Verslag Wandelen Pelgrimmeisjes naar Santiago de Compostella


Met 4 Pelgrimmeisjes (gemiddelde leeftijd 50) gaan we op weg naar Santiago de Compostella. Nadat we Hemelvaart 2014 waren geeindigd met het Pieterpad, zochten we een nieuwe uitdaging. Een logisch vervolg vanaf Maastricht is wandelen naar het zuiden.
Petra en Marti waren al begonnen met de tocht Amsterdam - Santiago de Compostella en gekomen tot midden Nederland. We hebben besloten om met zijn vieren deze tocht te maken, alleen het startpunt wordt Maastricht.
Een verslag van Amsterdam - Hardinxveen Giessendam staat hier.

We hebben ons eerst georienteerd en een wandelboekje gekocht bij boekhandel Pied-a-terre in Amsterdam en toen een weekend in november gepland.
We starten in Maastricht en we zullen de monstertocht in heel veel kleine delen lopen. In Belgie heet onze route de Via Mosana, in ons geval van Maastricht naar Namen, daar eindigt de Via Mosana en gaan we over op de Via Monastica. Ik heb al gezien dat daar een Nederlands talig boekje van is ...
We zullen dan van Namen naar Rocroi lopen via de Via Monastica. Van Rocroi kan je of via de GR 654 of (korter) langs de route van de Association des Randonneurs et Pèlerins 51, verder naar Reims en Vézelay.
Een verslag van de eerste 3 dagen, nov 2014 via deze klik.
Inmiddels hebben we de tweede 4 dagen ook gelopen, van Esneux naar Namen, Mei 2015 met Hemelvaart via deze klik.
Mei / Hemelvaart 2016 hebben we weer 4 dagen gelopen, van Namen naar Olloy-sur-Viroin. via deze klik.
Een jaar later in 2017 zijn we zaterdag 20 mei tot en met zaterdag 27 mei voor het eerst een week op pad geweest: van Olloy naar Reims. via deze klik.






Een jaar later in 2018 zijn we donderdag 10 mei tot en met donderdag 17 mei weer een week op pad geweest: van Reims naar Bagneux. via deze klik.






Maastricht - Esneux
Aangezien we de reistijd slim moeten indelen, besloten we deze keer met de Mercedes van Wilma te gaan. We vertrokken op vrijdagmorgen en naa een snelle tocht waren we om ongeveer 11:30 in het plaatsje Vise in Belgie.
Daar hebben we de auto geparkeerd net over de brug aan de andere kant van de Maas langs woonhuizen. De mevrouw van het huis waarvoor de auto stond had geen bezwaar, zeker niet nadat we haar attendeerden op de sleutels die ze in het slot van de buitendeur liet zitten.
Rugzakken om en op weg naar PAM-PAM, een terras aan de Maas en startpunt van onze monstertocht.
Vise ligt ong 15 kilometer onder Maastricht en omdat we onze tocht moesten beginnen in Maastricht, zijn we eerst van Zuid naar Noord gelopen, van Vise naar Maastricht dus. Dat kwam beter uit met slapen en parkeren.
Het was warm voor November en dat zouden we de komende 2 dagen ook steeds zeggen ... we liepen in t'shirt en hempjes en als we korte broeken mee hadden gehad, zouden we die ook aangetrokken hebben. Maar wie neemt er nu een korte broek mee in November als je gaat wandelen in Belgie ?
De route staat heel duidelijk beschreven in het boekje, al is het in het Frans. De route is echter ook heel goed gewegwijzerd met de jacobs schelp, het route bordje zie je overal en een richtingspijl erin verwerkt.
We zijn deze keer maar een keer verdwaald!
Startpunt was dus terras PAM-PAM en via de Maas liepen we noordelijk Vise uit. Door de velden en langs de Maas zijn we van Vise naar Eijsden gelopen.
Vlak voor Eijsden zijn we afgeweken van de route om over het landgoed van een Belgische familie Liedekerke te lopen. Er waren mooie doorkijkjes en een spanned klein voetpaadje langs de Maas, dat uitkwam op de BAT ? van Eijsden. Dat bleek de kade te zijn, waar het pontje ook op uitkwam. We zijn op een bankje en stenen rand gaan zitten om onze boterhammen te eten.
We hebben een praatje gemaakt met de meneer op leeftijd, die in zijn tuin aan het werk was. Hij zat wel om een praatje verlegen en vertelde wat hij allemaal had staan in de moestuin. Hij zette mij ook nog even op mijn plaats: op zijn vraag of we de moestuin wilden zien, antwoorde ik eerst dat we nog helemaal naar Maastricht moesten lopen en eigenlijk geen tijd hadden ...
Hij keek me aan en vroeg me of het echt erg zou zijn als ik 10 minuten later in Maastricht zou aankomen ... ai, dat deed pijn, maar wat had die meneer gelijk.
Een eerste les in het pelgrimeren: aandacht geven aan de mensen en de tijd nemen.

Via een kleine omweg (we hadden niet de spoorlijn moeten oversteken) kwamen we in Maastricht aan en probeerden we een stempel te krijgen in de St Servaas kerk. Deze was echter dicht. We hebben de Bed en Breakfast gebeld, we konden al komen en na 10 minuten lopen vanaf de Vrijthof, konden we onze rugzakken afdoen en even liggen, en zitten. We hadden 2 kamers die met elkaar verbonden waren, maar waar tussen in de badcel was, met een deur naar beide kamers.
s'avonds hebben we een pizza gegeten en een film gezien in filmhuis Lumiere.
Lekker geslapen en de volgende morgen, na een heerlijk ontbijt, op weg naar de St Servaas kerk voor een stempel. Maar ook vandaag zou de stempel niet lukken, er was een mis op zaterdag vanwege Allerheiligen.

Een vriendin van Wilma haalde ons op met de auto (wat een luxe) en reed ons naar Vise. Daar hebben we gezellig koffie gedronken bij .. ja alweer PAM-PAM.
Nadat we broodjes hadden gehaald in de Carrefour, zijn we de route van Vise naar Luik gestart.
Ook deze route was mooi, meteen steil omhoog in Vise, vervolgens hoog wandelen langs de Maas met een mooie uitkijk op de Maas, door Richelieu, langs de kapel van Wixhou (met posters van alle Pauzen), langs de meren van Julienne en over een heuvel afbuigen naar Luik = Liege.
We kwamen aan in de buitenwijk van Luik en toen moesten we goed zoeken met kaart, route beschrijven en de app MAPSwithyou, om de weg te vinden.
Via bruggen over het spoor en een zijkanaal van de Maas, kwamen we in het eiland in Luik (tussen zijkanaal en Maas) en hebben we de hostel gevonden.
Een echte hostel, naast een kerk en ik denk dat een deel van de kerk cq. klooster is gebruikt voor de hostel. We hadden een kamer met 2 stapelbedden, plastic matrassen en moesten ons bed nog opmaken.
Wel een eigen toilet en douche, maar geen handdoeken.
Les nr 2: we zullen op de route niet overal in een luxe BenB kunnen slapen: soms is het wat minder luxe. Wilma had een onderweg=snel drogend handdoekje mee. Marti had net in Vise enkele zaken uit haar rugzak in de auto achter gelaten, waaronder het reishanddoekje. Echter het beddengoed bracht uitkomst: het onderlaken was flanel, die hebben we gebruikt als handdoek.
S Avonds hebben we wederom in een Italiaans restaurant gegeten.
Het ontbijt in de ochtend was des Hostels, maar toch een goede basis om op weg te gaan. We zijn via de markt langs de Maas door Luik gewandeld op weg naar de Eglise Saint Jacques , voor een stempel. Het krijgen van stempels zit ons niet mee, de kerk was dicht en zou pas anderhalf uur later een mis hebben.
We zijn dus verder gewandeld langs de Maas en de Ourthe (nooit geweten dat die uitkwam in de Maas) en Luik uit via het plaastje Agneur.
Daar was een kerk open met mensen en Marti ging naar binnen om te vragen voor een stempel. Er lagen enveloppen met kant en klare stempels en een vriendelijke meneer, schreef 4 keer een boodschap op de envelop als bewijs dat we er waren geweest.
In een bar in Angleur hebben we koffie en thee gedronken en daarna trokken we de natuur in. We liepen een bospad omhoog, best steil en toen hebben we een hele mooie route gelopen over heuvels door bossen. We liepen door het Bois de St Jacques en nog door 2 andere bossen.
Nog steeds was het mooi weer, alhoewel aan het eind van deze zondag, het zonnetje zou verdwijnen en de trui en vesten weer aan moesten.
Aan het eind van de bossen, kwamen we op de bergrug Roche aux Foucoin. Deze kam liep hoog boven en langs de Ourthe en gaf steeds mooie uitzichtenen doorkijkjes.
Na een spannend padje naar beneden, waren we weer gelijkvloers met de Ourthe en hebben we een mooi paadje langs de Ourthe gevolgd tot in Esneuz.
Daar was een station en konden we 3 kwartier later de trein naar Luik nemen voor 3 euro p.p. In Luik zijn we overgetspat op de trein naar Vise, ook ongeveer 3 euro p.p.
2 uur later stapten we in Vidse uit, tegenover PAM-PAM en liepen we over brug over de Maas, naar de auto.
Moe maar voldaan, zoals dat heet. Een MacDonalds op de terugweg en ongeveer 22:00 uur waren Wilma en Marti weer in Almere. Petra en Jeanine hadden nog een stukje trein te doen naar Haarlem, vanaf Duivendrecht en waren iets later thuis.
Wat hebben we afgelegd aan afstanden:
- Vise naar Maastricht: 15,5 kilometer.
- Vise naar Luik: Richelle was 3,2 km, Chapelle de Wixhou = 1,5 km, Rabosee = 5,6, Hameau de la Xhavee = 1,5, Jupille-sur-meuse = 3,2 (tot 15 km ) en dan nog 4 km in Luik, dus totaal 19 kilometer. De stappenteller van Wilma gad 21 aan ...
- Luik naar Esneux: stukje in Luik 2 km, naar Angleur = 4,2 km, naar nr 44 = 5,4 km, naar nr 45 = 1,8 km, naar de bergkam = 2,7 km en tenslotte naar Esneux = 4,7 km, totaal 20,8 km.
De kilometers in het boekje worden aangegeven bij de plaats op moment dat je die bereikt ... dus in het boekje staat een nummer genoemd: nr 11 Vise en daarachter 15,5 km.
Esneux - Namen, maar dan omgekeerd

Woensdag 13 mei zijn we vanaf Almere om 12:30 uur in de Mercedes weggereden. Toen waren Petra en Jeanine al eerder onderweg vanaf Haarlem, met de trein. We waren om 16:00 uur in Esneux, nadat we eerst een ietwat waren omgereden. Luik heeft A en N wegen met hetzelfde nummer, we hadden prompt de verkeerde weg.
Maar om 16:27 uur zaten we in de trein naar Namen, wel even terug naar Luik om daar over te stappen
Vanuit het station dacht Marti de weg wel te weten, hetgeen resulteerde in een paar kilometer omlopen naar Hotel Beauregard. Dit hotel heeft de ingang en receptie in het casino, dat eigenlijk vast zit aan het hotel. We hebben de rugzakken in de hotelkamer gelegd, een kopje thee gedronken op de kamer en zijn toen naar het centrum van Namen gelopen om te eten. We hebben gegeten bij een lekker Mexicaans restaurant, Wilma had een grote hamburger en wij hadden een typisch Mexicaans gerecht: xxx.
Erg lekker!
Terug in het hotel hebben we onze gratis consumptie benut en na registratie ( we mogen nu in alle negen Belgische casino's ), mochten we op onze bergschoenen en Teva's, het casino gewoon in. Er is geen dresscode in Belgische casino's. We hebben wat gedronken en een half uur op diverse fruitautomaten gespeeld met 10 Euro. We hebben nog 0,04 cent over!
De hotelkamers waren ietwat oud, de bedden een beetje 'Mwah', maar we kregen een prima (uiteindelijk gratis ) ontbijt en konden wat boterhammetjes smeren voor de lunch.
Om ongeveer 09:00 uur zijn we gaan lopen en we hadden allemaal wat opstart problemen, vooral met de rugzakken. Die leken wel zwaarder en groter dan vorig jaar, maar dat gevoel zou de volgende dagen weg zijn,
De route was lang, gepland 22,5 kilometer, uiteindelijk hebben we 28,5 kilometer gelopen.
Het was wel een mooie route, alhoewel we zeker 1 km zijn omgelopen langs de Maas. We hadden vanaf de Maas moeten afbuigen, echter het Bordje (omdat we omgekeerd lopen) was ons ontgaan.
Het weer was prima, korte broeken, t'shirt en hempjes, maar ook weer af en toe truien.
We kwamen uit bij de Abdij, die echter op dat moment niet open was, er werd gezongen. Helaas kwam een familie die daar blijkbaar wonen, net thuis, toen 2 van onze dames een sanitaire stop deden in de tuin/bosjes. Het ging maar net goed.
Toen we in Andenne aankwamen liep de markt/braderie net af, maar we kregen er nog wel wat van mee. Vanuit Andenne moesten we nog naar de B&B Moulin Kevret.
Rue Halliot ligt 'iets' buiten Andenne, dat viel wel tegen en het begon stevig te regenen. We hebben de poncho's echter niet hoeven te gebruiken. Vermoeid met 28,5 km in de benen, kwamen we aan. We konden meteen naar onze kamer, een familie kamer met een 2 persoonsbed en 2 losse bedden. Traditioneel nemen Wilma en Marti dan het 2 persoonsbed.
We mochten om 19:30 uur komen eten, aan de grote eettafel, samen met het echtpaar dat de B&B runt, een zus die hielp, 2 bevriende fietsers en nog een Santiago pelgrim.
We aten aardappelen, varkensvlees, asperges, sla, rode kool en soep vooraf.
Onze mede pelgrim (Wim van de Poel uit de buurt van Venlo), wil in 2 maanden lopen van Venlo naar Santiago. Hij loopt soms wel 50 km per dag! Wij verklaarden hem (onderling) voor gek.
Pas na 2 uur en een hoop gebabbel over Santiago en Walen versus Vlamingen, kwamen we van tafel.
Voor de volgende keren moeten we B&B zoeken via Chambres g'ites of chambre D'hotes.
De hele nacht zou het regenen en pas na het ontbijt, toen wij op weg gingen, werd het droog.
Het ontbijt was goed, brood, kaas en jam!
We zijn de Rue Halliot afgelopen tot aan de Maas en daar hebben we de route weer opgepakt. We hebben gelopen van Andenne naar Huy (spreek uit hoei) en gedurende de dag werd het weer steeds mooier. Aan het eind van de dag, 17 km verder zaten we voldaan op een terras in de zon in Huy op de grote markt.
Nadat we ook nog een ijsje hadden gehaald, hebben we de resterende 500 meter gelopen naar de B&B Augustines. Deze B&B ligt in het centrum in een oud pand.
We hadden op de zolder een supermooie kamer met wederom een 2 persoonsbed en 2 losse bedden. Er was overal antiek, bijvoorbeeld een ouderwetse koffer en een lessenaar. Er was verder een dekenkist, literatuur, boeken, tijdschriften en een hele grote badkamer met een ligbad.
Wilma en Jeanine hebben er dankbaar gebruik van gemaakt, ondertussen zaten we in de grote tuin beneden in het zonnetje, met weer een kopje thee!. S avonds weer helemaal terug gelopen naar Huy (5 minuten) en een heerlijke pizza gegeten. De pizza van Jeanine was erg pittig !
Na koffie (met heeel veel slagroom) en thee en een uit de hand gelopen ruzie tussen jongeren, liepen we terug naar de B&B.
We kregen de wifi code en waren weer even heel gelukkig, online!
We hebben heerlijk geslapen. Ook hier was het ontbijt lekker met yochurt, fruit, luxe broodjes en veel kaas. Gelukkig ook hier weer jam en .... speculoos.
Dat heb ik nog nooit gegeten, maar ik (Marti) vind het erg lekker. De Walen houden niet van vleeswaren en niet van een eitje bij het ontbijt!
We zijn gestart in lange broek en dat bleef de hele dag. Meteen in Huy ging de route heel stijl omhog tot aan een pleintje met een kerk en een pretparkje annex dierentuin. Die was nog maar net open en we mochten even langs de kassa, doorlopen naar de koffietent. Daar hebben we lekker koffie / thee gedronken tot het ging regenen. We zijn even binnen gana zitten, maar het bleef licht regenen. We besloten de poncho's tevoorschijn te halen, maar we hadden de poncho nog niet koud om, of na 5 minuten werd het droog.
Toen we eenmaal boven waren, was de route makkelijk, weinig stijgen en dalen. Na wat onduidelijkheden in de route in Villers-sur-temple, zijn we tijdens een regenbui in de kroeg beland voor koffie, thee en warme chocolade meldk.
Deze was heel vies: bedorven melk. Later zou Jeanine er nog last van hebben.
De regen ging niet meer weg en getooid met poncho's liepen we als 4 gebochelden de laatste anderhalf uur naar St Severin.
Daar zouden we slapen bij Madame Nihault in of bij de kerk, dat was een onduidelijk afspraak, alleen telefonisch en in het Frans gemaakt. Wim van de Poel had ons ook al verteld, dat je er ook kunt slapen, als je niet vooraf reserveert. Het is een Refuge, een echte.
We hebben aangebeld bij de pastorie en daat was Eric, die wist inderdaad dat we kwamen. Het reserveren was dus toch gelukt. We liepen naar de kamers en daar was Sjoukje Froukje (?) al aanwezig. Er waren 2 kamers met enkele stoelen, 1 veldbed en losse matrassen met beddegoed.
Onze lakenset kwam dus van pas!
We hebben 4 matrassen gepakt en in de 2e kamer op de grond gelegt met onze eigen lakenset, een kussen van daar, onderlaken, kussen sloop en deken van de Refuge.
Er was een keukentje, dus we hebben thee gemaakt. Verder was er een toilet (erg oud) met een douchekabine. En dat allemaal voor 5 euro p.p
Eric vertelde dat we s'avonds bij mevr Marie-Paul de Jardin op nr 1 konden eten. Die had inderdaad gekookt voor ons: aardappelen met spekjes en spercibonen en een filet lapje.
En ook hier eerst soep vooraf met brood, erg lekker.
De mevrouw at zelf ook mee en vertelde honderduit in het Frans over haar leven, haar boerderij, haar wijlen man, kinderen en kleinkinderen.

Later zou de nog 2 wandelaars krijgen om te eten ..
Met het ontbijt van de volgende morgen mee, waren we wederom 5 euro kwijt, p.p. Wilma heeft maar gewoon 50 euro betaald, je voelt je bezwaard om slecht een tienthe p.p te betalen.
\
De nacht was apart! Onze buren in de kamer naast ons, al om 09:00 uur !!! slapen, dus toen moesten wij ook wel zachter doen. Bovendien was het toilet in die ruimte. Wij zijn uiteindelijk ook maar om 22:00 uur gaan slapen. Wilma claimde later dat zij erg slecht had geslapen, waarop wij gedrien in koor zeiden dat we dat niet begrepen. Wij hadden namelijk best veel wakker gelegen omdat 1 persoon in onze kamer best hard aan het snurken was ...
Lachen dus.
De laatste dag wandelen zou heel zwaar zijn, vertelden ons mede reizigers. Maar wij vonden dat best meevallen, wel war stijgen en dalen, maar geen enkel probleem.
18 kilometer verder zaten we om 16:00 uur op het terras aan een ijsje, en toen lagen de rugzakken al in de auto.
Via Luik en Maastricht en de MAC zijn we terug gereden naar Amsterdam, waar de Petra en Jeaninen op de trein in Duivendrecht hebben gezet.

We hebben 4 dagen heerlijk gewandeld, weinig problemen met de spieren gehad (Marti wel last van de blaren), geen andere ongemakken (op de chocolademelk na). De afstand was 28,5, plus 17, plus 18, plus 17 ? = 80 km in 4 dagen.
4 keer slapen.
2 stempels.
1 hotel, 2 keer B&B en 1 Refuge.

Namen - Olloy-sur-Viroin

Woensdag 4 mei
Na een planning vooraf in februari waarbij we alle B&B hadden vastgelegd en besloten hadden dat we weer met de Mercedes zouden rijden, zijn we de woensdag om 10:45 vanuit Muziekwijk gaan rijden naar het eindpunt: Olloy-sur-Viroin.
De autoreis ging voorspoedig, na een korte stop voor Brussel, reden we soepel naar Olly. Daar kwamen we aan om 15:30 uur en hebben we de auto geparkeerd bij de kerk en zijn we de route terug naar Namen gaan uitproberen.
We verwachtten de bus na een uur, dus we hebben op het terras een drankje genomen. Toen we op tijd bij de bushalte stonden en ietwat later de bus inderdaad kwam, bleek het de verkeerde bus te zijn, deze bus kwam uit Couvin, wij moesten naar Couvin terug. De bus chauffeur kon wel bevestigen dat de bus naar Couvin zou komen, alleen duurde dat ook nog een uur.
De bus kwam inderdaad even voor 18:00 uur en binnen een kwartier waren we in Couvin, waar we volgens onze planning, de volgende bus naar Namen zouden nemen. Echter die bus reed niet na 17:00 uur, dus daar stonden we. De trein vias Charlotsville naar Namen deed er lang over en was een heel eind om.
We hebben de enige taxi die er stond genomen, voor 75 euro bracht hij ons naar Namen.
18 euro p.p in een auto naar Namen, dat zouden we waarschijnlijk met de 2 treinkaartjes ook wel kwijt zijn.
De dit duurde echter nog een uur, pas om 19:30 uur waren we bij Anne-Marie Bombaerts in de B&B. Daar mochten we slapen en ontbijten voor 10 euro pp.
We hadden 2 kamers met elk 2 bedden op de bovenste verdieping, via een hoge smalle trap.
We zijn nog uit eten gegaan bij een sjieke Italiaan: geen pizza, maar alleen pasta.
Donderdag 5 mei.
Het ontbijtje was lekker en om ongeveer 09:30 uur waren we op weg voor de eerste wandeldag naar Anhee. We zijn eerst Namen doorgelopen, dat duurde al 3 kwartier. Toen op het Jaagpas langs de Maas, iets wat we de komende 3 dagen zouden doen.
Het was prachtig mooi weer, zonovergoten en al gauw liepen we in korte broek.
Tussen de middag hebben we onze lunch gegeten in het gras langs de Maas, met uitzicht op ganzen. Die zouden we de hele weg overal tegenkomen: losse ganzen, soor pubers en gezinnetjes, waarbij de vaderganzen ons erg boos benaderden. Blazen, groot maken en dreigen.
Onderweg hebben we gekeken bij klimmers, die we aan de overkant van de Maas zagen klimmen. Sommige waren met een skiklasje, in een lange rij achter elkaar naar boven (grappig skiklasjes gaan natuurlijk naar beneden ...)
We kwamen aan om 16:30 uur bij Christine en Jacques, de volgende goedkope B&B, zowel Anne-Marie als Christine waren verbonden aan de kerk en ontvingen de pelgrims voor weinig geld.
We werden ontvangen met koffie en thee, dat was fijn.
Christine gaf ons ook nog een maaltijd voor 10 euro pp: soep, spagetti en een toetje. Ze was wel blij dat wij gereserveerd hadden: soms kwamen mensen onaangekondigd, soms wel met 4 tegelijk, en dan verwachten we ze zomaar dat ze kunnen slapen. Wilma was verbrand op haar armen en voelde zich pas weer beter na het kopje thee.
We sliepen uiteindelijk allemaal in een eigen kamer.

Vrijdag 6 mei
Het ontbijt was wederom prima: koffie/thee, kaas, jam, brood en een eitje. We hebben ook nog voor 5 euro pp een lunchpakketje gemaakt, met brood, yochurtje en fruit.
Na de gebruikelijke foto met Jacques, liep Jacques met ons mee naar de Maas. e nemenn We moesten lopen naar Hastiere, ongeveer 18 kilometer om bij onze volgende B&B te komen: Point Rose. Ook deze dag weer prachtig weer, nog steeds stralend weer. We liepen een deel langs de rotsen, net langs de Maas. Op de rotsen waren weer heel veel klimmers.
We hebben ook veel vissers gezien: dat is erg populair langs de Maas, tentje, slapen en hengel met verklikker
. Het laatste stuk was slopend: warm, vermoeid na de hele dag wandelen, en Hastiere is een heeel lang dorp. Het duurde dus vrij lang (3 kwartier) vanaf het punt dat we Hastiere inliepen tot aan de B&B. daar was echter wel een beloning, er stond een ijscoman in de straat van de B&B. Dus hebben we eerst een ijsje gegeten op de stoep van de B&B, alvorens naar binnen te gaan,
De B&B is erg mooi: een oud statig huis. We mochten zitten in een zitkamer, we hadden 2 tweepersoons kamers: Afrika en Boedda. Petra mocht in de Boedda kamer.
Bij aankomst kregen we prossecco en een schaal met hapjes op het terras in de schaduw, dat was een weelde!
We hadden ongeveer 20 kilometer gelopen.
In Hastiere leek niets te zijn qua restaurants, maar de B&B mevrouwen vertelden dat we aan de andere kant van de Maas enkele restaurants zouden vinden.
Dat besloten we te doen, nadat we effe gerust hadden en een heerlijk regendouche hadden uitgeprobeerd.
Het restaurant zal ons wel raar hebben gevonden: alleen Wilma bestelde een hoofdgrecht. Wij hadden allemaal een voorgrecht als hoofdgerecht: soep, of salade.
De B&B bleek wel duurder dan we dachten: 40 euro p.p

Zaterdag 7 mei We hebben prima geslapen en er stond weer een vorstelijk ontbijt klaar, deze keer met een zacht gekookte eitje. We hebben nogmaals de inrichting bewonderd van het pand: mooie oude kasten.
Het eerste stuk liepen we aan de schaduwkant van de Maas. Alleen moesten we de Maas oversteken door een soort dam, waardoor we weer een halve kilometer terug moesten lopen, zo leek het.
Het was nog steeds erg warm, want aan de andere kant van de Maas was geen schaduw meer.
Vlak voor Givet liepen we de grens over en waren we in Frankrijk. Givet is een klein leuk Frans stadje, maar met een hele rare thee/ijs salon.
We hebben gepicnickt in het parkje in de schaduw, zo warm hadden we het.
In Givet hebben we boodschappen gedaan: we zouden naar ons volgende slaapadres gaan, maar dat was een gite, dus geen B&B. Het dorpje van de B&B leeuk nog kleiner dan de andere dorpen, dus we besloten eten voor diner en voor ontbijt mee te nemen. Soep uit een pakje, ravioli, stokbrood, crouton.
Het laatste stuk lopen langs de Maas was niet fijn, door het hoge gras op een soort pad. Uiteindelijk hebben we ongeveer 19 kilometer gelopen. ui
Het huisje of de gite zag er leuk uit, ik had al gebeld en de meneer met de sleutel kwam eraan.
We hadden het hele huis voor ons alleen: woonkamer, keuken, en 4 slaapkamers. De meneer waarschuwden ons al voor een bed: dat zou doorgezakt zijn. En dat klopte, maar er waren nog genoeg bedden over.
De prijs van de gite was 130 euro totaal.
Zondag 8 mei
geen informatie, aangekomen in Olloy, Wilfreid onderweg nog tegen gekomen ...

linkje met adressen via site : http://www.st-jacques.be kiezen: Chaîne d’accueil en Belgique, Trouver un hébergement

Olloy-sur-Viroin - Reims
Omdat we allemaal verslagjes kunnen tikken, hebben we een nieuwe waarbenjijnu aangemaakt: Enkele verslagen staan nu:
Waar ben jij nu verslag.
Ik neem wel stukken tekst over uit de waarbenjijnu reisverslagen, dus je kunt dubbele dingen lezen.

Dit verhaal is nog niet gereed: ik moet nog teksten en foto's toevoegen.

Zaterdag 20 mei

Op zaterdag 20 mei zijn we rond het middaguur met de Mercedes van Wilma uit Almere vertrokken naar Rocroi in Belgie. De reis verliep goed wel hadden we weer het rare ommetje over de B wegen, in plaats van snelweg. Ze zijn daar wel druk bezig met de weg, dus wellicht was dit het laatste jaar over deze omzeg.
Om ongeveer 17:45 uur waren we in Rocroi in hotel Commerce. We hadden 2 2-persoonskamers, die met een deur verbonden waren en 1 douche.
Na een wandeling over de vesting muren zijn we beland in de pizzeria en hebben we lekker gegeten. We hebben nog wat selfies gemaakt met de selfiestick, dat is nog best oefenen om ons er allemaal op te krijgen.
We kwamen erachter dat we een verkeerd wandelboekje mee hadden, Marti had 2 boekjes gepakt, waarvan 1 boekje verkeerd was. Gelukkig was het verkeerde boekje maar 1 dag nodig, we hebben toen Alex foto's laten maken van de kaartjes en laten doorappen.
Achteraf hebben we deze niet veel nodig gehad, de route was prima bewegwijzerd.

Zondag 21 mei

Na een rustige overnachting in hotel Commerce te Rocroi en ontbeten te hebben, zijn we eerst in de bakker op jacht naar brood gegaan. Er was een soort klein bloemen marktje op het plein en de bakker was open. We hebben brood gekocht en eclairs voor onderweg. Dat zijn smalle taartjes, zoiets als een bananensoes, maar dan langwerpig.
We hadden al besloten om met de taxi naar Olloy sur Viroins te gaan. Het duurde wel even voor de taxi kwam, maar we hadden een prima ritje. In Olly waren we vorig jaar ge-eindigd.
Die dag moesten we een etappe van ongeveer 25 km afwerken. Iedereen vroeg zich af of en hoe we dat zouden lopen.
We hadden een voordeel omdat we niet met onze rugzakken hoefden te lopen, we kwamen immers weer terug in het hotel.
et was een heerlijke dag. Zonnetje, korte broeken, best warm en voornamelijk lopen in een bosrijke omgeving. Heel wat anders dan vorig jaar. .. 3,5 dag langs de Maas in de volle zon. Alleen hadden we onderweg geen eet of drinkgelegenheid en dat zou de komende dagen nog vaker voorkomen. Op het eerste rustmoment (na 2 uur wandelen) hebben we op de stoep van een huis in de schaduw de eerste keer onze taartjes gegeten: heerlijk. Jeanine was jarig en tracteerde op de eclairs.
We hebben ons prima vermaakt en heerlijk gewandeld: Petra liep goed en Wilma was blij met haar nieuwe schoenen.
Het laatste stuk van 2 uur valt toch weer niet mee, zoals altijd de laatste een of twee uur moeilijk zijn. Maar we kwamen natuurlijk toch aan in Rocroi, 28,5 kilometer verder ... een heerlijk koud drankje en een verfrissende douche.


Uit eten in het restaurant van het Hotel, kennis gemaakt met Cor en slapen.

Maandag 22 mei
Na het ontbijt hebben we de rugzakken een laatste keer ingepakt, overbodige zaken eruit gelaten (dus geen 2e korte broek mee voor Marti) en de andere spullen in de Mercedes gelaten. Die mocht 6 dagen uitrusten op het marktpleintje in Rocroi. We hebben we bij de bakker weer eerst Eclairs en brood gekocht voor onderweg.
Toen we om 09:30 uur startten besloten we ook nu eerst 10 kilometer te lopen en dan pas de eerste rust te nemen, waarbij we dan onze eclairs mochten eten.
Op een mooie plek bij een zitkuil van de padvinders, hebben we gerust. Cor had ons inmiddels ook ingehaald en kwam even bij ons zitten.
Achteraf viel de eerste dag wandelen met de rugzak mee, ondanks het warme weer. We kwamen aan in Aunigny-les-Pothees en hebben ons gemeld bij familie.
Die hebben de stal van hun boerderij verbouwd tot gastenkamers en wij hadden een kamer met 4 bedden op een rijtje: een beetje sneeuwitje en de 7 dwergen idee.
Bij die kamer hoorde een badcel en een soort keukentje, in de koelkast stond een deel van het ontbijt al klaar.
We kregen wat te drinken in de tuin, die immens was: terras, grasveld, eendenkooi, een pauw, kippenren (nu leeg), zelfs het beekje en grote visvijver hoorden bij hun land.
Daarna kregen we een drankje en hapje vooraf aan het eten, vervolgens een 4 gangen menu. Dat was enorm veel eten: hartige taart vooraf (al bijna een maaltijd), stoofvlees van schaap, , kaas en daarna nog een toetje (creme brulee). We zaten propvol.
Op de kamer nog wat gelezen, gechat en toen lekker slapen.
Die dag hebben we 22,5 kilometer gelopen.











Dinsdag 23 mei
Na een ontbijt aan de tafel in ons eigen keukentje, zijn we op pad gegaan. Cor sliep ergens anders in het dorp, maar kwam ons al gauw achterop.
De 1e 10 km waren snel gelopen, het was al vroeg warm: ongeveer 24 graden en zon. We hebben op een terras kunnen genieten van rust en koffie/thee.
Cor zat bij ons op het terras en betaalde onze koffie en thee, dat was lief. In de bakker hebben we weer eclairs gekocht, deze keer ook een voor Cor. Rustpauze in het bos en later op de bomen.
De rest van de middag prima gelopen. Eerst veel door de bossen en het laatste deel over een hoogvlakte waarbij Petra nog een vos heeft gespot. We werden hartelijk ontvangen door een Nederlands echtpaar, Tom en Karin, die waren geemigeerd naar La Lobbe en daarover veel konden vertellen. Zij hadden nog wel hun huis in ... Haarlem.
We sliepen in een huis van de buren van ons pelgrimsadres, een oud huis met allerlei antiek en oude spullen. We hebben samen met Cor gegeten in enige restaurant in La Lobbe. Ons diner was tomatensalade vooraf, aardappels en varkensvlees in mosterdsaus, kaas en daarna een ijsje. In het restaurant konden we even op de wifi, en een verslagje maken in waarbenjijnu: toch weer 24 km gelopen.












Woensdag 24 mei

Na een heerlijk ontbijt met eitje zijn we om 9:15 uur gestart met wandelen: iets eerder om minder last te hebben van de warmte.
We liepen veel over vlaktes en open ruimtes en we waren blij met elke wolk. In het plaatsje WAsigny hebben we de markthal bewonderd en de mooie oude huizen.











Na weer 22,5 kilometer waren we aangekomen in Chateau-Porcien, deze keer een wat groter stadje.
Maar er was niet veel te beleven.

We moesten ons melden bij de Marie, omdat we in het pellegrin lokaal zouden slapen. Er werd wel een nieuw lokaal gebouwd, maar dat was nog niet af.
Bij de marie was een mevrouw die moeilijk deed over het geven van stempels op een los blaadje, Petra en Wilma waren hun Santiago paspoort vergeten.
Maar diezelfde mevrouw was wel heel hulpzaam naar ons over ons slaaplokaal en naar andere pelgrims over slapen bij de voetbal vereniging.
Wij liepen 100 meter verder langs de weg en op nummer 9 konden we met de kode naar binnen. Het was een kamer van 5 bij 3 met 2 stapel en lossen bedden. Er was een wc en een douche, het was wel allemal ietwat oud. Geen beddegoed, geen kussens en 2 dekbedden voor 4 bedden ?
Over het slapen zouden we ons later druk maken, we zijn eerst boodschappen gaan doen bij de supermarkt om te kunnen picknicken.
Stokbrood, salami en ham, salade, cous-cous en yochurt toe: een prima maaltijd aan een picknicktafel in een speeltuintje.
Achter ons 'lokaal' was een judo zaaltje, dus we besloten Wilma op een matras in het judo zaaltje te leggen, met een dekbed. Jeanine lag op het losse bed met het andere dekbed en Marti en Petra zouden alleen met de lakenzak slapen in het stapelbed.
Dat leek een prima plan, maar het was een drama nacht. Eerst was het heel warm, maar zowel Petra als Marti konden niet slapen. Petra legde haar matras al op de grond, omdat het stapelbed ook niet echt lekker lag. Inmiddels werd het koud met alleen de lakenzak, dus om ongeveer 4 uur hebben we Wilma beroofd van haar dekbed.
Omdat het een groot dekbed was, konden we hem samen delen, ik in onderste bed van stapelbed en daarnaast Petra op matras op de grond.
Daarna vielen we gelukkig in slaap ....











Donderdag 25 mei
Om de warmte voor te zijn en omdat we toch al wakker waren, liepen we al om 7:45 uur opnieuw te wandelen. We hadden natuurlijk niet echt een ontbijt genomen (slechts wat thee uit de waterkoker en yochurtjes), dus na anderhalf uur zijn we in de schaduw op de treden bij een kerk, onze broodjes (van de supermarkt) gaan opeten. Via weer een leuk plaatsje, liepen we weer de open velden in. Na nog een pleisterplaats in een soort bushokje bij de marie van andere plaats (het was Hemelvaart, dus alles was dicht), liepen we al om 14:00 uur Bazancourt in.
We hadden nog hoop op winkels en wat leven in een stadje, maar het was doodstil.
Om 15:30 zijn verder gegaan op weg naar onze slaapplek. Inmiddels is een zesde pelgrim aangesloten : Robbie uit Aalst, België. Cor en Robbie slapen bij particulieren. Wij moesten nog ongeveer 2 km lopen naar Ilse-sur-suippe. De b&b heet Le paviljoen de Natalie en is zeer luxe. Een slaapkamer met luxe 2 persoonsbeschrijving en beneden nog 2 bedden, een keuken en zwembad. We hebben alleen geen bikini mee. Straks belt de mevrouw voor afhaalpizza voor ons. Voorlopig heel gelukkig met ons stekkie. Ong 27,5 km gelopen ook door de extra 2 km voor de b&b. We konden pas aan het eind van de dag naar de B & B, die nog enkele kilometers verder lag.
Om 15:30 zijn verder gegaan op weg naar onze slaapplek. Wij moesten nog ongeveer 2 km lopen naar Ilse-sur-suippe. De b&b heet Le paviljoen de Natalie en was zeer luxe. Een slaapkamer met luxe 2 persoonsbed en beneden nog 2 bedden, een keuken en zwembad. We hebben alleen geen bikini mee. Straks belt de mevrouw voor afhaalpizza voor ons. Voorlopig heel gelukkig met ons stekkie.
Ong 27,5 km gelopen ook door de extra 2 km voor de B & B.
Omdat vanwege Hemelvaart, alle pizzaboeren ook dicht waren, hebben we van de mevrouw een aantal spullen gekregen om zelf een maatlijd te koken: pasta, beetje saus, kaas en hamblokjes en Meloen toe, alle buiten opgegeten op ons terras.
We genoten van de luze badkamer en koelte van ons appartement.
Vrijdag 26 mei
De laatste wandeldag: eerst lekker ontbijt gekregen in ons appartement.

Na een fijne nacht zijn we om 08:30 uur op pad gegaan. We moesten natuurlijk eerst terug naar de route: ong 2 km. Daar hebben we bij de bakker/patisserie ingeslagen: taartje, eclairs, fiorintina taartje, en nog 2 andere zoete dingen waarvan ik de naam niet meer weet. De route ging weer de hele dag door de velden, maar door een wind, leek het minder warm. We kwamen langs een vroeger Romeins fort, waar we goede hoop hadden op een leuke pleisterplaats met schaduw, maar dat viel tegen. Er was inmiddels een kartbaan gemaakt en het leek alsof er s'avonds menig feestje werd gevierd met het nodige glaswerk ( alles lag er nog). Maar inmiddels kunnen we op elke plek een rustpauze nemen, dus in de schaduw langs het pad is ook prima.
Vanaf daar zijn we eigenlijk in een lange rechte weg, een vroegere Romeinse heirbaan. We zagen de 2 torens van de Kathedraal al van verre recht voor ons liggen, we wisten toen alleen niet dat die torens van de Kathedraal waren.

We waren al om 13:45 uur in Reims bij de kathedraal. We zijn met alle egards ontvangen in de kathedraal. Er kwam onmiddellijk iemand naar ons toe, die ons verwees naar een tafel. Daar moesten we gaan zitten en vroeg we meneer (op leeftijd ), wie we waren, waar vandaan etc. We kregen een stempel met datum en hij keek ook nog naar de vorige stempels. We hebben wat in het grote boek geschoren en een regel per naam op een formulier geschreven. Cor wad er gelijk met ons, Robbie kwamen we later weer tegen. Robbie heeft nog een foto van ons gemaakt. Nu zijn we in het Maison St Sixte, een voormalig klooster waarin we 2 kamers hebben met elk 2 bedden. Het is prachtig mooi gebouw, zoals je een klooster voorstelt: zuilengang, binnentuin. We hebben lekker eten op een terras in een grote winkelstraat en daarna nog even gezeten in de binnenplaats van het klooster.











Zaterdag 27 mei
We kregen een simpel ontbijt in de grote eetzaal, we hadden de hele eetzaal voor ons alleen.
We hadden een flinke reis voor de boeg:
- 20 min lopen naar het station in Reims
- 50 min met de trein naar Charleviers_Mechieres
- om 11:30 uur de bus en in 45 minuten met de bus naar Rocroi
Alles was gelukt en in het begin van de middag stapten we in Rocroi weer uit de bus en zagen de mercedes weer staan. Daarna terug gereden naar Nederland, via de LaPlace aan de A27 bij Breda en verder doorgereden naar Amsterdam en Almere.

Al met al een hele leuke week!






















Reims - Bagneux

Donderdag 10 mei

Dit jaar zijn we niet met de auto gegaan, maar hebben de volledig reis met de trein gedaan. Vanaf Amsterdam Centraal zijn we om 12:32 uur eerst met de IC trein gegaan naar Brussel Midi en daar zijn we overgestapt op de TGV naar Champagne Ardennen. Ik dacht dat we in Parijs zouden komen, maar we zijn via het vliegveld schuin boven Parijs langsgereden.

De TGV gaat echt heel hard, we hebben het gevraagd aan de ober van de restaurette: 300 km per uur. Wilma kon het ook zien op haar telefoon: zelfs 317 km. Dat is een record voor mij qua snelheid op de grond.
Champagne Ardennen is een station vlak bij Reims waar je kunt overstappen op het boemeltje naar Reims. We hadden ook nog maar 10 minuten en 3 haltes nodig in deze trein om uit te stappen op Reims CS.
Om 18:45 uur waren we in Reims. Via Reims cs liepen we in 10 min naar onze CIS, dat is de jeugdherberg. We hebben een kamer met 1 stapelbed, een los bed en een ondergeschoven bed. Slechts 66 euro voor ons vieren, excl ontbijt.
We hebben onze rugzakken neergezet en zijn gaan lopen naar de cathedraal. Het was stil in de stad en na een prima diber en een Mac Donalds ijsje, zijn er terug gelopen naar onze CIS.

Vrijdag 11 mei

Na een sober maar prima ontbijtje in de jeugdherberg, zijn we op pad gegaan. We zouden 16 km lopen omdat we boven Germaine de trein naar Epernay namen, dus 2 km minder dan de route zou moeten zijn. Het werden er meer.... 38500 stappen is dus 25 km plus. 35000 stappen is 25 km (35/7*5).
Waarom ? We snappen er eigenlijk niets van. We zijn 3 keer mislopen ... - eerst in Reims, we moesten langs een kanaal en we gingen langs een ander kanaal. De 2 kanalen liggen parallel, dus stukje terug, oversteken en dus half uurtje extra. - nadat we koffie hadden gedronken en boodschappen hadden gedaan in de CORA in de Centre Commercial, konden we de route niet meer vinden. Dus weer minstens half uurtje extra. - de derde misser was in het bos. We liepen in blind vertrouwen een groepje andere wandelaars na, en namen een afslag naar links op basis van het verkeerde tekentje.
25 km later waren we bij het stationnetje van Germaine en moesten we 3 kwartier wachten opde trein. Dat was ook nog even spannend, omdat het ons niet duidelijk was welk perron en hoe laat de trein zou komen. Maar de 20 min in de trein waren lekker koel en vanaf station Epernay was het 10 min lopen naar onze B&B.
Epernay blijkt DE hoofdstad van de champagne te zijn. We liepen over de Avenue Champagne waar alle grote champagnemerken hun kantoren hebben. Je kunt daar champagne proeven op de proeverijen van de champagne merken en alles en iedereen ziet er chique uit. Onze kamer was prima maar niet helemaal 250 euro waard, het ontbijt was wel lekker dat zat dan wel in de prijs. We hebben zelf pasta gekookt en een Magnum toe gegeten. We lagen om 23:00 uur op bed.

zaterdag 12 mei
De bedden waren prima, kamer was goed, maar door de drukke en vreemde eerstee dag hadden we allemaal niet lekker geslapen, bleek de volgende morgen....

Na een fijn ontbijt met een eitje zijn we via de supermarkt naar het station gelopen. We hadden besloten om niet te starten bij trein station maar een stukje verder op de route. Immers we hadden de vrijdag al veel meer gelopen.

Bij een mooi uitzichtspunt zijn we door de taxi afgezet, zodat we precies op de route zaten. Daar was een aardige bouwvakker die een foto van ons nam.
Vervolgens zijn we gelopen tot aan Hautvillers en hebben daar koffie en thee gedronken op terras. Het was erg warm, wij zaten aan de koffie en thee, maar de rest van het terras zat al de champagne. Er was ook braderie dus we hebben wat kadootjes ingeslagen : een armbandje en pannenlap met poezen.
Daarna zetten we weer de pas erin tot we een mooi plekje vonden voor ons broodje. Onderweg liepen we langs en door de wij velden met uitzicht op de Marne. Nog steeds heel mooi warm weer.
De hele route zijn we om Epernay gelopen. Als we vanaf Epernay direkt naar onze route waren gegaan, hadden we maar 4 km hoeven lopen. Maar dat was onze eer te na. We hebben 29500 stappen gelopen, dat is ongeveer 20 km. Vervolgens hoog boven langs Epernay tot we in Chavot Court waren. Daar zijn we neergeploft in een hotel/bar om in de koelte bij te komen. We vroegen bij het theedrinken of er een restaurant was in de buurt van onze gite. Die was er niet en ook geen winkel. De dichtsbijzijnde supermarkt was 3 km weg, maar dat is tever om even erbij te wandelen. We hebben toen bij de bakker een soort pizza brood gekocht en 4 kleine hartige taartjes.
De B&B was toen nog 1 km weg en goed te vinden. We hadden een vier persoonskamer. We hebben ons eten in de magnetron gedaan en prima gegeten.
Zoveel pech als we hadden op vrijdag, zo goed ging alles vandaag: - Taxi ging prima, niet duur 17 euro
- Geen fouten gemaakt op route mede dank zij Jeanine
- De onweersbui kwam toen we al in de B&B waren
- De bakker ging precies om 16:00 uur open toen wij hem nodig hadden

Dezelfde zaterdagavond ging het onweren en regenen en werd het kouder. We zaten binnen in een huiskamer op heerlijke banken en hadden geen probleem. We hebben het songfestival gekeken en gezien wat het idiote liedje van Israël was en hoe Waylon het deed. De winnaar zou Israël worden.

Zondag 13 mei

De onweersbui was verdwenen, maar ervoor in de plaats kregen we mist en regen. We zaten natuurlijk iets hoger, misschien 100 meter, maar het leek wel alsof we in de bergen in de wolken zaten.
Na een prima ontbijt en na kleding keuze lange broek/ driekwart broek en 1 korte broek, zijn we op pad gegaan. We hadden in het begin een beetje regen, maar al snel was het droog. Het was ook kouder, ongeveer 13 graden. Hierdoor hebben we ook erg snel gewandeld, op het blubber bospad na, was ons tempo heel hoog.
We waren om 10:30 uur vertrokken en al om 14:30 uur in het hotel: 29000 stappen = 20 km. De wandeling was goed te doen, we hadden een spannend bospad vol modder en watertjes. Er lag overal mais op de grond, we namen aan dat het was om de everzwijnen te lokken. We hebben de everzwijnen gelukkig niet gezien.
Ons hotel is apart... een oude kleine kamer met 4 bedden dicht tegen elkaar aan, geen stopcontact (we hebben de tv eruit een stopcontact gehaald). Er waren nog 2 pelgrims, 2 mannen. Er was verder een oud echtpaar. Waarom wij dan met zijn vieren op zo'n kleine kamer werden gepropt .... als ik hoteleigenaar was, had ik een 2e kamer aangeboden, mss tegen een beetje meerprijs, maar anders uit hoffelijke overwegingen.

We mochten pas om 19:30 uur eten en er was een enorme eetzaal, waarvan alle tafeltjes gedekt waren. We vroegen ons al af of het hele dorp tegelijk zou komen eten.
Het avondeten was verassend erg lekker, Marti had vis, Wilma en Petra had veau en Jeanine iets met kaas en peer. Ook hadden Wilma en ik een heerlijk toetje en nam Petra een kaasbordje.
De 2 pelgrimmannen (Martien en Stefan) zaten bij ons aan tafel, ook Nederlanders, en we hebben een leuke avond gehad.
De nacht was weer moeilijk voor Marti en Petra: veel wakker liggen ...

Maandag 14 mei

We kregen een ontbijt wat niet te vergelijken was met de kwaliteit van ons diner, stiekum had Marti daar wel op gehoopt. De meneer die bij het hotel hoorde, had speciaal voor ons, 2 stokbroden gekocht en deze hebben we meegenomen voor onderweg.
En toen zijn we op weg gegaan... voor het eerst in al onze wandeldagen, meteen onder de poncho in de regen. We liepen heel goed 5 uur achter elkaar omdat het te nat was om stil te staan en we nergens konden zitten. We hebben ons stokbrood lopend opgegeten. In ?? zijn we in een bushokje gaan zitten na 20 km en voelden we ons toch wel een beetje triest. Het was toen wel net droog geworden. Om 15:30 uur hadden we de 24 km ruimschoots afgelegd, iets meer dan 25 km gelopen : 39.000 stappen.
We kwamen droog en zonder poncho Lachy binnenlopen, een mooi dorp, maar zonder enige voorziening.
In Lachy hebben we Evelyn en later nog Peggy gebeld en kwam Evelyn na een half uurtje de sleutel brengen. Net op tijd want we werden al aardig koud.
We hadden een gite voor onszelf, een keuken beneden en 2 slaapkamers boven met de badcel /gang tussen beide kamers in. Een vreemde indeling voor een huisje, maar de bovenverdieping was best luxe vergeleken met de kale koude keuken. Maar Evelyn kwam nog wel een kacheltje brengen, dus alle lof voor de hulp die we kregen.
Er was geen winkel en geen restaurant in Lachy, maar gelukkig konden we pizza bestellen bij de Duopizza in Sezanne. En dat lukte ook nog dus om 19:15 uur zaten we aan de pizza.

Al met al een koude natte dag onder de poncho.

Dinsdag 15 mei

We hebben ontbeten met stokbrood en koffie en thee. Er was in de keuken wel de mogelijkheid om koffie te zetten en thee te maken met een waterkoker. Ik heb de gite ook een goede beoordeling gegeven op booking.com :) .
Daarna zijn we op pad gegaan en besloten om eerst naar Sezanne te lopen en zien of en hoe alles zou gaan. Van de 4 wandelaars, waren er 3 met problemen.
mede als gevolg van de regendag.
We waren al met een uur in Sezanne, daar zijn we van de route afgeweken en naar het centrum van Sezanne gelopen. We hoopten op een bakkerij met koffie en thee en taartjes, maar dat lukte niet. We missen wel dit soort plekken: konditorei, bakkerij met koffie, leuke terrasjes of een theetuin?
We hebben uiteindelijk koffie en thee gedronken in de enige lunch gelegenheid, maar keken ze ons weg.
Omdat we rustig aan wilden doen, probeerden we een taxi te bellen. De Lunch tent, wees ons vaag naar buiten naar een hoek, de 1e taxi die we belden, was nog in Reims, die kon dus niet komen. Hij zei nog sorry: 'je suis desole'.
Het volgende plan was het treinstation, om daar een taxi te vinden. Gelukkig vroegen Petra en Wilma bij iemand, waar het station was en die mensen wilden ons wel helpen. Zij werkten 10 meter verderop bij een soort ziekenhuis taxi dienst en zij konden een taxi bellen. Die kwam na 10 minuten en daarna stonden we in 7 min in Saudoy. We aten onze appeltjes en marsen op en de overgebleven pizza op een mooi laag muurtje en daarna hebben we het wandele hervat.
Het zonnetje kwam door en we hebben heerlijk een uur gewandeld langs de oude spoorlijn. Omdat we Barbonne-Fayol al zagen zijn we eerst gaan uitrusten in het gras. Dat was heerlijk, de wandeling daarna was nog maar 20 min. Via de kerk liepen we maar straat 'route de queue' nummer 12, konden we niet makkelijk vinden. Na wat bellen en zoeken naar iemand die ons een sleutel kon geven (gelukkig konden we bellen in het Engels), liet iemand ons in de gite . Ons huis is basic... drie slaapkamers, geen lakens geen handdoeken, zelfs maar een halve rol toilet papier. Maar onze contact dame kwam en beloofde toilet papier mee te nemen en wat theeezakjes. De handdoek- en lakenpakketten kosten 8 euro pp, omdat Wilma en Marti hun lakenset wel hadden, vroegen we alleen 1 stel lakens voor het 2 persoonsbed van Petra en Jeanine. Dat werd nog gebracht en terecht, niet in rekening gebracht.
Daarna hebben we weer de Duopizza weer gebeld om hamburgers te bestellen. Zij herkenden de stem van Marti en volgens ons hebben ze daar best lol gehad om die vrouwen die 2 keer vanuit andere adressen, pizza bestelden.
We hadden die dag toch nog 15 km gelopen: 23.500 stappen. De bijna rust dag was een goede keuzen en we voelden ons beter dan de dag ervoor.
Nadat we nogmaals de tv hadden geprobeerd en nog steeds geen enkele Engelstalige zender konden vinden, hebben NL tv gekeken via NPO internet: de slimste mens.
Het slapen was prima, Wilma en Marti hebben hun lakenzak uitgeprobeerd en die werd goedgekeurd.

Woensdsg 16 mei

Ons ontbijt was: koude pizza,een beetje cous cous, klein stukje stokbrood en een kop thee.
Daarna konden we achter ons huis meteen de route oppakkenden waren we om 09:00 uur op pad. We hebben meteen anderhalf uur gelopen en toen bij een oud niet meer in gebruik zijnd station op 4 grote stenen pilaren gerust. Vervolgens waren we in een uur in Anglure. Daar loopt de rivier de D’Aube doorheen en er staan mooie oude gebouwen.
We hebben eerst op een terras (Ja, ja, er was een terras) koffie en thee gedronken EN eclairs en gebakjes gekocht. Daarna zagen we mooie rustplekken, maar 2 van de 4 wilden eigenlijk verder lopen.
Na een leuk wandelpad langs en over de Aube, waren we in Bagneux, 28500 stappen=20 km verder.
Na even zoeken vond Andre ons en kregen we thee in de keuken. Dit was weer een heerlijke ontvangst, 2 mensen die in hun pension pelgrims ontvangen, nieuwsgierig zijn en het leuk vinden om het je naar de zin te maken.
Het kletsen ging aardig in het Frans. Zij hebben 3 jongens rond de 40. Een ervan woont in Nieuw Zeeland met gezin en kleinkinderen en daar vertelden zij over.
Na het douchen hebben we buiten op het bankje en in het gras gezeten, tot het ging regenen.
We zouden wachten op een andere pelgrim en dan met zijn allen eten. Deze meneer was wat laat en dat was niet het enige aparte aan hem. Maar verder hebben we lekker gegeten:
sla met pasta en krabshashime reepjes vooraf, rollade vlees en speciboontjes als maaltijd en een yochurtje toe.
Om 10:00 uur waren we moe van het wandelen, de dag en ook het converseren in het Frans.
André bood aan ons met de auto te brengen naar Romilly-sur-Seine, dat aanbod hebben we dankbaar aangenomen.

Donderdag 17 mei

Na lekker geslapen te hebben, kregen we de volgende morgen een frans ontbijt: stokbrood, confiture en thee of koffie. Alhoewel de oploskoffie wel een beetje tegenviel.
Al met al hadden we een leuke overnachtingsplek.
Wellicht starten we hier volgend jaar weer?
We reden om 09:30 uur weg, hebben ons in Romilly vermaakt met koffie, boodschappen doen en een picnic bij het pleintje van het gemeentehuis, de Marie. De trein kwam op tijd en een uur en 15 min later stonden in Parijs op Gare d'Est. Petra had via internet kaarten besteld voor de treinreis. 58 euro totaal voor een uur reizen met de trein.
In Parijs hebben we de 10 minuten gelopen van Gare d'Est naar Gare du Nord, geprobeerd de Hema te zoeken en vervolgens op het Gare du Nord gewacht op de Thalys.
Die kwam op tijd, we hadden de treinzit en 3,5 uur later stonden we op Amsterdam CS.
Daar konden we tevreden terug zien op een leuke wandelweek.