Zomervakantie 2019


route

Zaterdag en zondag 24-25 augustus

We zijn om 10:30 vertrokken uit Almere. We moesten maar 510 kilometer rijden, maar we hebben er geruime tijd over gedaan. In Duitsland zijn veel wegen opgebroken en daardoor hadden we veel vertraging of file.
De camping bij Werthem voelde vertrouwd: we hebben gestaan op het passanten veld, gewandeld naar Wertheim Outlet Village en gegeten op de camping in het restaurant.
De volgende dag moesten we 680 kilometer rijden naar Slovenie, naar het meer van Bled. Het werd een lange dag. Ook vanaf Wertheim tot de grens met Oostenrijk was er veel file, voornamelijk door wegwerkzaamheden. Bij de A99, vanaf Munchen naar Salzburg was het file rijden zonder wegwerkzaamheden. In alle afgelopen jaren zijn we maar 1 keer op dit stuk zonder file geweest. We zagen echter wel dat de tegenrichting nog meer file had.
Het eerste deel in Oostenrijk was nog lastig met drukte en file, maar na de Tauern tunnel ging het goed.
Zelfs de Karawanken tunnel was aan onze kant geen probleem, al moesten we door 1 tunnelbuis en dus op 1 rijbaan. De andere kant op, van Slovenie naar Oostenrijk, was heel druk, daar stond een flinke file. We zullen moeten bedenken of we via alternatieve weg kunnen rijden.

Op de camping campingBled aangekomen waren we blij dat we vanaf Wertheim een reservering hadden gedaan, er stond een bordje 'complet'. Wij waren natuurlijk welkom met onze reservering en we kregen een plaats aan het eind van een straatje, met zicht op de berg. Het is een prima camping, schoon, grote plaatsen en vlak bij het meer. Vanaf de camping is het 1 weg oversteken, alle fietsers ontwijken en dan sta je meteen op het strandje.





















Maandag 26 augustus


De dag begon met bewolking, maar het was wel warm en we konden in korte broeken lopen. We besloten naar Bled te gaan, dat ligt pal aan de overkant van de camping. De totale omloop van het meer is ongeveer 5,6 kilometer en je kunt overal langs het water lopen.
Heel veel mensen wandelen dit rondje. Zowel rond het meer als op de camping zien we veel verschillende soorten toeristen:
- de grijze golf zoals wij,
- gezinnen met kinderen, schoolgaand en jonger en van allerlei nationaliteiten,
- jonge stellen zonder kinderen in kleine tentjes,
- rondtrekkende fietsers,
- rondtrekkende motoren,
- de toeristen bussen met hele lading Aziatische toeristen,
- heel veel fotografen met grote camera's om het unieke kerkje in midden van het meer vast te leggen.

Het stadje Bled vonden we niets, alleen de wandelboulevard langs het meer is mooi. We misten een plein, een kerk en leuk winkelstraatje. Maar misschien hebben we niet goed opgelet ...
Op driekwart van het rondwandeling zagen we het onweren aan de andere kant van het meer. Het onweer kwam over de camping, dus toen we terug waren op de camping begon het net te regenen. Maar gelukkig hebben wij een luifel en konden we de bui onder luifel uitzitten. Daarna werd het weer warm en droog.
De geplande wandeling naar het uitzichtpunt hebben we na 5 meter gestaakt, het pas was te glibberig voor onze schoenen. Morgen mss nieuwe poging.
In plaats daarvan hebben we de free shuttlebus genomen naar het kasteel Blejski Grad en vanaf het kasteel terug gelopen naar de camping.
We komen wel goed aan de wandelkilometers, ongeveer 17 kilometer.

Ik heb me nog niet echt een beeld van de Slovenen kunnen vormen, of van Slovenie. Op de camping is alles prima in orde, receptie spreekt vloeiend engels. De mensen spreken ook allemaal Engels en Duits, maar het is natuurlijk heel toeristisch. Het is absoluut niet wat ik had verwacht. Ik dacht een soort vergane glorie mee te maken, waar het niet zo druk zou zijn en de camping veel vrije plekken zou hebben.
Wij hadden gelukkig een dag tevoren snel gereserveerd voor 2 nachten, anders hadden ook wij voor het bord 'Complet' gestaan.


Dinsdag 27 augustus

We zijn om 7:00 uur opgestaan om met gratis shutlebus naar de Vintgar kloof te gaan. De bus kwam netjes om 7:55 uur en na 20 minuten stonden we bij de ingang van de kloof. Toegangsprijs 10 euro pp. en we konden in alle rust door de kloof wandelen. We waren gewaarschuwd dat het later op de dag heel druk kan zijn. De kloof is inderdaad mooi, al heb ik het water niet zo blauw gezien als op de foto's op internet. De wandeling stroom afwaarts duurde half uurtje en we konden in alle rust wandelen en foto's nemen. De terug wandeling stroomopwaarts (rond 9:30 uur) werd het al drukker en liepen de mensen in file over de houten bruggetjes.
Vanaf de kloof hebben we terug gewandeld naar Bled omdat de shuttlebus nog een uur later zou zijn. We kwamen uit in Bled en wederom hebben we het halve meer omgewandeld.
De rest van de dag hebben we doorgebracht op de camping: s'middags gezwommen aan het meer en 2 campings geboekt: bij Ljubljana en Novigrad.























Woensdag 28 augustus


We zijn op ons gemak opgestaan en waren rond 10:00 uur klaar met koffie, opruimen en uitchecken. De 'reisdag' besloeg wel 50 kilometer, we hadden camping camping Ljubljana resort uitgezocht, 4 km aan bovenkant van Ljubljana. De recenties waren niet best, maar vanaf de camping fietsen naar de stad en de mogelijkheid om stoelen en tafeltje buiten te zetten, gaf de doorslag boven de camperplaats aan zuidkant van de stad. Deze heeft wel goede recenties, maar je staat 'geparkeerd' naast elkaar en kunt nauwelijks de deur open doen.
De rit ging natuurlijk vlot en om 11:30 waren we geinstalleerd op camping 'Ljubljana Resort'.

Na de koffie, hebben we fietsen gepakt en zijn we naar het centrum gefietst. Dat was 20-30 minuten en onderweg hebben we bij een fietsenmaker nog een fiets slot gekocht, zodat we fietsen op slot en aan elkaar vastgemaakt kunnen wegzetten. We blijven Amsterdammers, altijd bang dat je fiets er niet meer staat.

Vanaf de camping is het een lange straat (Dunajska Sesta) uitrijden die tot in het centrum komt. Ljubljana staat omschreven als een fietsvriendelijke stad en dat klopt. Er zijn fietspaden, al was het in begin even lastig omdat sommige fietspaden op de stoep liggen. De buitenkant van de stoep is fietspad.
Verder is Ljubljana een kleine stad, we hebben het centrum in 2 uurtjes gezien. Jammer genoeg was er onderhoud op een deel van het centrale plein Preseren Square, dat maakt het minder mooi om te zien. Ook de beroemde bruggen: Triple Bridge, waren deels afgezet en in onderhoud.

We hebben rustig aan alle straatjes verkend, al hopten we van schaduw naar schaduw. Het was erg warm, eigenlijk te warm om overdag in een stad te lopen. We zagen later op de middag van 17:00 uur, dat het veel drukker werd. De fruitmarkt en overdekte winkeltjes in de 'covered market' vielen een beetje tegen: het was te warm en we vergelijken vaak markten met Nederlandse markten en dan valt het weleens tegen.
Ljubljana is een vriendelijke stad, de mensen vonden we vriendelijk, verkeer is rustig, voor een hoofdstad komt het lief over. We hebben wel een paar groepen gezien met gids, maar het is nergens druk met toeristen.
In de namiddag hebben we het kabelbaantje naar het kasteel gebruikt en zijn we rustig wandelend weer naar beneden gewandeld. Het kasteel ligt hoog boven de stad en is een ijkpunt in de stad.

We hebben de fietsen gehaald, zijn in het Tivoli park gaan fietsen, raakten verdwaald en via het ijkpunt 'Castle' vonden de weg weer terug.
Hoe ouderwets, fietsen zonder Google Maps, maar de batterij in mijn Iphone is na een paar uur leeg, zelfs als ik niets doe.

Nadat we terug waren in het centrum, hebben we gegeten bij het steakhouse aan de rivier de Ljubljanica, waar allerlei terrasjes en eethuisjes zijn. We maakten de onthulling van een beeld mee, een hele happening. Allerlei bobo's kwamen precies op de plek van ons restaurant tesamen om het beeld te onthullen. De burgemeester, de dochter van de overleden kunstenaar, allerlei speeches in Sloveens en 3 kwartier later was het beeld onthuld.
Toen wij starten met eten, was het beeld overigens al 'in the open', maar het werd vlak voor de ceremonie weer afgedekt.

De terugweg hebben we in het schemer gefietst, rond deze tijd is al om 21:00 donker.





















Donderdag tot en zondag 29 aug - 1 september


We zijn heel rustig opgestaan, hebben uitgecheckt, getankt en reden vervolgens naar Novigrad in Kroatie. De route was makkelijk, bijna helemaal snelweg tot Koper, daarna een stuk tweebaans weg tussen Slovenie en Kroatie, de grens over met paspoort controle en weer snelweg in op Kroatie. Het was zelfs een tolweg. De afslag naar Novigrad kwam al snel, dus dat was een goedkoop stukje tolweg.
We konden de camping ook makkelijk vinden en we hebben ons met onze reservering aangemeld. Ook deze reservering was weer gelukt, al hadden we op deze camping niet hoeven reserveren. We zagen op de weg naar Novigrad al hoeveel vakantieverkeer ons tegemoet kwam, dus dat moet ruimte geven op allerlei campings.
De receptie van camping Aminess Mareva liet ons zelf een plekje uitkiezen, door met plattegrond in de hand te gaan kijken.
We vonden plek 242 erg mooi, VEEL schaduw.
En zo stonden we om 13:30 uur al weer helemaal geinstalleerd en 50 meter vanaf de zee. Helaas geen direkt zicht op zee. Ik hoop dat de rij tussen ons en het strand weg gaat, dan zien we de zee vanuit onze plaats.
De camping is niet goedkoop: 1780 Kuna / 250 euro voor 4 nachten, maar je hebt er wel veel voor: strand, zwembad, zee bad op het strand, restaurants en winkeltje, ruime plaats ...
Vrijdag zijn we met het toeristen treintje in 20 minuten van de camping naar Novigrad gebracht, dit kunnen we echter ook prima fietsen, dus dat doen we de volgende keer.
Novigrad is een klein dorp met een soort vesting/muur waarover je kunt wandelen, maar wat tegelijkertijd ook het rots strand is. De ene groep mensen bezoekt Novigrad als daguitje, terwijl de andere groep op het strand verblijft.
Dit is een publiek strand, maar alles is netjes geregeld. Trappen om in het water te komen, omkleed krullen en kinder bassins. Alleen van de toiletten ben ik niet zeker, regelmatig zie ik Dixies staan, maar of dat dan de toiletten voor het strand zijn?

De andere dagen waren een herhaling van vrijdag: opstaan, koffie aan het strand, snorkelen in de kalme zee, praatje maken met allerlei mensen, croissantje en broodjes kopen en ontbijtje eten. De rest van de dag zwemmen, lezen, en s'avonds op de fiets naar Novigrad. Het fietsen is aangenaam, een klein stukje grindpad en daarna een mooi geasfalteerd weggetje met alleen bestemmingsverkeer en het treintje.

In Novigrad zagen we op zaterdag een aantal volksdans groepen, internationaal, ook uit Bulgarije. Op zondagavond was er een straatartiest met een show voor kinderen, maar ook leuk voor de volwassenen.
We hadden alle dagen stralend warm weer volop zon.
camping camping camping camping


















Maandag 2 september - donderdag 5 september
We hebben afscheid genomen van Novigrad en zijn wel 35 kilometer zuidelijker gereden om bij plaatsje Funtana te staan op: camping Puntica. Het idee is dat we dan tussen Porec en Vrsar zitten en beide op de fiets kunnen bereiken.
Onderweg hebben we boodschappen gedaan bij de Ploudine, een grote supermarkt. We zagen ook een cafee/koffietentje met goede koffie en taartjes.
De hele afstand van 35 kilometer hebben we over de I75 gereden. Bij de afslag vanaf de I75 naar camping Puntica is ook een grote Ploudine ...
Op de camping mochten we weer een plaats uitzoeken, we hebben gekozen voor een plek met veel schaduw. Het zijn ook op deze camping grote plekken, meer dan de ruimte die wij nodig hebben. Het weer lijkt iets om te slaan, steeds meer bewolking en het gaat iets waaien. Het is voor ons wel even goed om iets minder zon te hebben, we hebben beide toch wat roodheid opgelopen.

De camping is omgeven door de zee en langs de hele camping kun je het water in. Het water is wel helder, maar er zit ook veel vegetatie op de bodem en met snorkelen zag ik niet zoveel visjes. Wel weer een aantal keer de spiegelei kwal, die wil ik toch niet aanraken met zwemmen ... alhoewel hij niet giftig is voor mensen.
We zijn dinsdag op de fiets getogen naar Porec, best een onderneming, aagezien er niet duidelijk een weg was aangegeven. We zijn in Nederland toch erg verwend met onze fietsknooppunten. Maar met wat omweggetjes en 2 heuvels te veel, waren we na ruim een uur in Porec. We hebben de fietsen gestald en zijn op ons gemak Porec doorgewandeld. Porec is een klein stadje, met oude straatjes en veel toeristen. Er is een grote basiliek, we hebben hem niet van binnen bekeken.
Zie de foto's:



De 3e dag op camping Puntana zijn we met de lokale bus naar Vrsar gegaan, een leuk dorp aan een levendige haven. Ook hier weer rondgewandeld en koffie gedronken. De koffie gaat best goed, al nemen we Americano, maar de taartjes vallen tegen. Meestal zijn ze er niet ..
Al met al was camping Porec een prima camping, zeker aangezien de camping niet zo duur is als de andere campings. We merkten wel dat de grijze golf is gestart: er waren op de camping grijze golf vakantievierders, jonge stellen zonder kinderen of met heel jonge kinderen.


Donderdag 5 september - zaterdag 7 september

Na weer een uurtje rijden, kwamen we aan op camping Stojain Pula. Dit is een hele grote camping op een schiereilandje aan de rand van Porec.
Met de lokale bus is het 10 minuten of ongeveer 3 km lopen. We hebben allebei gedaan, de bus kost 11 Kuna p.p, dat is ongeveer 1,50 euro.
Er waren heel veel vrije plekken, dus dan wordt kiezen wel moeilijk. Uiteindelijk kozen voor we voor de duurste soort plek, maar wel aan de rand met zicht op zee.
Naast de camper begint op 1 meter een van de vele trappetjes naar de zee.
Het weer is nog steeds prachtig en de zee zag er erg aanlokkelijk uit. Ook hier wordt de gehele camping omringd door de zee, maar de zee is hier heel helder.
Ik zag weer mooie visjes en een zee-egel, die had ik nog niet gezien.
s'Avonds zijn we Pula ingegaan en we hebben de Roman Amphiteatre Arena bezocht. Het is prachtig om te zien hoeveel er nog bewaard is na ruim 2000 jaar. Net als bij het Colluseum in Rome kun je gladiatoren gevechten voorstellen. Het Colloseum in Rome is wel groter dan deze in Pula, maar we vonden de erg mooi.
Ook hier weer veel foto's gemaakt:
Vrijdag hebben we nogmaals Pula gedaan, tot een enorme onweersbui iedereen naar binnen of onder een afdakje dwong. We konden gelukkig bij de Mlinar (een soort Backwerk/Bakker Bart) een tafeltje krijgen en wachten tot het droog werd. Dat werd het niet, dus moesten we toch door de regen naar de bushalte. Eenmaal op de camping gekomen was het bijna droog.
Gelukkig hadden wij wel de luifel ingehaald vanwege de wind, maar we hadden niet onze luie, blauwe, stoffen stoel naar binnen gezet. Die is dus helemaal nat, maar dat zal ook wel weer goedkomen.
Voor de onweersbui hebben we op het Forum met zicht op de tempel van Augustus, koffie gedronken op een terrasje. Daarna zijn we het kasteel boven Pula gelopen en hebben we het uitzicht over Pula bewonderd. Het verbaast ons enorm dat Pula een prachtige kust heeft, een mooi stadje is met archeologische oudheden en tegelijkertijd scheepswrakken voor het kust in de haven heeft liggen. Midden voor het stadje in de baai ligt een soort scheepswerf eiland met kranen en tegen de wal ligt een enorm roestig schip te wachten op ???
We vinden het echt heel bizar.




















zaterdag 7 september - maandag 9 september

De laatste week van de vakantie is ingegaan en daarmee ook een beetje de terugreis. Omdat het weer in Pula (en in heel Istrie) niet best was, zijn we uit Pula weggegaan. Vlak daarvoor heb ik bij mijn koffie momentje in de ochtend op het eind van de camping en dus op het eind van het schiereiland, een waterhoos gezien en foto kunnen nemen. Helaas was dit wel de onweersbui die vlak daarna ook over de camping kwam, voordat we konden inruimen. Alles was dus kleddernat bij het inruimen.








We zijn op pad gegaan naar de Plitvice meren, eerst Istrie uit via de tolweg en tunnel naar Reijcka, daarna snelweg naar Zagreb en op tijd afslaan bij Karovacke naar het zuiden. Die weg was ongeveer 76 kilometer lang, maar dat soort B wegen kost veel tijd. Om ongeveer 16:00 waren we in Kamp Korana autokamp Korana, de camping die we uitgezocht hadden. Daar staan heel veel van de bezoekers van Plitvice meren.
We hebben ons aangemeld en de recptie kon ons ook een reservering geven voor zondag 12:00 uur bij Entrance 2. Sinds de kaarten online geboekt moeten worden en 2 dagen vooruit, kun je niet zomaar aankomen en verwachten dat je een kaartje kunt kopen.
We waren alleen een beetje angstig voor het weer, zwaar bewolkt, af en toe regen en net niet fijn om buiten te zitten.

We staan bewust op de plaats bij alle campers op het asfalt en we hebben gelijk alles buiten gezet en gelegd om te drogen: stoelen, matjes, buitenkleed, zelfs het luchtbed!
We zijn in het restaurant op de camping gaan eten. De camping ligt aan de doorgaande weg, daar zijn wel andere restaurants en een winkel, maar dan moet je langs de weg lopen. Dat is niet fijn, aurobussen, campers en auto's denderen langs je heen.
In het Restaurant zat een Nederlandse camper club, de 2e al, die we tegenkomen. Op Pula was er immers ook al een camperclub, die was van de ACSI.
De club hier is van de ANWB, campers en caravans en zijn maken een rondje Adriatische Zee.

Zondag om 11:45 uur reden we met de camper naar Plitvice Entrance 2, Daar konden we ons briefje/reservering van de camping omzetten in echte tickets.
Dat is een mooi systeem, als persoon kun je alleen een ticket 2 dagen voorafgaand online bestellen, de camping kan wel 1 dag voorafgaand bestellen.
Vanaf ingang 2, parkeren tot aan de kaartjes controle is al 20 minuten lopen. Daar stond het treintje klaar, dus we zijn maar opgestapt.
Ik had verwacht dat we eerst allerlei routes moesten bestuderen, maar we lieten ons leiden. Het treintje reed naar boven, naar ingang 3. Dat is het hoogste punt, vanaf daar begint route H. Deze hebben we gevolgd, de route loopt grotendeels over een pad van houten plankieren.
Je loopt in feite van meer naar meer, steeds een niveau dieper, met daartussen kleinere en grotere watervallen. Na 2 uur waren we bij de bootjes gekomen, dat is punt P2. Je kunt terug met ingang 2, met een korte oversteek. Je kunt ook de lange oversteek maken, dan kom je bij P3.
Je hebt dus Ingangen 1, 2 en 3, die heten St1, St2 en St3. Daarnaast heb je punten, die heten P1, P2 en P3. Maar St3 ligt niet bij P3, dat gaf bij ons wel wat verwarring in het begin.
Het bootje komt aan bij P3, vanaf waar je kunt lopen naar ingang 1 (St1). Wij moesten natuurlijk terug naar St2, immers daar stond de camper geparkeerd.
Dat hebben we gedaan door langs het meer terug te wandelen, ongeveer 2,7 kilometer.
Om 17:30 uur waren we weer terug op St2, al met al 5 uur door gebracht in Plitvice meren. We zijn wel blij met ons 2 dagen ticket (p.p 700 Kuna = 100 Euro), nu kunnen we morgen op ons gemak alles vanaf Entrance 1 belopen.















Bij terugkomst op de camping zijn we nogmaals in het restuarant uit eten gegaan. Deze keer was de camper club er niet, al zaten er wel enkele 'losse' Nederlandse stellen van de camperclub.
s'Avonds was er weer een enorm onweer, ik ben niet bang van onweer, maar het houdt me wel wakker. Zo worden onze matjes nooit droog!
Maandag morgen zijn we vroeg opgestaan, al om 8:00 uur, zodat we de shuttle van 9:00 uur konden nemen, vanaf de camping naar Entrance nummer 1. Wij wilden de meren en de BIG' waterval bij de laagste meren zien. Het was weer mooi, al was het al flink drukker dan op zondag.
Later in de middag zouden we zien dat het de BIG waterval nog drukker was, echt file lopen over de planken.
Ik vind de verschillende kleuren in het water heel mooi, zie de foto's. Het ligt natuurlijk een beetje aan het fototoestel en of er wel of geen zon is.


Dinsdag 10 september - woensdag 11 september

De laatste camping waar we hebben gestaan is bij Zagreb: camp Zagreb. Natuurlijk moeten we nog naar hus rijden en zullen we wel bij Wertheim gaan staan, maar dat is geen echte stop.
We hebben deze camping aangeraden gekregen van mensen die ook op Camp Stoja stonden. Het is een mix van camping en camperplaats en voor 2 nachten hebben we 490 Kuna betaald / ongveer 70 euro. We staan op een gravel plek met 2 meter breed gras naast ons, een eigen klein boompje (maar dat gaf wel schaduw). Tenten en caravans staan ook zo, om en om in 2 cirkels om de twee toilet gebouwen heen. Alles is heel nieuw, schoon en de pizzeria op het terrein heeft lekker eten.
Dinsdag hebben weinig gedaan, van de zon genoten, boodschapje bij de buurtsuper en na het eten een klein wandelingetje. Het is wel steeds eerder donker, ik vind dat een nadeel van vakantie in september. Nu is het om 19:50 uur al helemaal donker en daarmee ook eerder kouder.
Ik heb buiten gezeten tot tegen 9 uur, met lange broek en dekentje.
Wat wel weer fijn is, het is dan in de nacht ook lekker koud.
We zijn op woensdag 11 september op het shuttle busje naar het station gestapt en hadden toen de trein van 10:37 uur. De trein komt niet zo vaak langs, waarom de shuttle bus dan om 10:10 uur gepland staat was ons een raadsel. De afstand is 10 minuten rijden, later zouden we er een krap half uurtje over lopen om vanaf station naar camping te lopen.
Het treinkaartje was wel goedkoop: 23,40 Kuna / 3,30 euro voor een retour per persoon.
Het weer was nog niet de beloofde 23 graden van weerplaza, maar het was droog en het werd in de middag mooi en zonnig.
De trein duurde inderdaad een kwartiertje en de afstand was verder dan ik had ingeschat. Vanaf het centraal station Glavni Kolodvor (waar ooit de Orient Express ook nog een halte had), loop je zo Zagreb in, eerst langs een boulevard met 3 parken en dan sta je op het hoofdplein van Zagreb.
Vanuit een folder met top 20 dingen, had ik er een aantal uitgezocht.
Het standbeeld van koning Tomislav hebben we gezien, hetzij vluchtig. Ik wist niet dat Kroatie ooit een koning had gehad, laat staan dat deze Tomaslav heette.
We hebben langs de 3 parkjes gelopen en zijn de straat Ulica Nicole Tesle ingegaan. Het standbeeld van Tesla heb ik echter vergeten te bekijken.
We hebben nog wel gegoogled naar Tesla en zijn nalatenschap, maar verder dan wisselstroomspanning zagen we niet. Ik dacht dat Tesla een hele balngrijke wetenschapper is geweest.
Het volgende punt op de lijst was het plein met alle koffie tentjes en de hoop om de befaamde Apfelstrudel te kunnen proberen. De koffie hebben we gedronken op het plein TRG Petra Preradovica, maar de apfelstrudel hadden ze niet. Die zouden we de rest van de dag nergens meer zien.
Het Oktogon was in de steigers, dus het 'gaze up in the middle through the beautifull glass occula' lukte ook niet.
Gelukkig was het grote plein wel 'open': Ban Jelacic Square. Op dit plein staat ook de klok, bij deze klok spreken de inwoners van Zagreb af om elkaar te ontmoeten. En inderdaad stonden er mensen op elkaar te wachten. Er was ook een grote difitale klok op het plein en ven later zag ik ook nog deze zuil met klok.

Ook de markt was er, met de beroemde rode parasolletjes. Via de trappen zijn de we upper town ingelopen, daar zagen we meteen de cathedral. In Kroatie zijn de mensen nog erg katholiek en zie je regelmatig nonnen lopen op straat.
De upper town heeft leuke straatjes en trappetjes.

We zijn ook nog de Ilica straat heen en weer gelopen, dit is de winkelstraat in Zagreb.
Al met al hebben we van 11:00 uur tot 17:00 doorgebracht in Zagreb, een leuke compacte stad en waard om nog eens naar toe te gaan. Dan gaan we wel naar het standbeeld van Tesla en zijn museum en kunnen we mss het Oktogon bewonderen.

Onderweg naar het zuiden van Kroatie, is Zagreb een tussenstop om in gedachten te houden.


Donderdag 12 september - vrijdag 13 september

De 1200 kilometer vanaf Zagreb naar huis hebben we in 2 dagen gereden, met een tussenstop in Wertheim.
De 800 kilometer van Zagreb naar Wertheim kenmerkten zich door veel stops in Kroatie en Slovenie voor tanken, vignets kopen, Douane en een beetje Stau.
De 500 kilometer van Wertheim naar huis verliepen prima.