Midden en Zuid Noorwegen 2015


Zondag 21 juni, Rendsburg

We zijn vandaag om 11:00 uur vertrokken uit Almere, uitgezwaaid door Jasper. Kilometerstand 110.672 km, dagteller op nul.
Via de A1 zijn we gereden naar Hamburg, onderweg flink veel regen gehad. We hebben koffie gedronken bij Autohof nr 64, beviel prima. Tanken was maar 1.31 euro voor de Diesel, goedkoop.

We hebben 582 kilometer afgelegd naar Rendsburg.



Maandag 22 juni

Opgestaan, dikke regen. Weg gereden in de regen. Onderweg door Jutland, Denemarken: regen. Aankomen in Hirthals en even rondlopen: regen!

Inchecken voor de boot ging vlot, alleen hadden we een hoogte van 2.20 meter opgegeven? Huh, onze camper is 2.60 hoog. Geen probleem verder, gewoon 22 Euro bijbetalen.
Op de boot gelijk naar hut 8384 gelopen ... haha, dus niet, het vinden van de juiste hut was nog een puzzel. Terwijl we aan het zoeken waren, vroeg een Nederlander of hij onze zoektocht mocht filmen. Hij maakte een reportage voor ANWB reizen Pharos, over Noorwegen.
Dat vonden we goed, dus hij en zijn collega, liepen met ons mee en filmden ons. Ook toen we de hut ingingen, hebben ze ons gefilmd en de hut gefilmd. We hebben zelfs een verklaring getekend dat we het goed vinden dat ons beeldmateriaal gebruikt wordt. We hebben zijn business kaartje gehad en we kunnen de faceboek volgen van hun bedrijfje.

rust wandelpad rand edelweis














Daarna kwamen ze ons weer tegen en hebben we ons nog een keer gefilmd terwijl we rondliepen op de boot.
Later kwamen ze nog bij ons in de lounge zitten en hebben we zitten praten: over hun werk (reportages maken voor reisprogramma's, of andere reisbranche zaken (Sunweb). Voor deze reportage moesten ze in 2 weken helemaal naar het Noorden en terug. Ze krijgen wel begeleiding van plaatselijke gidsen, alle hotels en dergelijke zijn ook al geregeld.
Verder had zijn collega veel tattoes, dus die heb ik even uitgehoord. Ze hebben ook nog het live zingen in de loungebar opgenomen. Over een maand of 2 zal het af zijn en 'we komen er zeker in'.


Fjordline

Dinsdag 23 juni Bergen en Forde

De hut was prima, de goede bedden, fijne douche en toilet, zelfs televisie. Alles keurig schoon.
We zijn rond 24:00 uur gaan slapen en we hebben het aankomen en vertrekken in Stavanger gemist. Ik heb wel wat gehoord, waarschijnlijk het open en sluiten van de laadklep op het autodek. Het is wonderlijk, driekwart van de auto's, campers en mensen verlaten het schip, er komen nieuwe mensen op en je slaap er gewoon doorheen.
De volgende ochtend rond 08:00 uur bleken we langs de kust te varen, huisjes, mensen, er was veel te zien.
Al die tijd voer het schip vlak langs de kust, tussen eilanden door en omdat de zon ook doorkwam, was het een mooie tocht.
Om precies 12:30 uur waren we afgemeerd in Bergen en reden we de boot af.

We hebben de E39 gereden. Dat is een prachtige weg vanaf Bergen naar het Noorden. Rustig, door de bergen, langs de fjorden, echt heel mooi. We kwamen om 16:30 uur aan in Forde: ongeveer 180 kilometer, maar we hebben een tussenstop gedaan, we moesten met een veerpont en diverse keren in de rij gestaan, voor wegwerkzaamheden. Er mocht steeds maar aan een kant van de weg gereden worden, dus de tegenliggers en onze rijbaan reden steeds om en om.
We staan op de typische Noorse Camping, veel campers en slechts 2 tentjes, enkele hutten en een soort hotel.
Forde Camping
Het is ongeveer een half uur lopen naar Forde zelf, dit had een goede gelegenheid voor de fietsen geweest. Via Gmap blijkt het 8,9 kilometer geweest te zijn: heen en terug naar het dorp.
s'Avonds was het om 23:18 uur nog niet donker. De zon was onder, maar buiten is het nog licht. En koud, te koud om buiten te zitten.


Woensdag 24 juni, Forde


Bij opstaan is het bewolkt, koud en alle bergtoppen zitten dik in de mist, dat is niet niet leuk om te wandelen.
Dan maar een dag eerder naar Floro, een plaatsje aan de kust. Haventje, bootjes, veerpont naar eilandjes, dat leek ons wel wat. De kilometerstand stond bij wegrijden op 111.862 kilometer. Dus weer een mooie route gereden op weg nummer 5 van 60 kilometer en in Floro op zoek naar de camping. Die zou er moeten zijn, ik had hem op Internet gezien.
In Forde was het zwaarbewolkt, maar in Floro scheen de zon, wij helemaal blij. Bij de tourist informasjon, allerlei informatie gehaald, wat boodschappen bij de SPAR en op naar de camping.
Via een omleiding, want er waren wegwerkzaamheden. De camping bleek te bestaan uit een aantal hutten, heel mooi langs de kust. Daartussen waren 4 of 5 plekken, waar een camper kon staan, die waren echter allemaal bezet. Er was nog 1 plek over, maar dat leek meer op de parkeerplek van een van de hutten. We mochten ook naast de receptie staan, maar vonden we ook niets.
Dus om 12:00 uur reden we weer terug, dezelfde weg nummer 5 naar Forde.
Daar aangekomen was het weer ook opgeklaard en we konden nu de bergtop zien die we vanmorgen hadden willen beklimmen, maar die toen in de mist lag.


We zijn weer op dezelfde camping gegaan, bergschoenen aan en we zijn de wandeling naar de top van de Havstad begonnen om 15:15 uur. Deze zou 1 uur en 15 minuten moeten duren, naar de top en dan via de andere kant weer in 3 kwartier afdalen.
Dat leek goed te doen!
Om boven te komen hadden wij 2 uur en een kwartier nodig en om af te dalen 1 uur en een kwartier.
Iets langer dus ...
De heenweg was heel stijl, eerst heel veel trappen en toen bijna recht omhoog, heel stijl. Zo stijl dat je nog net normaal naar boven kunt lopen.
Zelfs ik ben soms zigzaggend gaan lopen. We stonden vaak stil in de haarspeldbochten en overdachten of we zouden stoppen of niet. Echter dan hadden we de steile stukken naar beneden moeten lopen en dat zag ik helemaal niet zitten. We liepen dus steeds door en gingen steeds stukken per lantaarnpaal. Waarom de route lantaarnpalen heeft? Misschien omdat het hier in de winter maar een paar uur licht is ?
En weer kwamen de Noren ons joggend voorbij, die hebben allemaal supercondities.
Om ongeveer 17:30 uur waren we boven op de top en hebben we ons appeltje gegeten en zijn we redelijk makkelijk via een weggetje naar beneden gewandeld.
rust
De beloning was een kloon Magnum in de Coop XL.

Volgens Internet:
Hafstadkleiva in Førde
Deze wandeling begint in het centrum van Førde en slingert haar weg de Hafstadfjellet op, welke 706 meter boven de fjord uittorent. Deze fjord, de Førdefjord kun je vanaf de top in al haar schoonheid bewonderen.
Volgens GMAP is de wandeling uit en thuis 10,8 kilometer, alleen kan ik de weg naar boven alleen maar in een rechte lijn maken (1,5 kilometer). Hmmm internet zegt 2,6 kilometer en anderhalf uur, dan wordt de totale afstand toch wel 13,5 kilometer, denk ik.

Donderdag 25 juni


Vanmorgen hadden we regen bij het opstaan en regen bij het wegrijden. De kilometerstand staat op 111.992 kilometer\, heen en weer naar Floro was dus 130 kilometer.
We hebben de E39 gereden naar het Noorden, om naar Alesund to gaan. Dat is een mooie stad aan de oceaan.
De E39 was wederom een prachtige weg, het werd na een uurtje gelukkig droog en daardoor hadden we meer uitzicht. Na drie veerponten (met wisselende tarieven als 115 Nkr, 220 Nkr en 203 Nkr, delen door 9 voor Euro's).
In Alesund was het gelukkig nog steeds droog en het leek lichter ....









Omdat de camping slechte recenties had en de camperplaats goede recenties, zijn we aan het water op de camperplaats gaan staan. Elke plek is ongeveer 3,5 meter breed, we staan met 20 campers naast elkaar aan het water. Gelukkig ligt er een grote rotsblokken langs de camperplek, voor het water. Anders zou ik er niet gerust op zijn.
Bobilparking
We zijn het stadje ingelopen en hebben de Artnouveau stijl huizen bekeken. Alesund is herbouwd na een grote brand in 1904 en in Artnouveau stijl.
We hebben ook even staan kijken hoe de Hurtigruten 'inparkeerde'. Vorig jaar zagen we de Hurtigruten van een afstand, nu stonden we er vlakbij, we konden hem zelfs aanraken!
Terwijl we terugliepen vanaf het eten naar de camper, kwam er nog een groot cruisschip aan, we konden alleen niet zien welke het was.

Omdat het lang licht is, hebben we om 22:00 uur de 406 treden van de Aksla berg beklimmen, om het uitzicht op de bijna niet ondergaande zon te zien.
Het is was bewolkt, dus we hadden een mooi uitzicht, maar we hebben niet de ondergaande zon gezien.














Vrijdag 26 juni


Nadat ik pas om 00:30 uur was gaan slapen (ik wilde wachten of het donker werd), werd ik toch al weer om 08:15 wakker.
Broodjes gehaald van de bakker en bij de Informasjon (VVV) gevraagd naar de mogelijkheden om naar het eiland Godoya te gaan voor de vuurtoren bij Alnes en een wandeling.
Ik had een foto gezien, waarbij je op een overhangende rots uitkijkt naar de vuurtoren.
Dus we zijn op de bus gestapt om 11:55 uur en via 2 tunnels en 2 eilanden verder waren we op eiland Godoya. Daar ging de bus weer een tunnel in met 1 rijbaan en toen waren we (half uur later) in Alnes. Vanuit Alesund gaat de bus eerst door een tunnel naar Valderoya, dan via een brug naar eiland Giske en dan tenslotte weer via ene tunnel naar eiland Godoya.
En op al die eilanden wonen best veel mensen, mooie huizen, mooie tuinen, mooie uitzichten ...

V?anaf het bushokje zijn we naar de lighthouse gelopen en hebben we daar koffie gedronken met een stukje chocolade cake. Er waren mensen aan het ontbijten of lunchen en er stonden koffers, wij vroegen ons af of je daar kunt overnachten?
Dat was ons backup plan, mochten we de laatste bus van 18:30 uur terug naar Alesund missen.
Vanaf de vuurtoren zijn we terug gelopen, langs het bushokje naar de wegwijzer die de wandeling aangaf. Ik mis wel de aanduidingen hoe lang bepaalde wandelingen duren, bij een half uur tot bergtop zus en zo.
Maar deze klim naar boven was makkelijker dan de vorige, wel meer over rotsen, kleine kiezels en andere oneffenheden,
Na drie kwartier waren we boven en keken we uit over een bergmeertje. Het was nog steeds erg bewolkt, dus mooie foto's zijn het niet geworden.

Maar de uitstekende rots zagen we niet.
We zijn terug gelopen langs het meer tot het punt vanaf waar je ongeveer het uitzicht over de steen zou hebben.
En we hebben hem gevonden! Er zat al een vrouw te wachten, die wilde op de rots en dat iemand een foto nam. We hebben dus foto's van haar gemaakt en zij van ons.
Alleen durfde ik niet helemaal de rots op te gaan, kijk maar naar de foto's.















Daarna waren we binnen een half uurtje terug beneden en hebben we de bus van 17:00 uur terug naar Alesund genomen.
Inmiddels was het weer steeds beter geworden en eindigden we na de wandeling in het zonnetje.
Ook terug op de camperplaats was het zonnig en heb ik buiten gezeten in de zon in de stoel, de wind vanaf zee heb ik genegeerd.
Iedereen zat buiten voor de camper al dan niet meer sweaters, lange broeken, maar wel in de zon.
We besloten te eten in het steakhouse, daar was plaats. Er waren net 2 grote cruiseschepen in Alesund aangekomen, maar de passagiers van de schepen eten niet in de lokale restaurants, die eten aan boord. De steakhouse had een aparte manier van de bestelling opnemen. Je moest een kaartje invullen met het nummer van je gerecht, de pen mocht je houden? We kregen wel een mandje brood erbij, dat was lekker.
De spies mer vlees en mijn spare ribs waren lekker, dus dat was weer genieten.

Nadat we in de steakhouse hadden gegeten, konden we nog steeds genieten van de zon, het was inmiddels 21:00 uur.
Toen de zon om 22:00 uur dreigde te gaan dalen in de zee, achter het eiland voor ons (snapt u het nog), besloot ik om snel naar de Aksla berg te gaan, om te zien of we de zon vanaf een hoger punt wel in de zee zouden zien zakken. Alex had last van zijn knie na ons eerdere wandel avondtuur die dag, dus ik ging alleen.
Ik moest natuurlijk de 407 trappen op, maar ik heb ze ineen keer kunnen doen, zonder stop.
Bovenop waren meerdere mensen met dat idee, dus we zaten met 2 backpackers, een ouder Duits stel, een Vlaams stel en een oude mevrouw alleen. Geen idee waar die vandaag kwam, die praatte niet met ons. De Duitsers hebben veel gesproken met elkaar, totdat het oudere stel wegging.
Een fotograaf op statief ging ook eerder weg, al om 23:15 uur, terwijl de zon onder zou gaan om 23:37 uur.
Toen we goed keken, bleken er aan de horizon wolken te komen, waardoor we de zon niet in de zee zouden zien zakken.
Om 24:00 uur was ik weer terug bij de camper, de horizon kleurde wel rood, maar verder was het nog normaal daglicht.
Ik ben tot 00:30 uur blijven wachten of het donkerder werd. En dat werd het niet.
vanaf berg Aksla om 22:30 uur vanaf berg Aksla om 23:00 uur, zie de laag wolken vanaf berg Aksla om 23:30 uur, mooi tegenlicht vanaf camper om 00:15 uur, zon weg, maar wel rode gloed vanaf camper om 03:15 uur, vlak ernaast komt zon weer op















Nadat ik eerst niet in slaap kon komen, vervolgens steeds wakker werd, ben ik om 3:15 uur maar weer uit bed gegaan, klaarwakker.
Ik heb een yochurtje gegeten en een foto genomen van de opkomende zon ! De zon kwam op vlak naast de plek waar hij 2 uur eerder nog steeds zijn rode gloed gaf.
In Nederland zit er 180 graden tussen opkomst in Oosten en ondergang in Westen. Hier leek het wel 350 graden. Opkomen in ?? en na een rondje van 350 graden de avond erna om 23:37 weer ondergaan. En dan blijkbaar stiekum net onder de horizon 2 uurtjes verstoppen en dan weer opkomen.
Zie de foto's.
Daarna kon ik slapen tot 08:00 uur, tot de camperplaats weer tot leven kwam.

Zaterdag 27 juni


Kilometerstand bij wegrijden was 112197.
We zijn ingepakt en opgestapt. Dat klinkt meer dan het is, vanuit de camperplaats is het electriciteit afkoppelen, zorgen dat binnen de camper alles in kastjes zit, koelkast op accu, alle ramen goed dicht en van de blokken afrijden. Al met al 15 minuten werk.
daarna hebben we op de camperplaats vies water geloosd en fris water getankt, allemaal gratis.
We zijn Alesund uitgereden, de E136 op en via weg nummer 60 en 3 pontjes later, zaten we op weg nummer 63.
Daar hebben we in de COOP even boodschappen gedaan en de 2 kaarten op de bus gedaan.
Dit is de Geiranger route, maar het stuk met Trollstigen zouden we niet zien. Dat is het stuk weg met 21 haarspeldbochten.
We hebben een prachtig stuk over een soort pas gereden, dat betekende omhoog ook enkele haarspeldbochten en 9% en 10 % stijgen. De camper doet het moeiteloos.

De afdaling naar Geiranger zelf op weg nummer 63 leek echter ook wel een Trollstigen. Zeker 12 haarspeldbochten en tussen door allerlei S bochten met van die borden, dat je moet remmen op je motor in een lage versnelling. Enkele keren kwamen ook grote bussen omhoog, passeren gaat goed, maar in de haarspeldbocht vereist dat een andere techniek.
De bussen kunnen de haarspeldbochten alleen nemen aan de uiterste rand, zij hebben dus de hele weg nodig.
Omdat voor ons een auto moeilijk deed, zaten wij al in de bocht toen de bus omhoog kwam en het moeilijk had met die auto voor ons.
Dus Alex moest achteruit in de bocht omhoog de berg op, zodat de bus naar de buitenkant kon wijken en wij dan langs de bus in de binnenbocht konden passeren.
Een leermoment.
Daarna reden we zonder verdere moeilijkheden naar beneden. Geiranger is een klein dorp, met een bejaardenhuis (?) waar de cruise schepen aanleggen en de souvenirswinkels zijn. Het ligt aan het eind van de Geirangerfjord: de mooiste fjord in noorwegen, zeggen ze.
Tot nu toe ziet het er inderdaad mooi uit, de fjord is smal, hoge bergen met witte toppen en zon.
Veel zon vandaag, heerlijk.
We hebben ons ingecheckt op de camping Geiranger Camping, alle plekken vooraan met uitzicht waren al bezet.
Maar ja, je kunt niet altijd geluk hebben, in Alesund hadden we wel geluk en konden we aan het water zitten.

Dus we staan gewoon in het rijtje, maar tot nu toe aan een kant geen directe buren, dus iets meer ruimte. We hebben heerlijk in de zon gezeten, later even op de kade gewandeld en een cruise schip zien vertrekken. Deze keer maar spagetti bolognaise gegeten buiten bij de camper, anders wordt het wel heel vaak uit eten gaan ..
Nu (20:45 uur) zitten we nog in korte broek in de zon voor de camper.
We zijn echter omringd door bergen, dus zogauw de zon wegduikt achter de bergen, zal het wel gauw koud worden.
Maar gezien de snelheid waarmee de zon gisteren opschoof, kan dat nog wel even duren.















Zondag 28 juni


Deze zondag begon de dag heel mooi, we hebben rustig bij de camper rondgehangen, wasje gedaan en in zonnetje gezeten.
Rond 12:00 uur zijn we langs de waterval naar boven gelopen, een trap begeleidt de waterval. Het weer begon iets te betrekken, er kwamen meer en meer wolken.
We zijn vervolgens Geiranger zelf ingelopen (100 meter vanaf camping) en hebben ons weer verbaasd over de hoeveelheid toeristen. Er was maar 1 cruiseschip in de fjord, maar vanuit allerlei touring car bussen, stromen ook toeristen toe. We hebben zelf een hotelbus gezien, daarin kun je ook slapen in kleine kamertjes. Ik ben vergeten een foto te maken.
Het weer werd wel slechter, we trokken steeds meer kleding aan, wij niet alleen, steeds meer mensen gingen weer in lange broek, trokken sweater aan, etc.
We hebben wel de hele dag buiten kunnen zitten.

Maandag 29 juni


Kilometerstand was 112296, in totaal hebben we 1624 kilometer gereden. Dat valt nog mee.
Vandaag zijn we vertrokken uit Geiranger, na 2 dagen luieren en bovendien slechter weer, was het tijd om verder te gaan. We hadden besloten om de ferry vanaf Geiranger naar Hellesylt te nemen, bij wijze van fjord tour. Deze ferry duurt ene uur en gaat het laatste deel van de Geiranger fjord af.
Omdat sommige ferry's onze 5 meter 95 niet accepteren vanwege het fietsenrek en ons dus het tarief van 6 meter en 7 meter, geven, besloten we het fietsenrek eraf te halen en tijdens de ferry in de camper te leggen.
Dat scheelde 300 Nkr (iets meer dan 30 euro).
We hadden de ferry van 11:00 uur en de tocht was mooi, maar koud. Gelukkig was het wel droog. We deelden de ferry met andere campers, personenauto's en 4 touringcars.
Een van de touringcar was van een Aziatische groep (Japan, Korea?) en deze mensen zijn alleen maar bezig met het maken van selfies.
De jongelui maken zich druk over hoe hun haar zit en doen er lang over om de mooiste selfie te maken.
Daarbij letten ze nergens op, staan overal in de weg en ze waren erg met zichzelf bezig.
Ik heb ook een tijd zitten praten met een amerikaan, die Noorwegen in een week deed (na eerst Kopenhagen, Stockholm en Oslo te hebben gezien.
Maar hij was wel zo eerlijk om te geloven dat je nog veel meer tijd nodig hebt voor Noorwegen.






Nadat we van de boot waren, reden we via wegnummer 60 (alweer) naar weg 15 (alweer). We hebben bijna een rondje gereden vanaf Forde.
In Stryn regende het heel hard, we hebben door het plaatsje gelopen, de camping gecheckt (alleen maar stacaravans met voortenten) en even lekker geluncht met een tosti en een Sandwhich BLT.
Daarna door naar Olden om een geschikte camping te zoeken. Olden zelf heeft geen camping, dus we besloten door te rijden naar de campings aan de weg naar de gletsjer.
We staan nu op camping Olden Camping Gytri, langs met meer en we kijken uit op de gletsjer. We konden buiten zitten, maar s'avonds werd het kouder en zijn we in de camper gaan zitten.
De kilometerstand is nu ?
We staan prachtig, zie foto.
Het weer werkt nog niet echt mee, het blijft nu wel droog, maar we kunnen net aan buiten zitten met lange broek en sweater.
Waar zijn de zwoele warme zomeravonden in korte broek?

Dinsdag 30 juni


Vandaag zijn we naar de Briksdal geltsjer geweest. Met de lokale bus van Stryn naar Briksdalen was het nog ongeveer 15 minuten naar Briksdal, vanaf de camping. De bus stopt waar alle toeristenbussen stoppen, bij het restaurant en de souvenirshop. Dat is gelijk het eind van de weg.
Om bij de gletsjer te komen moet je lopen (1 uur) of met de trolleys. Wij gingen natuurlijk lopen.
xx xx xx xx xx xx xx
infobord 1770 1800 1870 1920 2006 nu















Onderweg kwamen we bordjes tegen met jaartallen. Dat waren dus de plaatsen tot waar de gletsjer in dat jaar nog kwam, het verbijsterend om te zien wat er nog van over is.

Wij waren teleurgesteld, nadat we vorig jaar de andere arm van de gletsjer hadden gezien: de Nigardsbreen.
Ik heb van verveling maar een steenmannetje gebouwd, dat is een hoop stenen, zie rode pijl.

Woensdag 1 juli


We hebben een mooie tocht gereden van Olden naar Balestrand met een tussenstop in Skei. Langs fjorden, onder bergen door in tunnels en weer langs een gletsjer.
Het weer werd beter en toen we aankwamen in Balestrand scheen de zon en hebben we in het zonnetje gezeten.
We zijn daarna Balestrand zelf ingelopen (10 minuten lopen) om te zien dat Balestrand niet erg groot is.
Mijn persoonlijk gemis, er was niet eens een ijsjeswinkel!
Maar erwaren wel 2 restaurants en een soort snackbar, dus we konden uit eten gaan. Na 3 dagen zelf koken (soep uit pak, gebakken eieren en spagetti), waren we toe aan uit eten.
We besloten niet bij de 'green' Norway kitchen te eten, die kaart bestond voornamelijk uit rendier en zalm en een soort diervriendelijke hamburger ?
Er was nog een ander eet tentje, daar konden we buiten zitten en normaal eten.
Er was volop zon, dus we hebben als 2 bejaarden een tijdje op een bankje in de haven gezeten, gekeken naar ? tja naar wat eigenlijk? Er was vrij weinig te doen ...

Donderdag 2 juli


Vandaag waren we ook de hele dag in Balestrand, althans de camper, die stond braaf op de camping. Wij zijn op de ferry/catamaran van Norled gestapt om 11:50 uur om via Leikanger en Aurland, naar Flam te gaan. Dat duurde 1,5 uur, waarmee we een mooie boottocht over de Sognefjord hebben gemaakt.
In Flam hebben we een beetje rondgewandeld, we hadden 2 uur voor de boot weer terugvoer naar Balestrand.
Flam was onveranderd ten opzichte van vorig jaar. Er lag een groot cruiseschip in de haven, er waren heel veel toeristen, de FLAMSBANA trein kwam en ging
Op de terugweg op de boot hebben we ons meer vergaapt aan de toeristen, dan aan de Sogne fjord zelf. Allerlei nationaliteiten verblijven op de boot,de meesten doen ene rondje Noorwegen:
- aankomen in Oslo met vliegtuig
- trein naar Myrdal en dan speciale treintje naar Flam
- boot tocht over de fjord, soms meteen naar Bergen , soms een tussenstop in Balestrand
- vanaf Bergen verder Europa in of naar huis.


Vrijdag 3 juli


Vandaag hebben we een colletje gedaan, om in Tour de France termen te blijven. Vanaf moesten we met 2 ferry's naar de overkant zien te komen, volgens mij omdat een van de ferry in onderhoud was.
Dus rijden van Balestrand naar Dragsvik, daar met de ferry naar Hella, toen moesten we van de ferry af, op de kade keren en meteen weer dezelfde ferry oprijden: apart.
Van Hella gingen we over naar Vangness. Daar reden we meteen weg nummer 13 op een mooie toeristische route tussen Vangness en Vinje, 59 kilometer lang.
De weg liep over de Vikafjell van 986 meter hoog. We hebben we niet veel van gezien, van de top zelf dan. De weg was natuurlijk sneeuwvrij, maar verder lag er overal sneeuw, ook sneeuw wallen langs de weg.
We hebben weer haarspeldbochten moeten doen, ook deze keer naar beneden, Het was rustig op de weg, dus de bochten waren easy te doen.
Daarna hebben we de weg rustig uitgereden tot Voss, waar we ineen keer naar de camping reden. We staan prima, alleen is deze camping wel duur. De plaatsen zijn niet groot, toiletten en douches redelijk, maar delen we met het zwembad.
Maar we staan wel midden in Voss en dat is een redelijk stadje met winkels en restaurants en heel veel te doen.
We zijn bijvoorbeel in de middag vanaf de camping in 2 uurtjes heen en weer naar een kloof met een waterval gewandeld.

Daarna konden we even buiten zitten, tot het weer kouder werd. Het weer in Noorwegen is zeer wisselend.
We kwamen aan in Voss, hebben even gewandeld in Voss en iedereen liep in hempjes en korte broek. Ook onze wandeling was in korte broek.
Tijdens het wandelen trok de zon al weg, nu zit ik weer in t'shirt met lange broek voor de camper en heb ik het eigenlijk koud ...

We staan op de camping als een van de weinige NIET Harley Davidson motor rijders, er is een groot HD evenment vlak naast de camping.
Heel veel HD rijders staan met motoren, campers, tentjes en aanverwante zaken op de camping,
Het geeft wel een hoop te zien en reuring, steeds weer dat zware brommende HD geluid.
Nu net wordt er een soort 'Last Post' getromppetterd en wordt zo te horen, het evenement geopend.

De camping had ons wel netjes gewaarschuwd, ook voor de live muziek die in de avond schijnt te komen.
We zullen zien.

Zaterdag


We hebben weinig last gehad van onze HD fans, ook de muziek was niet hinderlijk.
We zijn we verder getrokken en niet nog een dag gebleven.
Via weg nummer 13 en de nieuwe brug over de Hardangerfjord van Bruravik naar Brimnes hebben we langs de uitloper van de Hardangerfjord gereden.
Deze weg is prachtig, het was mooi weer en we hebben constant een blik gehad op de fjord. Via Odda en de waterval reden we weg van de fjord de hoogte in. Langs de weg vanaf Odda loopt een water, normaal een waterval, maar nu was het bijna een stromend meer. Het water stond tot aan de weg.
De weg omhoog naar Roldal was niet moeilijk en inmiddels overgegaan in nummer E134. Dit is de 'grote' weg naar Oslo.
Het voordeel is dat deze weg tenminste uit 2 wegdelen bestaat en je bijna nergens hoeft te stoppen om elkaar te kunnen passeren. Op de weg nummer 13 is dit wel het geval, vaak moeten 2 campers of camper en bus/vrachtwagen, langzamer rijden of wachten bij de vele kleine inhaalzones.
Maar op weg E134 is dat niet het geval, daar heb je te maken met een stijgende weg en enkele haarspeldbochten.
Maar de weg over de pas is heel mooi.
In Roldal aangekomen zijn we meteen naar de camping gereden. Iets met Hytter in de naam. We hadden snel een mooie vlakke plek, naast de stroomversnelling.
Zo'n stroomversnelling maakt een enorm lawaai, maar inmiddels zijn we eraan gewend en slapen we daar gewoon doorheen.
Dat kan haast niet anders, zowat overal zijn stroomversnellingen. In Noorwegen is het heel laat zomer geworden (afgelopen week) en nu smelt al het water, dat normaal in het voorjaar had moeten smelten.
We hebben heerlijk in de zon kunnen zitten, zelfs in bikini en ook hier hetzelfde verhaal: overdag prachtig, s'avonds koud en beetje regen.
Na het avondwandelingetje bleek dat we niet op de vooraf geselecteerde camping stonden. In het weggetje naar het staafkerkje zijn 3 campings, de derde camping was de camping die we eigenlijk hadden willen bezoeken: ook iets met Hytter in de naam.
We moesten staan op Roldal Hytter en nog iets en we stonden op Skicenter Hytter nog wat.
Maar onze camping was prima en we hebben heerlijk geslapen.
In Roldal zijn 2 zaken belangrijk: het Staafkerkje uit de 12e eeuw en wandelen. Grappig genoeg was er dat weekend een evenement met pelgrims, ik weet niet precies wat er was, alles was in het Noors.
Omdat we niet wilde wandelen, besloten we 1 nacht te blijven en de volgende dag door te rijden.

Zondag 5 juli


En dus reden we zondag ochtend op ons gemak weg uit Roldal, over de E134 richting Oslo. totdat we wegnummer 9 zouden tegenkomen. De E134 gaat dan min of meer horintaal naar Oslo, terwijl wij moesten afbuigen naar het Zuiden. Daar stappen we immers op donderda op de boot naar Denemarken.
En weer een prachtige rit, over een pas met witte sneeuwvelden, ijs in de meren, groene bossen (iets lager) en mooie uitzichten.
Zie foto's en je begrijpt wat ik bedoel. Door af te buigen op wegnummer 9, bogen we af naar het Zuiden en reden we het Setesdal in. De weg gaat dit dal door pal zuid en passeert plaatsen als:
Hovden, Bykle, Valle, Bygland en Evje (Bij Evje moet ik steeds aan Evie denken..).
In Hovden hebben we koffie gedronken en een praatje gemaakt met de skihut/restaurant eigenaar die geemigeerd was vanuit Nederland, de Achterhoek.
Hij vertelde onder andere over de late zomer en het vele water.
Vlak voor Valle hebben we camperplaats gezoen vanaf de weg, waarover de ASCI app lovend praat. Pal aan de weg en aan het water en het zag er inderdaad mooi uit. Onthouden voor een andere keer.
We zijn op camping Odden gaan staan in Evje, in het stadje en aan het water. We stonden prima, alleen de Mineralien parc zit nog een stuk verder, niet op loopafstand.
Zeer waarschijnlijk gaan we dus morgen verder en langs het parc op weg naar het Zuiden. Kristansand ligt nog 80 kilometer weg, dus dat kunnen we doen op maandag.
We belissen morgenochtend.
Terwijl ik dit tik, is het eindelijk s'avonds ook lekker weer.
Al denk ik dat het straks gaat regenen, maar dan slapen we al.
We staan op deze camping op het camperdeel van de camping. Net aangelegde verharde banen van 2 meter met ertussen gras van 4 meter.
Al met al voldoende ruimte, zeker voor onze kleine camper. We verbazen ons over de enorge grote campers waarmee de Noren rijden. Vaak ook stellen van 55 plus, en die rijden in campers van minimaal 8 meter en groter. Dubbele wielen, soms format van een kleine touringcarbus.
Maar verder is het een mooie camping. Het stadje Evje zelf is niet veel, maar eigenlijk zijn maar weinig dorpen/stadjes groot in Noorwegen.

Maandag


We zijn toch maar verder gereden naar het Zuiden. Maar omdat het Mineralienparc op de route ligt (10 km onder Evje) hebben we daar eerst een stop gedaan.
Het park is een combinatie van speeltuin, strand met ligbedden, een museum/tentoonstelling over stenen en mineralien en allerlei activiteiten. Deze activiteiten zijn voornamelijk voor kinderen, iets uit steen hakken, ketting maken en steentjes zoeken in een water-was bak.
De stroom was uitgevallen, dus in eerste instantie konden we de tentoonstelling niet zien. Maar nadat we onze koffie op hadden gedronken, floepte de stroom aan. De tentoonstelling is wel leuk gedaan, ze hebben enkele gangen uitgehakt in de rotsen en daar de stenen opgesteld. Echter alles lag in vitrines en de teksten waren alleen in het Noors, heel soms stond er iets in het Engels.

We hebben nog even de 'camping' naast de mineralienparc bekeken, dit is een camperplaats met stroom en daar kun je overnachten. Misschien handig voor een volgende keer.
Daarna zijn we verder gereden, op weg naar Malden. De weg 9 botst op de E18/E39 in Kristiansand. Wij moesten langs Kritiansand en dan naar het Westen voor Malden.
Terwijl we door Kristiansand reden, zagen we de ferry terminal van Colorline en Fjordline al liggen.
Het is ongeveer 3 kwartier rijden naar Malden en de camping in Malden was zo gevonden. De camping ligt inderdaad pal aan het strand onder de dennenbomen. Het is een grote camping en er is plaats zat.
Het waaide wel heel erg hard, maar we konden nog buiten zitten.
Malden is een leuk klein stadje, alle huizen zit wit en met hout bekleed. Er is een grote jachthaven met heel veel Noorse pleziervaart.
We zagen een Nederlandse boot en een Deense en Zweedse boot, de rest was allemaal Noors.
De informatsjon zit in een splinternieuw gebouw, samen met een grote lobby en de bioscoop. We konden even op de wifi en hebben de bioscoop agenda bekeken. San Andreas zou vanaf woensdagavond draaien ... misschien ? Na een hapje eten, zijn we terug gelopen. Het is ongeveer 10 minuten lopen naar het stadje, dat maakt de camping voor camperaars heel aantrekkelijk.

Dinsdag


De dag begon bewolkt en beetje koud. We zijn dus in lange broek en met jas naar de bushalte gelopen en hebben bus 900 genomen naar Kristiansand. Dat duurt wel 3 kwartier en de bus stopt dan maar 2 keer. Het is een Express bus.
Kristansand is groter dan Malden of Larvik of elk ander stadje wat we deze resi hebben gezien (uitgezonderd Alesund).
Ze hebben een leuke winkelstraat, mooie kerk, leuk plein en leuke wandelpaden langs de vishaven. De vishaven is een toeristische attractie, maar het bestond uit een halletje met 3 viswinkels .... en een aantal restaurtants.
Volendam doet dat beter ...
We hebben er niet gegeten, Alex lust geen vis en dan moet ik alleen eten.
Het ging wel erg hard regenen, terwijl we in Kristiansand waren, dus we hebben een vervoegd diner gedaan op een terras (met terrasverwarmers, hartje zomer).
Het bleef buiig weer en we konden niet buiten zitten.


Woensdag


We stonden op met regen, en toen het leuk op te klaren, zijn we gana wandelen. Geen idee van de route, we zijn bij de camping naar rechts gegaan en hoopten een stuk langs de kust te kunnen lopen.
Het begon wel weer te miezeren, maar we liepen best leuk langs een dorpje. Op mijn MAPSwithMe stond duidelijk dat we weg zou eindigen, maar het leek ook alsof we dan een stukje over het strand konden lopen, als overbrugging naar de volgende weg. Helaas kon dat niet, er was geen strand, alleen een rots met bossen.
We hebben dezelfde weg terug gelopen tot we weer wel langs de kust konden lopen. We zagen allemaal leuke kleine strandjes, kleine baaitjes als het ware. Het zag er idilisch ? uit met mooi weer.
Maar inmiddels was het harder gaan regenen, dus we waren toch blij weer in de camper te zijn.
De rest van de middag hebben we op de wifi gezeten, filmpje op tv gekeken en daarna naar Malden gelopen om (weer) uit eten te gaan.

Donderdag vrijdag Denemarken


We zijn opgestaan, ingepakt en waren dus heel snel al in Kristiansand. Te vroeg voor de incheck, maar we hebben de camper geparkeerd en zijn nog even Kristiansand ingewandeld.
De incheck verliep spoedig, we kregen een reispilletje aangeboden voor de ruse zee. Het aan boord gaan ging ook snel, enkele campers moesten achteruit de boot op, wij gelukkig niet. Alles was wel verlaat, vanwege het slechte weer op zee eerder op de dag. We vertrokken een half uurtje later.

Deze ferry gaat met een catamaran en dat is een heel ander soort overtocht dan met de ferry van vorig jaar. Op de catamaran zit je allemaal in de steol, alsof je in het vliegtuig zit. Er is een klein open dek aan de achterkant, maar daar zijn bijvoorbeeld geen stoelen.
We hadden allebei een reispilletje genomen, daar wordt je een beetje suf van, dus we hebben anderhalf uur geslapen. (totale reistijd is 2,5 uur)
In Denemarken zijn we naar het stadje Ribe gereden, volgens de camper app is daar een leuke camperplaats. Dat klopt inderdaad, we stonden met ongeveer 12 campers aan een visvijver op 15 minuten lopen vanaf Ribe. In het cafe/restaurant konden we betalen en kregen we de sleutel voor de toiletten ne douche.
Een prima plek dus. We zijn naar Ribe gelopen om 20:20 uur, vonden heel snel een steakhouse en om 21:15 hadden we alweer gegeten.
In Noorwegen gaat dat allemaal heel snel, zitten, bestellen, eten, betalen.

Vrijdag zijn we op gestaan en zijn we op ons gemak naar huis gereden.

Tot slot


Waar zijn mijn voeten allemaal geweest?


xx xx xx xx xx xx xx xx xx
op het randje in de lounge op de boot op het dashbord in de camper van Bergen naar Forde over de E39 uitzicht over zee bij Alesund uitrusten op bankje na wandelen wachten tot de foto is genomen kijkend naar de 'seven sisters' in Geiranger fjord kijkend naar Balestrand vanaf de ferry/catamaran op de brug in de sneeuw op bergpas op E134