT sandwich/tosti. De tosti was niets, zelfs onze tosti kenner Tristan vond hem niet lekker.
Maar de hamburger en BLT sandwich waren prima. We zijn wakker kunnen blijven tot ongeveer 21:30 uur en toen sliepen we allemaal.

Maandag 28 augustus
We zijn rustig opgestaan, te rustig want toen we bij het restaurant kwamen om 09:55 uur voor ontbijt-buffet, hadden we nog 5 minuten. Maar we mochten naar binnen, als we dan meteen in een keer ons bord zouden volladen. Er was van allles: allerlei soorten ei, gebakken eieren zoals je wilt, noedels, cerials, brood, croissants, koffie, thee, sapjes, vlees dingen, yochurt, vers fruit, cakejes, pannekoekjes, ... ik zal nog wel wat vergeten zijn.

Ons eerste tripje was naar Tsimshatsui, we namen om 11:35 uur het suttlebusje naar Tsimshatsui, Middle road. Dat bleek achteraf vlakbij de Star Ferry te zijn, maar we hebben eerst rondgewandeld in de Tsimshatsui wijk. Het regende nog steeds, dus we doken af en toe een mall in. De eerste 'mall' leek op een food center, allemaal hele kleine winkeltjes met eten. De 2e Mall was een luxe shopping center, met als thema een of ander kinderfiguur, overal stond dit figuurtje gedisplayed.
Het regende nog steeds erg hard, dus we besloten ons te vermaken met een Disney 3D foto gebeuren. Het stelde niet veel voor, maar we hebben we lol gehad in het maken van Disney foto's.

huisje huisje huisje huisje













Na een koffie, croissant, stokbroodje bij Delifrance, zijn we naar de haven gelopen en hebben we bekeken waar de ferry was.
Inmiddels was het 16:00 uur, waren we vermoeid en klaar met de regen en we zijn terug gegaan naar het hotel.

Daar hebben Alex en Marti nog in de wijk rond het hotel gelopen, waar het duidelijk minder toeristisch was en daarmee heel boeiend. Er waren geen souveniers winkels (zowiezo niet veel gezien), geen toeristen en veel kleine winkeltjes. De slager, vishandel, restaurants, veel groente stallen en we zagen veel garages, blijkbaar zaten we in de 'garage wijk'.
De laatste foto is het uitzicht vanuit onze kamer naar de haven op de volgende dag.
huisje huisje huisje
















Dinsdag 29 augustus

Op onze 2e dag in Hong Kong hebben we de Peak Tram gedaan, want de regen was over en de wolken waren weg. We konden nu de toppen van de omringende bergen zien. Nadat we deze keer op tijd bij het ontbijt waren en heel uitgebreid hadden gegeten, zijn we met ons busje naar Middle Road gegaan. Daar zijn we op ons gemak naar de ferry gelopen en hebben we voor 0,40 cent per persoon een tochtje naar de overkant gemaakt.
De StarFerry is een authentieke ferry, met allerlei houten originele bankjes en aankleding. Het was heerlijk om over het water te varen. Aan de overkant hebben we door het winkelcentrum en allerlei andere promenades gelopen naar de Peak Tram. Het was erg warm en helaas was er een wachtrij ....
Maar het trammetje was wel leuk, zoals alle oude trammetjes zijn ... Boven hadden we inderdaad een fenomenaal uitzicht over Hong Kong.
We zochten het eiland Lantu, waar Disney park is, maar we konden dit niet zien. De terugweg naar de Ferry verliep omgekeerd en vrij snel waren we weer op de pick up plaats van de bus.
Terug in het hotel was het zwembad aangenaam ... alleen door de hoge omringende flatgebouwen was er geen zon meer.
Nadat we bij de zwembad bar hadden gegeten, zijn Jasper en Tristan bij het zwembad gebleven en Alex en Marti zijn naar de Laser Symphonie toestand geweest.
Dat klinkt interresant, maar eigenlijk was het niet wat wij verwachtten. Maar het was best lekker weer, nog steeds warm, droog en Hong Kong by night is leuk.
huisje huisje huisje huisje huisje huisje













Woensdag 30 augustus
woensdagavond zouden we doorvliegen naar Mick, dus we moesten het hotel uitchecken. Nadat we waren uitgecheckt om 11:00 uur en de koffers tijdelijk in de lobby waren gezet, zijn Alex en Marti zijn naar Mong Kok gegaan, om de Ladies Market te zien. Jasper en Tristan hadden geen zin in markt en bleven in het Hotel.
Tristan had ook een beetjes last van hoofdpijn: een dag in de warmte, wachtrij en dan minder drinken dan normaal in NL, is waarschijnlijk de reden geweest.
We zijn met 'ons' busje naar Middle street gegaan en daarvandaan hebben we Metro genomen. Dat is heel makkelijk, alles staat heel goed aangegeven en zowel in Chinees als in Engels. De prijs viel ook mee: 11,50 HKD vooor 3 haltes met zijn tweeen, dat is ongeveer 1,50 Euro. De prijzen van OV in Nederland zijn duurder.
De Ladies Market was nog aan het opbouwen, dus we besloten maar wat rond te lopen in Mong Kok. Dat was leuk, vooral in de kleinere straatjes achter Nathan Road.

.
huisje huisje huisje huisje


















Impressie Hong Kong:

huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje













Terug gekomen in het hotel hebben we nog een uurtje bij het zwembad gezeten, voordat we ons hebben omgekleed en gemeld bij de lobby voor onze koffers.
De taxi's stond klaar vooor de receptie van het hotel, dus we konden zo instappen. De taxi was model gewone Sedan, dus de 4 koffers pasten natuurlijk niet in de achterbak. Maar geen probleem, de klep bleef openstaan en een touw door handvat van de koffers voorkwam dat de taxi ze onderweg zou verliezen.
Na ongeveer 3 kwartier waren we op de luchthaven, waar de gebruikelijke procedures weer startten:
- inchecken en koffers afgeven
- door 1e boarding pass/douane check
- door security
- door 2e paspoort controle
Deze laatste controle werd Jasper teveel: hij had zijn papiertje van binnenkomen niet meer en moest opnieuw invullen. Dat was geen probleem, maar toen lag wel zijn pet nog op de schrijftafel, terwijl Jasper inmiddels door de paspoort controle was. De pet was belangrijk en dus moest Jasper een airport medewerker vragen om zijn pet te pakken. Gelukkig zijn ze dara wel heel streng, maar ook vriendelijk ...


De reis naar Tahiti was begonnen en het zou een 'lange' dag worden.
We zijn op woensdagavond 30 augustus in HK gestart met vliegen om 21:00 uur, bijna een uur te laat. Ik was met grappen bezig over het missen van de overstap op Brisbane en dat we zouden worden omgeroepen.
In het vliegtuig kregen we eerst een maaltijd en daarna werd er vrij snel gedimd en konden we slapen. De volgende morgen, donderdag 31 augustus, werden we geleidelijk aan wakker en kregen we ontbijt.
Het is wel grappig om te zien hoe iedereen in het vliegtuig probeert te slapen, ik wandelde even naar toilet en zag allerlei houdingen waarin mensen sliepen. Sommigen hadden mazzel als de stoel naast hun vrij was, een enkeling had 3 stoelen en kon languit liggen. Die mazzel hadden wij niet.
We landden om 05:00 HK tijd (dus 8 uur gevlogen, dat was lokale tijd 07:00 uur Brisbane (Australie) tijd. We zouden om 08.10 weer verder vliegen. Net toen we bij de kassa stonden voor Kitkat, werden we omgeroepen: familie van Beusekom moest zich bij de gate melden: yeh!!

De 2e vlucht was van Brisbane naar Sydney: niets bijzonders: ongeveer 3 uur vliegtijd, filmpje kijken, beetje slapen, wat eten en om ongeveer 13:00 lokale New Zealand tijd stonden we weer op de grond.
Geografisch kwamen we dichter bij Mick en Anouk, qua tijdsverschil werd het verschil steeds groter: inmiddels 22 uur tijdsverschil met Mick en het was nog steeds donderdag 31 augustus.
huisje













Om 16:10 uur zijn we voor de laatste keer opgestegen, op weg naar Tahiti. Dat werd een 'bumpy' ride: heel veel turbulentie en zelfs de crew moest zitten.

De landing was prima, om 23:10 uur lokale tijd op woensdag 30 augustus. We waren de tijdlijn gepasseerd en een dag terug gezet op de kalender. Toch wel een dingetje, vond ik, een tijdlijn passeren doe je niet elke dag.
Bij aankomst stond een Polynesich welkomstje op de luchthaven:
huisje huisje













Onze weg door Papeete Airport ging ook flitsend, de taxis stonden klaar en na 15-20 minuten rijden stonden we voor het Hotel Tiare. De receptie was gelukkig open en we kregen onze kamers. Inmiddels was het 00:10 uur en waren we weer op donderdag 31 augustus aangekomen in de agenda. De kamer was prima, had airco, balkon en keek uit op de haven.

Tahiti en Moorea

Donderdag 31 augustus
Het ontbijt in het hotel was maar tot 09:15 uur, dus we hadden de wekker gezet op 08:00 uur. Ik had geen wekker nodig: om 05:00 begon het verkeer te rijden en dat was best druk. Ik stond op om 06:00 uur, heb een douche genomen en ben naar buiten gegaan. Ik zag al veel mensen actief zijn: mensen waren aan het joggen, de overdekte markt was al open en winkels waren ook open.
Om de hoek van het hotel waren allemaal restaurants, waar je ook ontbijt kon gebruiken. Ik heb anderhalf uur buiten doorgebracht, ging een croissantje kopen, wandelen door Papeete, wandelen langs haven, zitten op bankje en heel gesprek gehad met lokale meneer, wel in het Engels.
Ik leerde een en ander van de meneer en besprak met hem: - Nederland - Frankrijk zou op tv komen, Tahiti tijd 08:30 uur,
- iedereen is altijd vroeg op,
- er wordt geen siesta gehouden,
- een cruise-zeilschip dat we zagen binnenkomen in de haven,
- de 'POSTNL' kano jongens tijdens het oefenen op zee,
- veel joggers gezien,
- een soort van aquarium met visjes gezien in de haven
Het was een heel leuk gesprek.

huisje huisje













Na het ontbijt in het hotel zijn we gaan bellen met Legends Residence. Terwijl we probeerden te bellen, zagen we mail binnenkomen met de bevestiging dat we inderdaad op 31 augustus konden zijn in Legends, diezelfde dag dus.
We hebben uitgecheckt en zijn met de koffers via de boulevard gelopen naar de ferry. Daar bleek de Alemiti Ferry niet te gaan op de tijd die wij dachten (12:30 uur). We konden wel op de Teravan ferry, dat is de snelle katamaran. We kochten kaartjes en konden onze koffers afleveren. Daarna liepen we alleen met onze rugzakken de catamaran op.
Dat werd een behoorlijk pittig ritje, de golven waren best hoog. Het hielp om op het achterdek te staan en de ogen richten op de horizon.

Moorea lag dik in de mist, er was geen zon, maar het was niet koud in onze hempjes en korte broeken.
We hebben gelunched bij de snack: panini "Nutella" een stokbroodje "compleet". Dat is een stokbrood van halve meter met gebakken ei, ham en kaas met als bovenste laag: patat.
Tristan kon het niet op, dus dat zegt wel wat.

De taxi mevrouw van Joseph kwam ons halen en zette ons af bij Legends. Zij reed de taxi voor Legends gate en belde voor ons met Nathalie, die weer Regina zou contacten om ons binnen te laten.
Ondertussen kwamen Mick en Anouk aangelopen en zagen we Mick weer na ruim 4 maanden...

We hebben een prachtig huis in Moorea Legends Resort : groot balkon, bubblebad, uitzicht op de lagune, 2 slaapkamers met airco, een slaapkamer met uitzicht via een balkon op de lagune ... volledige keuken, eetbar en huiskamer met bankstel. De rest van de middag hebben we bijgepraat met Mick en Anouk en boodschappen gedaan. s'Avonds zijn we uit eten geweest bij Holy Steak, naast de ingang van Legends en hebben de mannen een erg lekkere steak kunnen eten.

huisje huisje huisje













Vrijdag 1 september
Nadat Marti in de ochtend eerst stokbrood had gehaald en iedereen had gegeten, zijn Alex, Marti, Jasper en Tristan naar de Intercontinental gegaan.
Daar is Anouk vrijwilliger bij de schildpadden opvang en hebben we alle schildpadden gezien. Er zijn 3 grote schildpadden die nooit meer weg gaan en er waren babies die heel hard groeien. Wanneer de baby schildpadden een bepaalde grootte hebben, worden ze terug gezet in de zee.
Vervolgens hebben we bij de drie dolfijnen gekeken, daar kun je mee zwemmen, tegen betaling natuurlijk.
Omdat het Intercontinental natuurlijk aan zee ligt (met van die watervilla's), kun je daar ook snorkelen. Tristan, Jasper en Marti hebben gesnorkeld en prachtige vissen gezien.
Ondertussen was Mick ook gekomen en zijn Tristan en Mick nog gaan fitnessen op Legends. We hebben hamburgers en aardappeldingen uit de oven gegeten en Mooorea ijs toe.

Zaterdag 2 september
De zaterdag kenmerkte zich door boodschappen doen!
Maar eerst hebben we bij de Avis in de Intercontinental een auto gehuurd, toen werden we door Avis naar de Avis vestiging bij de ferry gebracht om daar onze Dacia Duster op te halen. Daar waren Mick en Anouk en hebben we gezamelijk de Champion (grote supermarkt) leeg gekocht. Alles is duur hier ...
Nadat we boodschappen hebben gehaald, zijn we nog even naar het strandje bij Tipaniers gegaan om te snorkelen. Tenminste dat was de bedoeling, maar uiteindelijk is alleen Marti het water ingegaan. Het waaide inmiddels steeds harder en werd ook nog eens bewolkt en ietwat kouder (inmiddels 17:00 uur).
We zijn terug gegaan naar Legends. Het geplande creperie restaurant was dicht, dus de pizza's hebben we in de oven gezet.
De oven had een lamme knop, met wat gepriegel kreeg Anouk de knop gedraaid, maar we wisten niet wat de temperatuur was. Resultaat: 2 pizza's waren en goed en de derde was wat donkerder.
S'avonds begon het te waaien, aangezien de villa vrij open is, waaide het door het hele huis.
De villa is heel vreemd: hij heeft een punt dak, maar dat is geen verdieping. Dus vanuit de huiskamer keek je in de nok. De schuine daken vallen over de zijkanten van het huis, Maar daardoor is het daar open. Enkele ramen in de slaapkamers zijn geen ramen, maar alleen blinds zonder glas.
Dus de wind waait letterlijk door het huis, maar het was natuurlijk niet koud, immers we zaten in de tropen.

Het levert ook gezelschap van buiten op:
de gekko langs de muren at braaf alle vliegjes op. Op onderstaande foto zat hij op het raam. We hadden af en toe Myna vogels binnen: ze kwamen binnen op het moment dat wij slapen gingen en dus alle lichten uit waren. Via de open dak en zijkant van het huis hipten ze zo de keuken in, inspecteren op hun gemak de keuken en hadden de bananen op de fruitschaal ontdekt.
Deze vogels zijn heel slim.
Verder hadden we niet al te veel andere beesten in huis: nog geen muggen !


gekko













Zondag 3 september
Op zondag, omdat Mick en Anouk vrij waren, stond een hike op de planning: de 3 cocotier hike. Deze wandeling zou 3 uur moeten duren, wij hebben er 3,5 uur over gedaan. We hebben eerst met de auto Mick en Anouk opgehaald, rond 10:30 uur, om vervolgens naar de Belverdere uitkijkpunt te gaan. Dat was een weg met de auto omhoog en leidde naar een mooi uitkijk punt.
We hebben het uitzicht bewonderd en de selfiestick gebruikt. Zie de foto's:

huisje huisje













Daarna zijn we de wandeling gestart, eerst een bospad naar beneden, over een water stroompje stappen, weer een bospad.
Vervolgens kwamen we door een bamboe bos en konden we over een tweede beekje klauteren.
De verdere route was een stijgend bospad, tot we bij het uitkijkpunt kwamen, ook hier weer foto's genomen:
Daar hebben we ons vermaakt met de muisjes die sprits koeken lekker vonden en natuurlijk met het uitzicht. Via het pinnetje op MapsMe wisten naar welke kant we keken ....
De weg terug was de omgekeerde route, verder geen byzonderheden.
huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje
















We hebben ons wel verbaasd over een aantal zaken:
- overal lopen kippen en hanen: ook in het wild!
- er zijn geen grote dieren op het land: geen vossen, of dat soort roofdieren
- er zijn weinig katten, maar iedereen heeft een hond die vrij rond loopt bij de huizen en meestal behoorlijk waaks zijn
- de eerder genoemde Myna vogels zijn wel leuk: ze lijken een taaltje te hebben en zijn erg slim en brutaal.

We hebben ook nieuw fruit gegeten: een van de vrijwilligers bij Anouk had een boom met Pomme-Etoile: Sterappel: erg lekker!
De bananen op Moorea zijn local banana's, dus niet die grote bananen die wij kennen in Nl, maar kleine banaantjes, die ook iets zoeter zijn.
Bij Legends staat een sinasappelboom, Anouk had enkele sinasappels van de grond geraapt en we hebben ze uitgeperst, beetje zuur, maar verder ok.
Andere fruitsoorten gaan we nog ontdekken ...

Het was inmiddels 15:00 uur en we hebben Alex en Jasper thuis afgezet en Tristan opgepikt (die was niet mee wandelen) om nog even naar het strandje bij Tipaniers te gaan. Daar was het mooi weer tot een uur of vijf, toen begon het weer te waaien en werd het kouder.
De onderstaande foto is met setting 'poster' op de camera gemaakt: dat geeft wel gekke kleuren.
s'avonds hebben we in Legends gegeten: tonijn, aardappelschijfjes uit oven, pannekoeken en een stuk vlees. Althans dat was de bedoeling maar we konden het op zaterdag gekochte vlees nergens vinden in de koelkast of in de vriezer, dus dat werden hamburgers. Het crepes beslag wilde niet goed lukken, dus de pannenkoek voor Jasper mislukte.
huisje













Maandag 4 september
De dagen gingen snel in Moorea .... toen ik dit schreef was het alweer donderdag.
Maandag zijn we naar het Public Beach gegaan, dat zit tussen de twee baaien Opanahue bay en Cooks bay. We hebben eerst stokbrood gehaald bij de SuperU, toen naar het strandje en op de terugweg de overige boodschappen bij SuperU.
Het Public Beach was mooi, tropisch water, palmbomen, schaduw, picnic tafels, een mooie nieuwe parkeer plaats met mooie schone toiletten, kortom: mooie plek om te zijn.
Je kon er snorkelen, waarbij het water wat dieper was, waardoor je boven het koraal kon zwemmen en snorkelen. Dat was bij strandje van Tipaniers anders, daar was het zo ondiep, dat dat niet mogelijk was.
We hebben eindelijk Nemo gezien, in een Anemoon koraal. We zagen ook het cruise schip liggen, we hoopten het te zien uitvaren, maar het voer nog niet weg.
Het was heel rustig op het strandje: een grote familie van Moorea locals en her en der een tweetal mensen.
Het waaide nog steeds wel, dus stil blijven hangen en foto's maken was moeilijk.
Daarna hebben we in een grotere SuperU boodschappen gedaan, waarbij Tristan zich verbaasde over de prijzen van alcohol:
Heineken bier 5 liter tap ding voor 50 euro
Wodka fles 1 liter: 49 Euro
Het lokale bier was wel lekker: meer fris en niet zo sterke biersmaak.
huisje huisje huisje huisje huisje
















S'Avonds hebben we thuis gegeten: Spagetti Penne en een pannenkoek met gewoon zelfrijzend bakmeel voor Jasper. En natuurlijk hadden we ijs toe: Mick is verzot op vanille-ijs met de stroopwafel crunchies uit Nederland.

Dinsdag 5 september
Op het programma stond een refresh Duik van Marti en Tristan deed gezellig mee. Eigenlijk hadden we allebei geen Refresh nodig, dat hadden we immer in NL ook gedaan. Maar ach, Mick had het geregeld toen hij nog niet wist dat Trisan inmiddels ook zijn PADI Open Water had.
Dus Tristan en Marti met auto naar de Duikschool in Marahapi (Moorea Blue Diving), ongeveer een half uur rijden. Daarna hebben ze een duik gemaakt, die toch wel een refresh was:
We gingen met de boot net buiten het rif en moesten dus van de boot af duiken.
Eerst hebben we op 2 meter diepte 2 oefeningen gedaan: ademautomaat uit en weer terug indoen en de 2e oefening: water uit bril doen (mijn favoriet). Dat lukt mij wel, maar ik ben er niet erg zeker van: het blijft een dingetje voor mij.
Daarna zijn we langzaam dieper gegaan tot 12 meter. We hebben een grote schildpad (green turtle) gezien, Nemo visje, een murene en een steenvis.
Die laatste zie je pas als hij beweegt: hij is een met de koraal waarop hij ligt.
Alles ging prima, het was een mooie refresh!
Stefan heeft ons goed geholpen en begeleid.

in de middag hebben we ons vermaakt op ons terras. Mick en Anouk waren natuurlijk werken op Turtle opvang en Criobe.
S'avonds hebben we Mick en Anouk opgehaald om een crepe te gaan eten bij de Creperie Cook Cafe. Gelukkig verkopen ze daar ook hamburgers voor Alex en Tristan.
We zaten buiten, aten crepes met verschillende samenstellingen:
Crepes met hartig: kaas, tomaat, ham, etc
crepes met alleen boter en suiker
crepes met Nutella en allerlei extra, bijvoorbeel Banaan en Amandelen
crepes met ijs
crepes met honing en citroen
Erg lekker!
huisje
















Woensdag 6 september
Om 07:30 uur moesten Anouk, Tritan en Marti zich weer melden bij de duikschool.
Dat was dus vroeg opstaan: 6:15 uur en daarna 06:45 uur Anouk ophalen. Alex en Jasper bleven thuis.
Nadat we alle toebehoren weer ontvangen hadden en aangetrokken hadden (vest, flippers, bril, lood en duiksuit), zijn we de boot ingegaan. We waren met veel mensen, 2 groepen.
Anouk, Tristan, Marti en een 4 persoon waren 1 groep, 5 anderen waren de 2e groep.
We hebben enkele duikregels doorgenomen en het duikplan werd ons verteld. vervolgens deden we het achterover vallen van de boot en dalen langs de lijn. Dat was ook weer nieuw voor Tristan en mij.
Het ging prima, alleen klaren was lastig. Maar eenmaal beneden eigenlijk nergens last van ..
We waren bij het rif bij Taotoi, 17 meter diep en prachtig zicht. We hebben weer veel vissen gezien, uiteraard koraal en weer een schildpad.
Totaal zijn we 44 minuten onder gebleven, we waren al op de terugweg, vooral Tristan zit steeds als eerste op zijn 50 bar. Maar ik vind het prima, 44 minuten is mooi voor mij, langer hoeft echt niet! Toen ik boven kwam werd/was ik misselijk, waarschijnlijk omdat bij het rif onderwater er een flinke deining is. Op de boot bleef ik 'motion sick', zeeziek, ik hoefde net niet te spugen.

We zijn naar de 2e duikspot (Tiki) gevaren, kregen kopje thee te drinken en iedereen raadde mij aan, wel de 2e duik te maken, immers met duiken ben je onderwater niet meer zeeziek. Dat klopte en de 2e duik ging op zich ook goed, alleen vond ik de grote Lemon Sharks (2 tot 3 meter) niet leuk. Tristan en Anouk vonden het prachtig.
Ik vond stil hangen onder water nog moeilijk en niet fijn en juist bij die grote haaien moesten we afstand houden en stil hangen.

Bij het uit de boot gaan, zwommen de kleinere Black Tip haaitjes (1 meter) ook rond de boot, maar dat was niet eng. Toen we verder gingen onder water langes het rif, dus deining, was ik ook niet helemaal happy. Gelukkig waren we toen al weer bijna bij de boot.
We moesten natuurlijk op 5 meter enkele minuten blijven hangen en daarna was het klaar. Tristan vond het allemaal prachtig, die is zekerder met duiken dan ik. Anouk is al helemaal gewend en heeft allemaal foto's gemaakt.
huisje huisje huisje













Op de terugweg zagen we een moeder walvis met haar kalf, op 10 meter afstand ...
We zijn er 15 minuten bij stil gebleven en iedereen nam veel foto's.

huisje













Toen we klaar waren met de duik, hebben we de kentekenplaat van de Dasia moeten omruilen bij de ferry, hebben we Mick opgehaald, Alex en Jasper opgehaald en zijn we naar het Tiki strandje gegaan.
Dat was alweer zo'n prachtige, magische plaats, zie de foto's:
huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje















Daar hebben we gesnorkeld, roggen gezien en gechild...
S'avonds hebben we bij Mick en Anouk garanalen gegeten: heerlijk. Grote langoustines: boter en verse knoflook in de pan, cayenne peper en met 5 mniuten al bijna klaar. Alex en Tristan kregen een hamburger.
Inmiddels was Marti heel erg moe, we waren thuis om 20:30 uur en Marti ging slapen om 21:00 uur: 2 duiken, zeeziek en s'middags snorkelen was wel vermoeiend.

Donderdag 7 september
We hadden een rustige dag ingepland, Tristan wilde bijkomen van verbranden en we hadden niets gepland staan.
Alex en Marti zijn naar Marahapi gegaan om geld te halen, vervolgens boodschappen gedaan bij de Champion. S'avonds hebben we thuis gegeten met Mick en Anouk.
We hadden nog een verrassing voor Mick: we hadden speciaal Moorea ijs bij de Moorea ijswinkel gekocht.

Vrijdag 8 september
Die vrijdag zijn Alex en Marti naar Papeete gegaan. Maar niet nadat we eerst het puppy gebeuren hadden gedaan: er was bij Mick en Anouk voor de deur een doos met 6 puppies gedropt.
Er was er al een dood, dus Anouk wilde met de andere 5 puppies naar de dierenarts op het Intercontinental gaan om ze te laten checken. We konden helpen en dus toog Marti met de auto naar huis van Mick en Anouk. De dierenarts wilde ze niet houden, dus heeft Anouk de puppies mee terug genomen naar hun huis. Samen met de andere bewoners van het huis, hebben ze besloten om de puppies te houden en te kijken of ze de puppies kunnen onderbrengen bij anderen.

Daarna zijn Alex en Marti naar de ferry gereden. Daar konden we geen parkeerplaats vinden voor de auto, maar we mochten de auto bij Avis zelf op het terrein zetten, sterker nog, zij namen de auto over, hebben geparkeerd en we hoefden alleen maar de sleutel af te geven.

De overtocht met de Aremiti ging soepel en hebben we op ons gemak Papeete bekeken. Langs de winkelstraten, langs de kade bij de haven en over de overdekte markt. Dat is een gezellige marktplaats met bloemen, fruit, vlees, vis en touristen dingen. Bovenin waren eettentjes en het was een komen en gaan van mensen en een ontmoetingsplek.
Nadat we er klaar mee waren hebben we in het cafe bij de ferry in de koelte op de ferry gewacht om terug te gaan naar Moorea.

huisje huisje huisje huisje huisje













We konden niet op de wifi, maar door even mobiele data aan te zetten, kwamen appjes binnen: Tristan had een gekko gevonden in de koelkast bij de eieren, inmiddels dood door de kou.
We begrepen niet hoe een gekko in de koelkast kon komen.
De terugtocht ging ook weer prima: 3 kwartier en we zagen onderweg walvissen: Humpback Whales.
We hebben Mick weer opgepikt op de terugweg en een korte rondleiding gehad op Criobe.

Zaterdag 9 september
Vandaag stond de whale watching op het programma, we moesten om 8:15 uur bij het Tipaniers strandje zijn. Daar kregen we vinnen en een bril met snorkel. We zijn eerst in de lagune geweest, eigenlijk vlak buiten het Tipaniers strandje. Toen de boot stopte, kwamen de roggen al aangezwommen, even later ook de kleinere Black Tip haaitjes.
De roggen zijn bijna tam, ze zwemmen meteen naar de Whale watch meneer (die heeft eten) en je kunt ze aaien. Ze hebben een zeemleren huid, heel zacht. Een van de roggen was een vrouwtje waarbij je haar dikkere buik kon voelen met de eieren.
Dit was heel dicht bij Tipaniers strandje, dus we besloten dit later met de kano nog een keer te doen.
huisje huisje huisje huisje huisje huisje













Daarna voer de boot het rif uit en volgde er een verstop spelletje:
- de walvis was onder water en op de boot kunnen we hem horen via de microfoon die in het water hing. - de whale kwam boven en we konden zien hoe dicht de walvis bij de boot was.
- als het dichtbij was: 50-100 meter, ging iedereen met flippers en snorkel in het water. We hoopten de walvis onder water te zien, of vlak bij te zijn als de walvis weer boven zou komen. De whale watch meneer ging voorop en wij volgen hem. We moesten snel maar zachtjes zwemmen ...
. - je begrijpt het al, de whale kwam natuurlijk niet boven waar wij waren in de zee waren, maar 200 meter verder. - wij probeerden vervolgens die kant op te zwemmen, op volle zee, maar kalme zee.
Na drie pogingen in het water en half uur later, keerden we terug op de boot.
De boot voer vervolgens verder naar een andere plek waar een andere walvis was gezien, minuutje of 10 verder varen.
Daar deden we dezelfde exercitie: water in, zwemmen, kijken onder water, wachten, etc. En weer geen geluk. Dus terug naar de boot voor een andere poging.
Ondertussen hoorden we de whales wel zingen: de mannetjes zingen om de vrouwtjes te lokken. Het gelijk weerkaatst tegen het rif en daarom komen de whales graag hier bij de eilanden om te paren.
De vrouwtjes bevallen hier in deze warme wateren van de baby's, voeden ze 4 maanden met moedermelk en dan zijn de babies groot en vet genoeg om in 2 maanden naar Antartica te zwemmen. Over moedermelk: de moeder laat haar melk gewoon los in de oceaan en dan drinkt de baby, moeder walvis heeft geen tepels.
Als de baby groot genoeg is, keert de moeder eb baby terug naar het zuiden, waar dan de plankton net goed is en de walvissen zich helemaal rond kunnen eten.
Na 4 maanden keren ze weer terug naar de eilanden: de mannetjes om te paren. Vrouwtjes zijn een jaar zwanger en zorgen 3 jaar voor hun kalf.
Dus: 4 maanden plankton eten, 8 maanden vasten ...
De boot voer vervolgens naar het Tiki rif, daar hoorden we een walvis zingen. Wat heel mooi is, als je snorkelt, hoor je de walvis ook onder water zingen: prachtig.
Je kunt ook voelen als ze dichtbij zijn: de geluidsgolven kunnen je buik laten trillen.
Bij de derde tewater snorkel gedoe bleek de walvis precies onder de boot te zitten en hebben we hem gezien.
We snorkelden boven hem en we zagen hem liggen op de bodem: 15 meter (ongeveer) lager. Dat bleef zo voor ongeveer 10 minuten en toen kwam hij omhoog.
Jasper en Anouk waren op enkele meters afstand toen de walvis uit het water kwam ! Hoe mooi is dat? Ik was ongeveer 10 meter erachter, was ook al mooi.
Vanaf de boot was er ook mooi zicht op de walvis.
Het was heel mooi om meegemaakt te hebben!


Het weer was veranderd, we hadden minder wind. Na een paad dagen op Moorea, kregen we toen toch nog last van muggen. Gek genoeg hadden Jasper en Tristan er veel last van, terwijl zij in airco sliepen. We dachten dat de muggen gingen steken op het moment dat we meer schaduw kregen en het tegen schemering aan liep.


Zondag 10 september
We moesten alweer heel vroeg op in de vakantie: 6:00 uur en Mick en Anouk ophalen om 6:45 uur.
We moesten wederom om 7:30 uur bij Moorea Blue Diving zijn.
Deze keer zaten we weer met 2 groepen, een Franstalige groep en een Engelstalige groep. Stephan was onze dive master.
We hadden op de eerste duik een andere meneer erbij, bij de 2e duik waren we een prive clubje: Mick, Anouk, Tristan, Marti en de duikinstructeur.
Ik had een pilletje tegen zeeziekte genomen, dat heeft heel goed geholpen: ik werd niet misselijk en kon heerlijke cocos koekjes eten tussen we 2 duiken door.
We hebben veel gezien: een eagle ray (rog) die boven ons zwom, beide soorten haaien: Black Tip sharks en Lemon sharks. We hebben een Green Turtle gezien, een Murene, Clown fish (Nemo) and lots of other fish.
In een gat in het koraal zat een octopus, die zagen we met zijn kop, maar ik hoorde pas boven, dat dat een octopus was :).
huisje huisje huisje huisje huisje













Maandag 11 september
Opa Wim is jarig, tegen de tijd dat wij erachter kwamen, was de maandag in NL al bijna voorbij. We hoorden wel dat hij onze Hong Kong kaart precies op 11 september had ontvangen: een onbedoeld kadootje vanuit andere kant van de wereld.
We hadden die dag 2 kano's gehuurd bij Theo op Tipaniers, dat is een huisgenoot van Mick en Anouk en hij verhuurde de kano's en paddleboards op het Tipaniers strand. We wilden in de lagune kanoen. Alex en Jasper waren in de ene kano, Marti en Tristan zaten in de andere kano. Anouk en Mick moesten vandaag gewoon werken.
Het ging best aardig, we kwamen vooruit. We zijn eerst naar de roggen knuffelplek gegaan om daar nog een keer te snorkelen. Jasper en Alex belevn toekijken vanaf een afstandje, Tristan en Marti zijn gaan snorkelen.
We hebben weer roggen en Black Tip haaitjes gezien, de roggen (soms een meter breed) gaan gewoon onder je door, de haaitjes van ongeveer 1 meter zwemmen op een meter of 2 langs je.
Vrij elegant wisten Marti en Tristan weer in de kano te komen en zijn we naar de 2 Motu's gevaren: 2 eilandjes links van Tipaniers strandje. Met wat stuur perikelen, vast zitten op koraal en zware armen, kwamen we bij de eilandjes aan.
Daar bleven Alex en Tristan in de schaduw in de kano liggen en zijn Jasper en Marti gaan snorkelen. Het was wel helder, maar niet specialer dan de andere snorkel plekken waar we al geweest zijn. Vrij snel zijn we terug gekano'd naar het strandje: al met al toch 2 uur onderweg geweest. Foto's volgen nog....

kano kano













Dinsdag 12 september
Anouk en haar collegaatje hadden geregeld dat zij een dolfijnen aai-sessie gratis kregen bij het Intercontinental hotel. Zij doen daar natuurlijk allebei gratis en voor niets 4 dagen in de week schildpadden verzorgen, dus dat was een goed gebaar.
Omdat er plaats was, had Anouk dit ook voor Tristan geregeld en de dag vlak ervoor bleek er ook nog plaats voor Jasper te zijn.
Ze moesten zich melden om 8:45 uur bij de dolfijnen bassin in het Intercontinental hotel, dat ligt precies tegenover onze ingang.
Na enige uitleg zijn ze met nog een andere persoon naar het tweede bassin gegaan om de eerst dolfijn te aaien.
Natuurlijk kregen ze allerlei uitleg over de dolfijn en deed de dolfijn wat sprongetjes om snelheid en kracht te demonstreren.
Iedereen mocht aaien, kusje geven en er werden foto's gemaakt.
Daarna werd een soortgelijke sessie gedaan met de andere dolfijn in het andere bad. Daar werd wel weer nieuwe feiten verteld en andere soorten foto's gemaakt. Achteraf bleken we ook nog een usb met foto's te krijgen, maar moesten we de video kopen, als we dat wilden. Dat gaan ze volgens mij wel doen en kosten delen door 4. Tristan heeft hoogstpersoonlijk een donatie in de schildpadden donatie bus gedaan.
huisje huisje














s'Middags zijn Marti en Alex naar Temea beach gegaan: Marti heeft gezwommen en schelpen gezocht, Alex zat prima op een soort bankje onder de bomen in de schaduw. Het is een prachtig weids groot strand aan de lagune, maar er was niet veel te snorkelen.

huisje huisje huisje













Omdat we boter nodig hadden, zijn we in Papetoeai gestopt op de terugweg en hebben het straatje naar de kade uitgelopen. Dat stelt eigenlijk niets voor, maar als er een cruise schip is, schijnt het een drukte van belang te zijn: marktje, bootjes, bussen van tour operators, ...
Ik heb wat foto's genomen om sfeer weer te geven: tempeltje, straatje, hoofdweg met verkeersborden en tenslotte een van de winkeltjes.
Over winkels gesproken, dat is een schaars iets hier. Moorea is een lagune eiland, dat betekent dat er eerst oceaan is, dan rif, dan lagune, dan kust en vervolgens beginnen de bergen. Het binnenland is dus bergachtig en om het eiland heen loopt 1 weg. Er zijn enkele 'dorpjes' langs deze weg, maar niet zoals wij dat kennen.
Papetoeai, Marehepo, Vaiare etc, zijn eigenlijk verzamelingen huizen en enkele winkels. Verder is een er grote Champion zoals we die kennen uit Frankrijk en 1 SuperU.
De mensen van Moorea leven allemaal ergens aan de weg, hetzij in huizen direct aan de weg, hetzij in een van de dorpen.
Langs diezelfde weg staan ook de fruitverkopers (ananas, banaantjes, mango, kokosnoten) en vis verkopers: grote zelf gevangen vissen).
Verder liggen alle toeristen winkels ook langs deze weg: ze verkopen pareo's, parels, standkleding, tattoos, etc.
Vooral veel zwarte parels ... ik heb er nu ook een. Mijn armband is een klasse C parel (a = hoogst, e = laagst), dat betekent iets minder helder, beetje minder rond, etc. De 'krijg' parel is natuurlijk klasse E, maar ach ...
Ik heb er lol aan, dat is belangrijk.
huisje huisje huisje huisje huisje













Woensdag
Op het plan van de woensdag stond het 'paddlen', paddlen is staand roeien met 1 peddel en een soort windsurfboard zonder zeil.
Ik vond het helemaal mooi, je staat op het bord en daarmee heb je mooi zicht op het water en de vissen en koraal. Je peddelt op je eigen tempo heel rustig over het water. Het voelde heel rustig en 'zen' aan, ik vond het veel leuker dan de kano. Tristan vond het minder leuk, die lag meer in het water, dan dat hij op het bord stond. We zijn gepeddeld naar de 2 motu's en hebben daar heerlijk gedobberd en wat gesnorkeld. De terugweg was nog makkelijker, toen hadden we de stroom mee. Tristan heeft de terugweg in het reddingsvest dobberend voor zijn paddlebord afgelegd.

huisje huisje huisje













In de namiddag hebben Alex en Marti nog de zonsondergang geprobeerd mooi op de foto te krijen, maar er waren weer wolken aan de einder.

huisje huisje huisje













s'Avonds zijn we een hamburger gaan eten bij de Canadian, daar serveren ze hele torens van hamburger. We konden buiten zitten en hebben heerlijk gegeten.

Donderdag 14 september

Dit was de laatste echte dag op Moorea.
Aan het eind van de middag zouden we Magic Mountain lopen en verder was er geen planning.
Marti was nog naar Tipaniers strandje gegaan, om te snorkelen en wat te zitten op de steiger.
Om 16:00 hebben we Alex afgezet bij Criobe om fietsbanden te plakken en zijn wij vertrokken naar Magic Mountain. Anouk zou met Jella op de fiets komen.
Toen we de afslag naar links (vanaf Criobe) hadden gevonden, was het een smalle weg over prive terrein. We zochten een parkeerplaats, gingen dus nog een keer naar rechts stijl naar boven, maar zagen geen parkeer gelegenheid. De smalle weg ging in een haarspeldbocht nog stijler verder en toen durfde Marti niet verder. Inmiddels kwam een colonne 4 wheel 'trucks' naar beneden, waarvandaan de leider voorop ook al gebaarde dat je niet omhoog kon met een auto. Inmiddels stond ik echter wel in de bocht naar boven op de smalle weg ...
Ik moest dus heel langzaam naar beneden en keren. Jasper stond achter de auto om ho te roepen en zo kwamen we heel beneden ...
Daar sprak de mevrouw van de prive weg ons aan, dat we niet meer naar boven konden, Magic Mountain zou om 17:00 uur sluiten.
Helaas dus. We zijn op Moorea geweest zonder de hoofd attractie te hebben gedaan !

Vrijdag 15 september
We hadden die dag een reisdag, we moesten eerst het huis uit, dan naar de ferry en vervolgens naar de catamaran.
Alles begon met het opruimen van ons huis in Legends, waarna we om 11:30 uur een inspectie kregen van de mevrouw die ons ook ontvangen had. Alles was goed en we kregen allevier een schelpenketting. Het schijnt op Moorea dat je bloemen krijgt bij aankomst en bij vertrek een schelpenketting. De schelpen ketting betekent dat je weer welkom bent, een volgende keer.
Alle koffers pasten maar net in de auto, precies waarvoor we al bang waren. Anouk en Mick moesten ook nog mee met een backpack.
We zijn eerst naar het huis van Mick en Anouk gegaan, waar we de puppies nog even hebben bewonderd. Daarna zijn Alex, Marti, Jasper en alle koffers naar de ferry gereden en werden Jasper en Marti met de koffers gedropt. Alex reed vervolgens terug naar Anouk om Anouk, Tristan en backpack op te halen, daarna naar Criobe om Mick op te halen en weer voor een 2e keer naar de ferry te rijden. De auto moest om 16:00 uur worden ingeleverd, de ferry ging om 16:15 uur. Alles ging precies goed, om 15:45 uur hebben we de auto ingeleverd bij Avis en konden we met alle koffers de ferry op.
De overtocht was rustig, weinig wind, enkele walvissen (klinkt blase, maar het blijft fascinerend) en om 17:00 uur stonden we in Papeete op de kade.

huisje huisje














We zijn rustig aan naar de opgang gelopen voor de jachthaven en konden om 17:30 onze catamaran op.
We werden ontvangen door een medewerker die eerst andere mensen op een andere catamaran hielp, wij konden ondertussen zelf de catamaran POE MAJA op.
Alle koffers zijn ook mee de catamaran op. We hadden 3 slaapkamers, 2 met een prima tweepersoonsbed en een iets kleiner kamertje, waarbij het tweepersoonsbed smaller eindigde.
De kamers zaten in de 'leggers' van de catamaran: grotere bedden achterin en de kleinere bedden in het vooronder.

Verder was er een binnenruimte met rondzit, waarin ook de keuken zat. Buiten was er ook een grote zit onder een afdak.
Op de voorkant van de catamaran zijn netten gespannen, je kunt dus tussen de beide 'leggers' op een net liggen chillen.
In de leggers zitten ook nog een wc en aan de andere kant een wc en badkamer met douche.


huisje huisje huisje huisje













Nadat we waren ingecheckt, kwam de meneer nog wat uitleggen over de catamaran en zijn we nog wat bier en frisdrank wezen inslaan bij de Champion.
We besloten om bij de foodtrucks te gaan eten, dat is een verzameling verschillende foodtrucks op het plein aan de haven: 5 minuten lopen dus. Er stonden 10 trucks, die verschillende soorten eten serveerden aan tafels met krukken. We hebben hamburges en crepes gegeten bij dezelfde foodtruck, maar er zijn ook BBQ, Asian food en andere soorten foods.

We hebben nog heerlijk buiten kunnen zitten, terwijl de mensen op de 'boulevard' langs liepen en de auto voorbij reden. De weg was nog steeds druk, maar dat kwam misschien omdat het vrijdagavond is en veel mensen nog laat op waren. Er was ook live muziek schuin tegenover de boot en terwijl ik deze blog zat te schrijven om 22:30 uur, zat ik nog in korte broek en hempje.
Een voor een zijn we gaan slapen. Terwijl we in de nacht sliepen, kwam de schipper aan boord en ging om 04:00 uur varen.
We hebben er niet veel van gemerkt.....

Zaterdag 16 september
We hadden allemaal wat minder goed geslapen op de catamaran. Onze schipper Gabriel kwam aan boord terwijl wij sliepen en de boot ging ongeveer om 04:00 uur weg uit de haven, terwijl allemaal sliepen!.
Dat is gek, iemand komt zo maar de boot op, start de motoren en vaart weg ...
Ik ben daarna weer in slaap gevallen, maar iedereen was vaak wakker en sommigen zaten vroeg om 6:00 uur op het dek bij Gabriel, onze schipper.
Om ongeveer 8 uur waren we op de plaats van bestemming: Tetiaroa. Het was geen best weer, regenachtig en bewolkt. Maar het was gelukkig nog steeds warm, gewoon 'shirts en korte broeken weer'.
We hebben eerst ontbeten: lekker bruin brood, stokbrood, eieren, koffie, Skippy peanutbutter, Nutella, ham, jam, etc. prima dus.
Daarna vertelde Gabriel het programma: we zouden aan land gaan en op het eiland wandelen naar het vogel-eiland. Maar eerst wachtte ons nog een spectaculair boottochtje in de rubberboot over het rif: alleen met juiste golf, kwam de rubberboot over het rif. Per konden alleen per tweetal in het rubberbootje. Toen we allemaal aan land waren, zijn we gaan wandelen door het groene oerwoud.
Gabriel toonde ons twee soorten krabben, hij pakte ze op en ook Mick liet de grote coconut-crab op zijn hand lopen.


huisje huisje huisje huisje













Vervolgens kwamen we aan de andere kant van het eiland, waar veel vogels nestelen. Daar mochten we niet komen, dat deel was beschermd gebied. We konden wel door de lagune lopen, langs het eiland en van een afstandje de vogels zien. Er waren fregat vogels en andere grote vogels, ben de name kwijt.
Onderweg zagen Alex en Marti nog een waterschildpad en een rog in het water.
Daarna zijn we om het eiland over het strand terug gelopen naar de andere kant van het eiland, waar de catamaran lag. Niet alleen onze catamaran ligt er, maar nog andere POE catamarans zijn op deze plaats. Een van de POE boten doet alleen een dagtocht. Er lagen ook nog 3 boten van andere maatschappijen.
In de avond bleven we met 5 boten slapen.

We kregen weer spectaculair ritje terug in rubberboot. Deze keer moest de rubberboot tegen de branding in terug naar catamaran, dus we maakten een sprong op de plek van het rig.

Op de boot kregen we een heerlijke lunch: poisson cru en gebakken vis met rijst: Heerlijk.
Na de lunch hebben we op de catamaran rondgehangen: zwemmen en duiken vanaf de boot, lezen en walvissen spotten.
We zagen binnen 5 minuten, 2 walvissen, 1 turtle naar boven komen om lucht te happen en de Lemon shark onder de catamaran zwemmen.
Later zouden we in het schemerdonker nog een keer walvissen zien, op 20-30 meter langs de boot. We hoorden het spuiten en zagen ze toen, de bultrug draaide zich om en we zagen de grote witte vin.




huisje huisje huisje huisje huisje













Zondag 17 september
Tristan was jarig in Tahiti, Maar het was in Nederland nog niet 17 september. Een vreemde situatie.
Volgens onze schipper was de zee heel kalm, maar wij vonden de catamaran nog behoorlijk deinen, we hebben dan ook allemaal een onrustige nacht gehad. Maar dat is een kleine prijs voor zo'n mooie tocht. We zijn allemaal langzaam opgestaan, althans Anouk, Mick en Marti zaten al vroeg (6:30 uur) buiten op het dek. Alex, Jasper en Trisan hebben we om 08:00 uur wakker gemaakt, immers het was zonde om de dag te verslapen. Na een heerlijk ontbijtje met gebakken eitje en boterhammen, zijn we door Gabriel weer op land gezet met de rubberboot.
We hebben langs het strand gelopen en gesnorkeld. Alleen waren we op Moorea al zo verwend, dat we het snorkelen maar zo-zo vonden. Dat betekende niet dat we het niet mooi vonden: tropisch eiland, atol, lagune, helder water met koraal, schelpen op strand, palmbomen, krabben en Marti heeft zelfs een baby Black Tip haaitje gezien.

huisje













Om 11:00 werden we weer door Gabriel opgehaald om rond de boot nog te zwemmen en te lunchen, de catamaran moest immers om 12:30 weer terug varen.
De terugtocht was ook weer mooi, maar we vielen allemaal in slaap: Alex en Tristan op bed, Marti, Jasper en Mick lagen op het dek te slapen ..
Anouk bleef als enig wakker, maar die had heel spannende boeken om te lezen: de Millenium reeks.
Enkelen mochten sturen en hebben aan het roer gezeten:

huisje huisje huisje huisje














Nadat we waren aangekomen in de haven van Papeete, hebben we Gabriel bedankt met de blikjes bier, hebben we de koffers achter ons aangesleept naar hotel Sara Nui.
Dat was 20 min lopen langs de boulevard en weer langs de ferry. We hebben een uurtje gerelaxed (zoute water en het zand afspoelen onder douceh). Daarna zijn we naar de food trucks gegaan, wederom om hamburgers en crepes te eten. Ik had bijvoorbeeld een crepe met spinazie, ei en creme fraiche, maar anderen hadden crepes met alleen boter en suiker of met banaan en ananas.
Daar kwamen we erachter dat Anouk inmiddels in NL jarig was, terwijl Tristan nog op Tahiti jarig was. Ze waren dus gelijk jarig, terwijl ze op 17 en 18 september jarig waren!!
Na wat geregel met koffers ompakken, vielen we allemaal vroeg in slaap, immers volgende morgen was het weer om 6:00 uur opstaan.
Maandag 18 september
Anouk is jarig in Tahiti, dus we hebben haar om 6:00 uur gefeliciteerd! Daarvoor hebben we haar natuurlijk niet alleen wakker gemaakt, we moesten Mick en Anouk ook gedag zeggen. We zouden ze pas weer half november in Nederland zien.
Om 6:30 stond de taxi klaar en om 6:50 uur stonden we Papeete airport. Iets te vroeg, want de verwachte ochtend drukte, was er helemaal niet.
De incheck en gebruikelijke controle verliepen heel vlot en deel 1 van de reis kon beginnen. We vlogen om 9:10 uur vanaf Papeete, kregen een vorstelijke brunch (omelet met worst en paprika, vers fruit, sinasappelsap los en in pakje, yochurt, een hartige taartje met plakje kaas en ham en een croissantje) en 2 films later (5 uur) landden we op Auckland, lokale tijd 12:30 uur en ... op dinsdag. We waren de tijdlijn weer gepasseerd en deze keer waren we de rest van de maandag kwijtgeraakt en was het ineens dinsdag.
We hebben overigens niets gemerkt van de Fuel crises op Auckland, al werd onze gate heel laat bekend en was het heel druk in de hal.
Om 16:00 vlogen we deel 2 van de reis: naar Brisbane, met een kleiner toestel, slechts 6 stoelen, 3 om 3. Deze keer was het 4 uur en 3 kwartier vliegen, dus ook hier weer lezen, eten en film kijken.
We kregen lunch geserveerd: een broodje en een warme vleeshap of een koude kip salade. Vergeleken bij de brunch van Air Tahiti was dat wat karig, maar er kwam wel een lekker chocolade ijsje bij en later nog een los chocolaatje. Elke airline doet het toch steeds weer anders.

Op Brisbane airport hadden we gelukkig wifi en waren de 3 uur vrij snel om.

Dinsdag 19 september
Vliegen ...

Dubai
Woensdag 20 september
Na een lange vlucht waren we eindelijk geland in Dubai om 5.10 uur in de ochtend.
Op de luchthaven ging alles flitsend: paspoort, security en koffers ophalen. Met twee bagagekarren kwamen we bij de taxi standplaats, waar we een ladies taxi kregen toegwezen. Het was buiten al erg warm en inmiddels licht.
De taxirit duurde ongeveer een half uur, Dubai is heel uitgestrekt en via een grote snelweg die parallel aan de kust loopt, kwamen we in Al Barsha. Dat is de buurt waar ons hotel ligt, vlak bij (500 meter) de Mall of the Emirates. We zagen de skihal al van buiten liggen.
We waren natuurlijk heel vroeg in het hotel, dus er was maar een kamer gereed. De 2e kamer zou om 09:00 uur klaar zijn.
Door het wel/niet slapen in het vliegtuig hadden we wat vreemd gegeten en Jasper en Tristan hadden heel veel honger.
We hebben dus eerst het ontbijtbuffet bezocht: ook hier hadden ze in het hotel weer van alles: continental, dus brood, eieren, worstjes, etc. Er was een heel buffet met Dubai eten, waarvan ik de namen van de gerechten niet goed weet. Een heel buffet was opgemaakt met fruit, muesli, honing, jam, teveel om uit te kiezen.
huisje huisje huisje














Dubai was nog steeds een grote zandbak, zoals men wel eens zegt. In de wijk waar wij zaten, was ons hotel een beetje eenzaam, direct eromheen werd of gebouwd, of was een kale zandvlakte.

Na een prima douche, zijn we naar de mall of the Emirates gelopen, slechs twee blokken om, maar dat was om 10:00 uur in de ochtend al een zware wandeling. Niet zwaar vanwege de afstand, maar omdat het al heel erg warm was, ik schat al tussen 35 en 40 graden. We waren heel blij toen we weer de airco van de mall in mochten.
Dat is wel apart: buiten op straat was het heel heet (48 graden), eigenlijk konden wij nauwelijks iets doen. Ook in de schaduw was het niet uit te houden. Ik ging naar het ontbijt in mijn lange broek en als we dan weg gingen, trok ik mijn korte broek aan. Bij het avondeten in de mall had ik wel een lange broek aan, maar met blote armen en had ik het heel koud!!
Vanaf dat moment nam ik mijn pareo mee in mijn rugzakje, als extra omslagdoek.

De mall of the Emirates is groot, mooi, luxe en heeft een skihal. Alle grote merken mode en schoenen zitten er, wij vonden de prijzen vergelijkbaar met NL.
We zijn langs allerlei winkels gelopen, hebben uiteraard de winkels van de sportmerken bekeken en belandden toen bij de skihal.
Jasper en Tristan wilden snowboarden, daar waren verschillende mogelijkheden voor. Je kon een 2 uur kaart nemen voor alleen de slope, maar ook nog allerlei extra zaken kopen, waaronder knuffelen met Pinguins!. Dat hebben we maar niet gedaan en we besloten om het skien s'middags laat te gaan doen, na ons middagslaapje. We waren allemaal erg moe. Nadat we de grootste Carrefour van de wereld hadden doorlopen en wat lunch broodjes hadden gekocht, zijn we terug gelopen naar de hotelkamer voor middagslaap.
Jasper en Marti zijn nog kort in het zwembad geweest op de 7e verdieping. Daar was het heel warm, na het zwemmen was het in de schaduw te warm voor ons, bovendien vielen we daar ook bijna in slaap.

In de namiddag zijn we opnieuw naar de mall gelopen, omdat de zon al laag stond, was het minder warm. Wij vonden het nog steeds te warm om buiten te zijn.
Van het ene uiterste naar het andere: Jasper ging 2 uur snowboarden en werd in skipak gehezen. Tristan had heel veel last van zijn kleine teen: die lijkt gekneusd en/of ontstoken, kon geen skischoen aan en Jasper moest alleen.
De volgorde was: betalen, pasje krijgen, standaard blauw/rode skikleding krijgen, schoenen halen, snowbord halen en naar binnen. Het was daar inmiddels heel wat drukker en allerlei soorten skihal bezoekers liepen er rond:
Families met kleine kinderen die in de 'sneeuw' gingen spelen,
toeristen zoals wij die skien/snowboarden in Dubai wilden meemaken,
en klasjes met jongelui die les kregen.
Toen we later achter glas even naar Jasper keken, zagen we toch aanmerkelijk veel mensen die goed en snel skiend naar beneden kwamen, zonder de geleende blauwe kleding.
Jasper vond het een leuke ervaring, 2 uur was precies mooi: afstrepen van de bucketlist.


huisje huisje













Terug op de hotelkamer viel iedereen al weer snel in slaap: het lange vliegen en weinig slapen, gecombineerd met de tijdsverschillen levert toch een flinke jetlag op.
Donderdag 21 september
Vandaag stond de Burj Khalifa, Dubai Mall en het aquarium op de planning. Na een flink ontbijt, zijn we met de taxi naar de Dubai mall gegaan. De Dubai mall was groter dan the mall of the Emirates, had een aquarium en een schaatsbaan, maar natuurlijk geen skihal. We hebben via de Lower Ground (LG) de weg naar de Burj Khalifa gevonden.
We hadden onze tickets al in de ticketshop in het hotel gekocht, dus nadat we het bonnetje hadden omgewisseld, mochten we naar binnen.
Er was geen rij en geen drukte, we konden meteen met de 1e lift mee omhoog. En inderdaad, de lift gaat razendsnel, sneller dan een seconde per verdieping, denk ik.
Boven kwamen we op verdieping 255 en konden we rond lopen en natuurlijk alle richtingen op kijken. Er waren high tech kijkers via een screen, waarin de huidige webcams kon zien, maar ook hoe het eruit ziet op een zonnige dag. Wij zagen geen verschil en namen aan dat we dus een zonnige dag hadden.
Ik heb heel wat foto's gemaakt, maar deze kunnen niet weergeven hoe we het zagen: aan alle kanten zie je wolkenkrabbers, lege plekken en verder nieuwe mooie wijken met laagbouw. Het is mij niet duidelijk waar de gewone werknemers wonen, het lijkt erop alsof alle huizen en gebouwen die wij hebben gezien, erg duur zijn om in te wonen.


huisje huisje huisje huisje huisje huisje















Na de Burj Khalifa zijn we door de Mall gelopen. Deze mall is groter en anders dan 'onze' mall en het was er ook drukker. Ik blijf me verbazen of de mensen die er rondopen, alle nationaliteiten zie je voorbij komen. Vooral de loale gezinnetjes vallen mij op: man in witte jurk, vrouw in zwarte gewaden, gesluierd en erger, een buggy met een kind en enkele grotere kinderen.
Verder zie je Aziatische mensen, veel Indiers en Europese nationaliteiten. We hebben niet veel Amerikanen gezien, in tegenstelling tot in Moorea.
Misschien toch een issue tussen Arabische wereld en Amerikanen?
We hebben vervolgens in de mall het aquarium bewonderd en zijn de haaien tunnel ingegaan. Alhoewel Tristan en ik met duiken ook haaien in het echt op 2 meter afstand hebben gezien, vond ik deze tunnel toch wel heel fascinerend. Ik hoop dat de foto's dat weergeven...
Je liep in de tunnel met een bak water boven je, waar de haaien sloom overheen zwemmen of stil liggen. Je kwam heel dicht bij ze en ik heb eens op mijn gemak de bek met tanden gezien. Een haai had zijn kaak met tanden naar voren gezet, een vreemd gezicht.
Er waren verder turtles (pfft 'seen that'), vissen en er was een haai met een zaagbek, deze heb ik nog nooit ergens gezien.
Na de tunnel kregen we in het aquarium een korte rondleiding en daarbij zagen we iemand duiken in het aquarium (dat bleek de marine bioloog te zijn).
De rest van het aquarium hebben we op ons gemak doorgelopen, als je tenminste onze ergernis over onze medemens niet meetelt!
Niet iedereen is even aardig, mensen dringen voor, staan eindeloos selfies te maken en het gehalte buggies met bijbehorende ouders die vinden dat hun kroost alles moet kunnen zien, was hoog.


huisje huisje huisje huisje huisje huisje















We hebben de mall deels doorgelopen, om alle winkels te zien op alle vloeren, had je wel een dag nodig. We kwamen langs de ijsvloer, waar veel mensen aan het schaatsen waren. We kwamen langs de bioscoop en daarnaast langs allerlei winkels met thema's en collector items.
Een winkel had vitrines vol met merchandise van Harry Potter, zij verkochten verschillende soorten toverstaf, poppetjes en andere memorablia.
De winkel had ook Lord of the Ring merchadise, zoals de enige echte ring van Frodo!
2 winkels verder kwamen we de Lego winkel tegen en hebben we (Jasper en ik) opnieuw getwijfeld over het kopen van Lego. Gelukkig zag ik de Burj Khalifa in Lego staan en was ik blij dat ik de Lego doos niet had gekocht, ik vond hem niet mooi.
We zagen wel Big Ben Theorie Lego en dr Who Lego. Ik ben gezwicht voor de Dr Who Tardis. Jasper heeft een collector item Star Wars doos gekocht, de doos past net in de koffer.
Inmiddels waren we de Dubai Mall wel zat en zijn we terug gegaan.
s'Avonds zijn we met de taxi naar the Walk gegaan, een boulevard langs het strand bij Jemeirah Beach Residence. Daar kun je wandelen in de openlucht en er zijn heel veel restaurants. Bij deze restaurants zijn ook terassen, maar wij vonden het buiten nog te warm om te eten.
Wij besloten bij de Cheesecake Factory te gaan eten, om Penny van de Big Ben Theory te zien :).
Het restaurant was enorm groot, helemaal vol en we zouden een kwartiertje moeten wachten. Binnen 5 minuten was er echter een tafel vrij en konden we bestellen. Alex en Tristan bestelden een steak, ik had een grote toast met Avocado, tomaat, sla etc. We vonden het alledrie erg lekker.

We hebben de boulevard nog heen en weer gewandeld: heel rustig, want volgens ons wat het nog steeds ruim 30 graden.
Op de terugweg heb ik een stuk Cheescake meegenomen, deze porties zijn enorm en de vitrine om uit te kiezen is ook groot. Ik koos een Cheesecake Salty Caramel. Deze heb ik in de hotelkamer geprobeerd op te eten als een toetje, maar ik kwam tot halverwege het stuk. De rest heb ik in de koelkast gezet voor latere dagen. Het is echt idioot dat mensen dit nog als toetje eten, maar CheeseCake Factory is Amerikaans, dus grote porties.

Vrijdag 22 september
Onze laatste echte vakantiedag was aangebroken. Er was nog veel te zien in Dubai: wandelen op Palm eiland, parken, boulevard, strand, Souks. Maar omdat buiten wandelen in 48 graden geen optie is, zijn we het waterpark gaan bezoeken. Daar ben je wel buiten, maar in het water en op glijbanen, dat is goed te doen. We hebben weer een taxi genomen, dat concept bevalt ons wel. Met zijn vieren in een taxi voor rond de 30 AED (8 Euro) in de aico van deur tot deur.
De ladies taxi hebben we alleen bij het vliegveld gezien en je moet opletten dat je niet in een luxe taxe stapt. Deze taxis blijken luxer te zijn, dat zie je als je instapt en hebben een hoger start tarief: 10 AED ipv 5 AED. Dat is natuurlijk nog steeds weinig verschil (2 euro), maar ook de uiteindelijke ritprijs was aanmerkelijk duurder. We zagen nauwelijks verschil tussen beide soorten taxis, dus waar precies het verschil in zat? Overigens is het hele taxi concept ons wel bevallen, vooral in de hitte is het fijn om niet buiten te zijn en van of naar een metro te lopen.

We reden naar het Palmeiland toe, en ik dacht dat het Atlantis waterpark aan de kust voor het Palmeiland was. Wat blijkt: het zit bij het Atlantis hotel op de kop van het Palmeiland! Dat kunnen we dus ook van het lijstje afstrepen: we zijn geweest op de Palmeiland. Dat vind ik onwijs leuk, in alle documentaires waarbij je het palmeiland vanuit de ruimte kunt zien, dacht al steeds om op het palmeiland te lopen.
Alex, Jasper en Tristan werden er niet warm of koud onder, het blijven nuchtere Hollanders.

Het waterpark was groot, met mooie attracties. De lazy river duurde een half uur en Jasper en Tristan hebben zich op de glijbanen prima vermaakt. Marti was op enkele glijbanen mee, vooral die door de haaien tunnel was kort maar leuk. De glijbaan waar de bodem onder je weg valt, heb ik maar niet gedaan. We hebben ons verder vermaakt met mensen kijken vanaf ons ligbedje in de schaduw. Alle nationaliteiten kom je tegen in Dubai. We zagen veel families, vooral Dubai families en Chinese en Indiase families. Er waren natuurlijk ook toeristen zoals wij en om ons heen hoorde we allerlei talen: Duits, Engels, weinig Frans, Oost Europese talen, weinig Scandinavisch en verder allerlei Aziatische talen: die ik niet herkende.
Ook de badmode was heel divers: de lokale Dubai mensen liepen soms in islam badpakken: van boven tot onder bedekt via een lange zwembroek en shirt met lange mouwen. Ik weet de naam niet, maar ze waren te huur in het zwemparadijs. Veel vrouwen hadden combinaties aan waarbij ze toch meer bedekt waren: bakpak met een shirt eroverheen. Daar tussendoor liepen de westerse en Aziatische toeristen in miniscule bikini's, de mannen hadden bijna allemaal een short aan.
Ik blijf het moeilijk vinden dat mannen blijkbaar alles mogen en vrouwen in idiote zwempakken moeten lopen. Dat heb ik ook nog steeds in de malls en restaurants:
ik snap niet dat vrouwen accepteren dat zijn in een lang zwart gewaad waarbij je alleen ogen ziet, moeten lopen.

s'Avonds hebben we lekker bij de Cheescake factory gegeten.

Zaterdag 23 september
We moesten om 12:00 uur van de kamer af, 15:00 uur vliegen en om 13:00 uur op het vliegveld zijn. Dat sloot mooi allemaal aan, maar ik wilde niet de hele ochtend op de hotelkamer wachten. Alex en ik zijn nog naar de Dubai Mall gegaan om de naast gelegen Souk te bezoeken. Daar was niets te doen en bovendien was het niet de Souk die ik verwachtte. Geen markt of lokale stalletjes, deze Souk was een kleinere versie van de Mall. We hebben in de Dubai mall de waterval bewonderd en werden we opnieuw verrast met een optreden van zingende Dubai mannen, midden in de mall.
Ik wil nog wel eens terug naar Dubai, als onderdeel van een reis, maar dan wel in de winter. De temperaturen van ongeveer 48 graden overdag en 35 graden in de avond zijn ons niet goed bevallen. In de winter is het weer anders: tussen 20 en 30 graden en dan kun je tenminste ook buiten iets doen.


huisje















Het inchecken op de Dubai airport verliep snel en probleemloos en al snel vlogen we de laatste 6,5 uur naar NL. Om 19:10 uur zijn we geland en werden we opgewacht door Jeroen en Wilma. We hadden teveel mensen en koffers (6) om in 1 auto te vervoeren!



En dan weer thuis in NL, gelukkig was het weer in NL best aardig: zondag zou het 21 graden worden.