) New York 2012

New York 2012

 

Dinsdag 25 december: 1e Kerstdag


Dat was een aparte 1e Kerstdag deze keer: opstaan om 6:30 uur, eten douchen en tegen 7:30 uur met auto van Jeroen en bus van Wilma en Martin naar Schiphol. Een goede keus om met de auto te gaan, een collega van Alex was ook op Schiphol en hij moest halsoverkop met de auto, omdat zijn trein niet reed ...
Op Schiphol ging alles voorspoedig, inchecken en koffers waren zo weg. Daarna door Douane en achter de Douane nog wat rondgekeken in de winkels.
Om 11:00 uur moesten we vliegen en om 9:30 uur bij de gate zijn. In de eerste rij, dat was een eerste gesprejkje met een security meneer, een zoveelste paspoort check en Esta bekeken. Toen volgende rijtje in om boarding pass af te geven en door de scanner te gaan. Daarvoor al tassen, jassen en schoenen op de lopende band gelegd. In de bodyscanner moeten de voeten op de juiste plek staan, de handen omhoog en ... nog niet genoeg: ook nog gefouilleerd worden.
Vervolgens weer een half uur wachten, voordat we mochten boarden. Plaats zoeken in het vliegtuig, een Airbus 330, wachten tot we zouden starten. Dus een paar minuten over 11, zijn we opgestegen en zaten we binnen een paar minuten in de wolken: hoezoo wie mag er bij het raam? We hebben de hele vliegreis niets gezien, alleen maar wolken.
Het vliegen zelf zijn we doorgekomen (7,5 uur) met films kijken (ik heb de Hunger Games gezien, mooie film), puzzeltjes maken, GameBoy, slapen (Alex, Jasper en Tristan), eten, water drinken, nog weer een filmpje, Big Ben Theory kijken, music luiseren. Er is vermaak genoeg, maar het blijft 7,5 uur lang zitten.

De landing om 12:50 uur was prima, geen misselijkheid en we waren binnen anderhalf uur door de immigratie, koffers en Douane. Immmigratie was 6 keer: "four fingers right hand on scanner please, thumb right hand, four fingers left hand, thumb left hand and photo please". De homeland sceurity meneer was niet heel vrolijk, maar we kwamen er snel doorheen, dus ons hoorde je niet klagen.
Ons busje van de shutlleservice kwam ook snel en toen reden we tegen 15:00 uur door de USA op de highway naar Manhatten. Het verkeer viel wel mee, maar onze taxi chauffeur schoot een keer uit zijn slof, toen hij van een andere auto niet mocht invoegen: alle scheldwoorden kwamen langs...
Het was nog licht dus we konden lekker genieten van de rit en af en toe de skyline van Manhatten zien opdoemen. Via de Queensborough Bridge kwamen we Manhatten binnen en reden we over 2nd Ave of Madison Ave naar het zuiden.
De andere gasten in het taxibusje werden in 29 street afgezet en daarna reden we naar ons hotel: 7 East 27 Street.
Ingecheckt en naar onze 3 kamers. De lobby van het Hotel was al een beetje oud en kamers zijn het ook. Dat is wel een tegenvaller. Kleine kamers, lelijk, verf afgebladderd, kleine oude badcel. Nu zijn we natuurlijk wel altijd verwend en hadden we zelf in Motel 24 grote kingsize bedden. Onze bedden nu zijn denk ik nog geen 1.40 breed ... en misschien net 1.80 lang ?
De lokatie is echter prima: 7 East 27 Street: op loopafstand van Empire State Building (10 min), 5th avenue (2 min), Warenhuis Macys (15 min). Linkje: Hotel The Gershwin






Maar goed, we konden er niet veel mee doen, dus maar gauw spullen neergezet en de straat op.

We zijn richting het Noorden gelopen gelopen en liepen zomaar ineens langs Empire State Building. Dat zagen we pas toen we ons afvroegen wat al die mensen in de rij deden smiley. Later in week zouden we nogmaals zien dat de rij om de hoek van Empire State Building stond, buiten dus, los van de rijen die je dan binnen nog moet doorlopen. De ticketverkopers die buiten liepen (soort ticket voorverkopers, maar duurder dan normaal kaartje) riepen dat er een wachttijd van 5 uur was. Dus al die mensen 5 uur wachten om NY in het donker te zien vanaf Empire State Building te zien!
We liepen vervolgens langs de New York Public Librairy, misschien iets om later in de week van binnen te bekijken.
De winkels werden ook mooier en beter, we liepen duidelijk in de richting van het mooiste deel van 5th Avenue. Tegen de tijd dat we bij 42 street waren, probeerden we ergens te eten.
Dat wordt nog een uitdaging elke dag: waar kun je even fatoenlijk zitten en eten krijgen? Alles lijkt erop ingericht dat je bij een balie je eten haalt en dan daarna aan een tafeltje gaat zitte, a la MacDonalds.
Waar we dus ook maar zijn geeindigd en de kipnuggets en fries en hamburger hebben genuttigd.
Morgen schijnt het te gaan regenen en misschien sneeuw? We gaan het zien, doel is Empire state Building, Grand Central Station, Central Park , Natural Museum of History en de grote Flagstore winkels.
Een ambitieus plan !

Woensdag 26 december: 2e Kerstdag


In Nederland is het 2e Kerstdag, dat kennen ze niet in USA. En zeker niet in NY, alles draait daar echt 24 hours door. We hebben gisteren om de hoek van ons blok waar hotel in zit een Cafe18 gevonden. Het wordt door Chinezen gerund, denken wij. Maar ze maken/hebben alles: pancakes, warm en koud buffet, gebakken eitjes met Sunny Side up: geel naar boven heel laten! Maar eerst nog wat over de kamers.
Ik was heeel vroeg wakker de eerste nacht na yetlag: 5:00 uur. Toen eerst verslag gemaakt en tegen 07:00 uur maar eens naar de lobby gegaan om te klagen over de kamers. Onze kamer maakte heel veel lawaai, allerlei leidingen borrelden, muren maakten druppelgeluiden, een te klein bed, gekke oude kleine badcel, kortom ik was zeer ontevreden. Ik heb dat uitgelegd aan de receptie en de vriendelijk meneer begreep mij meteen. Ook toen ik uitlegde dat mijn twee zonen van bijna 2 meter (effe overdrijven) ssamen in dat bedje moesten, ging hij kijken naar andere vrije kamers.
En die waren er , dus 2 van de 3 kamers konden we upgraden' zonder kosten. We zagen de kamers op de 10e verdieping en die waren een stuk beter en groter. We hebben 2 van de 3 kamers leeg gemaakt, tassen op onze kamer gezet en naar Cafe18 gelopen en ontbeten. Daarna de spullen van onze kamer naar de tiende verplaatst.
Wij hadden dus nog een slechte kamer, maar er was niets meer vrij. Ik besloot om het s'avonds nog een keer te vragen.
Ons ontbijt was prima, chaotisch zoals wij dat niet anders kennen, iedereen eet iets anders.
Mick, Tristan en Marti namen een gebakken eitje op een groot bolletje.
Britt en Mick namen een grote muffin en een banaan.
Jasper had 3 pancakes en Alex een chocolade croissant.
Een grote liter melk, ALex en ik koffie, bananen een groene appel voor Tristan en we konden de dag beginnen.
Ook nier moesten we eerst alles halen, op dienbladen zetten, betalen en dan tafeltje zoeken om te eten. Gelukkig is er boven veel ruimte en zitten we lekker rustig, terwijl je in een soort vide de winkel beneden je ziet en alles kan volgen.




We zijn gaan lopen naar het Empire State Building (ESB), 10 minuten en er was geen wachtrij! Helemaal blij. We hebben de NewYok City Pass gehaald en hadden daarmee ook toegang tot verdieping 102 Observatory Deck.

Maar eerst door de security, langs allemaal lege wachtrij lijnen, langs de winkel naar de foto opstelling. We liepen zo snel door alle lege wachtrijen, dat mijn foto ervan, bewogen is !
Helaas was het Empire State Building fototoestel stuk, dus geen foto met ons zessen. Toen naar de eerste lift. Op elke 10 meter staat een medewerker om je te begeleiden naar de volgende stap, hoek, drempel, pffft vermoeiend. Arbeid moet hier nog steeds heel goedkoop zijn. Afijn via de hogesnelheidslift naar verdieping 86, waar het uitzichtsdeck is. We hadden de audio tour en op 7 punten konden we het verhaaltje luisteren over dat specifieke uitzicht. Het was erg koud daarboven, maar ook erg leuk. Je overziet heel Manhatten, gelukkig was het droog en vrij helder.
We hebben veel foto's gemaakt en ons vergaapt aan de speelgoedautootjes beneden in de straten. En overal zie je de Yellow Cabs.



Vanaf het ESB zijn we verder gelopen, eerst langs de Victoria Secret en Macys. Macys is een warenhuis, net zoals de Bijenkorf, maar dan veel groter. En enorm druk, zowel publiek als personeel. In Macys zijn uiteraard roltrappen, ook hele mooie houten roltrappen. Alleen zijn ze in New York heel bang (net zoals in de rest van de USA) dat je valt of jezelf bezeert. Er staat dus een medewerker bij begin van de roltrap om te waarschuwen voor die enorme gevaarlijke roltrap. 'Mind the steps'.... Kom je boven aan de roltrap tijdens deze levensgevaarlijke onderneming, staat er weer een medewerker die je waarschuwt voor het verlaten van de roltrap.
Daarna liepen we verder over Broadway naar Times square.

Daar was het enorm druk, ook daar zou het later in de week nog drukker worden. Overal waar je kijkt zie je grote reclame schermen, video schermen en video boodschappen. We stonden voor een van de schermen en we zagen onszelf groot op de muur verschijnen.
Als je goed kijkt zie je Alex en Tristan staan op de foto, links boven, net boven de meneer met een bord over Jezus is your in spiegelschrift). Mick, Britt en ik stonden te wachten tot de sticker met Dunk Tank weg zou gaan, maar dat duurde ons te lang.




Toen zagen we de M&M store, die was heel vol met mensen en heel veel M&M items. Souvenirs en kleding met M&M en natuurlijk heel veel M&M zelf in alle kleuren en smaken.
Na Times square zijn we doorgelopen richting Rockefellar om te gaan schaatsen. Op het plein was het enorm druk en er stond uiteraard een rij om te kunnen schaatsen. Dat plan hebben we even laten varen en we zijn iets wezen drinken en eten in een tentje, zeer verantwoord voedsel. Dat is heel hip in NY!
Daarna hebben we weer een heel eind gelopen, vanaf Rockefellar naar Ipad store. Omdat het hard begon te sneeuwen, zijn we daar gaan schuilen en hebben Alex, Tristan, Jasper en Britt vooronderzoek gedaan naar de Ipad.
Nog niet gekocht, immers we zouden nog naar Central Park gaan en History Museum.
Het werd steeds slechter weer, hardere sneeuw en wind. Maar stoere Hollanders als wij zijn, liepen we door het zuidelijkste puntje van Central Park. Daar was bijna niemand te zien, behalve een eenzame jogger in korte broek en eekhoorntjes. Zelf de paarden met de koetsen reden niet meer.



Ietwat verzopen kwamen we in het Museum aan, maar daar was het warm en droog.
Na een Imax film over vliegende dino's zijn we gesplitst door het Museum gelopen: heel veel prehistorie, skeletten van mamoeten en Dinosauriers.
Toch kwamen we tot de conclusie dat dit niet het Museum van de Film "Night at the Museum" kon zijn, we zagen Roosevelt op zijn paard niet.
Om 18:30 uur moesten we het museum uit, het sloot om 18:45 uur, maar we waren er ook wel klaar mee. Na een mislukte poging om Metro passes te kopen, zijn we met 2 taxi's naar de Ipad store terug gegaan.
Het is inderdaad waar, je staat langs de kant van de weg, steekt je hand op en er stopt een taxi. Je hoeft geen 2 minuten te wachten. 2 keer 10 dollar armer stonden we 15 minuten later weer voor de Istore.
Daar besloten Jasper en Tristan een IPAD te kopen en Britt om het juist niet te doen. Omdat alles wat langer leek te duren, zijn Mick, Britt en Marti de ervaring gaan opzoeken van ene bezoek aan de store van AberCrombie & Fitch.
Geen halfnaakte mooie mannen of vrouwen, maar dat had waarschijnlijk met de temperatuur te maken. We een hoop luide muziek, veel parfum en mooie kleren. Britt is gezwicht voor een shirtje, Marti twijfelde nog.
Toen terug lopen naar het hotel, de verwachte 20 min werden toch nog 30 minuten.
In het hotel konden Alex en Marti met bijbetaling upgraden naar de beter en groter kamer en dat hebben we gedaan.
Effe lezen, tv kijken, Tristan en Jasper met de IPAD knoeien en bij iedereen gingen de luikjes alweer vroeg dicht, toch nog iets van een yetlag.

Donderdag 27 december


We hebben best lekker geslapen op onze nieuwe kamers, alleen zijn we nog steeds erg vroeg wakker, althans iedereen behalve Tristan en Alex. Nadat we weer bij onze Deli breakfast hebben gedaan (toast niet lekker, yuchurt met aardbeien en druiven wel lekker), zijn we via internet de 9/11 memorial gaan boeken. Dat wilden we op vrijdag doen, maar helaas alleen nog tijd beschikbaar van 07:00 uur in de ochtend. Maar op donderdag zelf was nog wel tijd beschikbaar. Toen maar op 16:00 uur geboekt, weer alles invullen, namen etc. We kregen een reserveringsnummer en daarmee moesten we ons melden.
Het plan werd dus omgegooid: op vrijdag naar Liberty Statue en Ellis Island, hopelijk met beter weer, want vanochtend regende het weer. Het Empire State Building zat boven in de wolken, geen uitzicht dus. Maar daar hadden wij geen last meer van .. We kunnen nog wel naar Top of the Rock, maar we wachten op helder weer.



Maar voor die tijd, hebben we Grand Central Station bezocht en Metro 7 days unlimited Pass gehaald. Ze hebben hier enkele ritjes met de Metro, 2,50 Dollar, dan een soort upwaardeer pass en vervolgens 7-days en 29-days ticket.
We hebben maar een 7-day ticket gekocht, 29 dollar per ticket. Het betalen was nog een toer, je moet het via de machine doen, per ticket en je mag maar 2 keer op je credot card afrekenen. Echt heel raar, dus we hebben 1 keer cash en 3 creditcards gebruikt.
Daarna zijn we opnieuw (3e keer) 5th Avenue afgelopen op weg naar NBA store, Nike store en onbedoeld hebben we bij de QuickSilver store inkopen gedaan: Jasper een nieuwe jas, Mick en Marti Sweaters en T'shirt en Britt ook t'shirt en truitje.
De NBA store viel tegen, dat is gewoon een overvolle drukke winkel, maar de Nike store is wel mooi, 5 verdiepingen groot.
Daarna zijn we met onze nieuwe Metro passes met de NQR line naar 42nd street/Fifth gegaan om de Cale Boss winkel te bezoeken. Helaas die was niet open, of hij werd verbouwd, of hij moet nog open gaan. Wij helemaal terleurgesteld, misschien moeten we nu toch naar Hoboken met de Ferry.
Daarna zijn we even in het Hotel op de kamer geweest om een uurtje te zitten voordat we naar 9/11 Memorial zouden gaan.

Via de Subway nummer R richting Brooklynn zijn we naar 9/11 Memorial gelopen. Vanuit de Metro liepen we volgens de borden naar de ingang, alleen bleek daar aangekomen, dat we weer terug konden lopen, omdat vlakbij de uitgang van de Metro, het kantoortje was, waar je je tickets moest printen ...
Afijn weer terug naar de ingang en daar kwamen we dan toch echt in een wachtrij terecht, zoals we die kennen van Disney ed.
De Amerikanen hebben ze uitgevonden. Dus zigzaggen tot de hoek, om de hoek weer in twee rijen, toen door de security, ja echt met poortjes en al. En toen werden nog drie keer onze kaartjes gemerkt en gecheckt, voordat we de Memorial Ground konden oplopen. Dit bestaat uit een groot plein, waarin 2 grote squares zijn gemaakt op de plaats waar de Twin Towers stonden. Deze 2 vierkanten bestaan eigenlijk uit twee watervallen, mooi gedaan. Op de rand van de beide fonteinen staan alle namen van de slachtoffers. De vier nieuwe Freedom towers worden eromheen gebouwd, een toren is helemaal af, de toren op de foto mist alleen nog het bovenste glaswerk.
Nadat we een half uurtje hebben rond gewandeld, zijn we weer terug gelopen naar het kerkje, om dat nog te bezichtigen. Echter deze was al gesloten om 16:30 uur, dus die konden we niet in. Wellicht nog op vrijdag of zaterdag tijd vinden om dit alsnog te doen. Dit hebben we alsnog gedaan op de zaterdag.
We hadden het inmiddels wel heel koud en we zijn terug gegaan met de subway naar onze Cafe28 Deli, om daar weer een spannende maaltijd te nuttigen.
Daarna zijn we alsnog terug gelopen naar 5th Avenue en 34 street om naar Timberland, Footlocker en Levi's te gaan. En ... overal wat te kopen! Ter compensatie hebben we in de Desigual niets gekocht, maar dat kwam omdat de prijzen in USA hier net zo hoog zijn als bij ons.
Om 20:00 uur waren we weer bij het Hotel met allemaal vermoeide benen en voeten.
Morgen op weg naar Liberty Statue en Ellis Island, eventueel de Brooklynn Bridge en s'avonds natuurlijk de NBA wedstrijd.

Vrijdag 28 december

We krijgen een routine: opstaan op eigen tijd, maar klaar staan om 08:30 uur. Dan lopen we naar onze Deli: Cafe28 en eten ontbijt. Meestal 2 eggs on a roll, sunny side up, pancakes voor Jasper, vers fruit zoals druiven en aardbeien, liter melk, 2 koffie (one with Hazelnut), enkele bananen voor Mick en Britt, groene appels voor Tristan en muffin of cake voor Britt.
Vervolgens gingen we deze vrijdag op weg naar Ellis Island en Liberty Statue. Via de metro naar het zuidelijkste puntje van Manhatten: Battery Parc. Daarvandaan ging the Ferry naar de 2 eilanden. Uiteraard stond er een enorme rij, maar we schatten in dat de rij ineen keer op de volgende boot zou kunnen.
alleen waar normaal de wachtrij rustig gaan doorloopt, meestal beweeg je heel langzaam naar voren, stonden we nu stil. Toch zagen we mensen voor in de rij langs de kassa gaan en op een inmiddels 2e boot gaan. Dit was een ander type boot en de ferry naast ons bleef leeg. We snapten we niets van, maar toen deze boot vol was, bewoog de wachtrij weer en konden we oplopen naar de Ferry. En we konden er inderdaad op!


De drie stoere binken (Britt, Mick en Marti) hebben op het bovendek gezeten, immers we zouden toch alleen maar 'oversteken' naar de 2 eilanden.
Natuurlijk hadden we wel een soort poster zien hangen dat de beide eilanden 'dicht' waren, maar als iedereen in de rij staat, was dat vast een oude poster! Dus niet. De boot maakte een ommetje langs de Westkust van Manhatten, draaien om en voer LANGS Ellis Island. Het bleek dat de storm de aanlegpieren en steigers zo beschadigd had, dat de boten niet konen aanleggen. Wat een sof, we hadden ons verheugd op de audio tour in Ellis Island.
Uiteindelijk duurde de boottrip een uur, konden we wel foto's maken, maar geen bezoekje doen. Eenmaal aan de kant dachten Mick, Tristan en Britt nog een centje bij te verdienen, door als Miss Liberty te gaan staan, maar het leverde niets op.
Maar optimisten als wij zijn: nu hebben we een volgende keer NY nog iets cultureels te doen.
Ons originele plan om eventueel met een andere Ferry naar Hoboken (daat zit de CakeBoss) te gaan, werd ook gewijzigd omdat Jasper een beetje zeeziek was geworden.
Geen nood, backup plan werd eerst naar Brooklynn Bridge en eventueel daarna Ferry Hoboken.
Op de gele N, Q of R (ik kan niet onthouden welke) Metro naar een zeer ingewikkeld metro station, waar we over moesten op de blauwe ?? om een halte terug te gaan naar het begin van de Brooklyn Bridge. Die wilden we namelijk terug lopen naar Manhatten, vanuit Brooklyn. De meneer van de Metro wees ons naar boven, want het was maar een klein stukje lopen. Boven zagen we een 99 cents Pizza slice, Mick en Britt kochten Pizza slices. Buiten de winkel stond een New Yorker een sigaretje te roken en sprak Alex, Tristan en Marti aan. Dat gebeurt echt heel vaak, NY-ers zijn vriendelijk en geven vaak, ongevraagd, advies als ze arme toeristen vertwijfled in de rondte zien staren. Dat gebeurde op Grans Central Station toen een wildvreemde langslopende mevrouw ons attendeerde op een handige Subway App voor op de mobile. Toch lief, al hebben we geen van allen 3G/Internet aan staan, dus buiten een vrij Wifi, geen internet.
Afijn de NY meneer met sigaretje (zie je overigens bijna nergens: New Yorkers die roken), liet ons weten dat lopen veel te ver was: miles and miles!
Dus weer terug de metro in en een halte Metro gedaan.
En toen konden we de brug aflopen. Had ik al verteld dat we heel mooi weer hadden? Helder, koud, stralende zon. Het was dus een hele aangename wandeling en vooral Britt genoot ervan.
De brug is gescheiden in een voetpad en in een fietspad, maar daar houden al die toeristen zicn niet aan. Die lopen massaal ook op het fietspad, wat aparte taferelen oplevert. Sommige toeristen krijgen een schouderdus van een fietser, sommige een scheldpartij. een fietsende dame schreeut de hele tijd: 'it is not my fault, it is not my fault, you are at the bycycle part!', terwijl ze ondertussen toeristen omver fietst. Maar ja, ze zal maar elke dag op weg naar je werk moeten slalommen door al die groepen toeristen.
Toch is 90 % van de New Yorkers heel vriendelijk, daar kunnen ze in Amsterdam nog wat van leren. Ook de mensen van de Hotdog stalletjes, de verkeers regelaars, de wachtrij regelaars (dat is een aanzienlijke beroepsgroep in NY), de Empire State Building straat verkopers van tickets, de winkels, iedereen is vriendelijk. We hebben maar 2 keer humeurige mensen meegemaakt in die vijf dagen.

Nadat we de brug hadden gelopen en de nodige foto's hadden gemaakt, zijn we Chinatown en Little Italy doorgelopen, op weg naar Soho. Beide stadsdelen waren enorm druk, ook hier weer veel toeristen. Maar ook uiteraard meer Chinezen en Italianen en bijbehorende winkels en toko's.
In Soho was het ook heel druk, speciaal in de Uggs winkel: we hebben in de rij gestaan om naar binnen te mogen: slechts 20 minuten, maar toch. Gelukkig wel Uggs gekocht: Marti een paar 'one button mini's' helaas niet in blauw maar in grijs, Britt een paar en een paar voor Wilma (moeder Britt).
Toen was het inmiddels 16:00 uur en zijn we op de metro terug naar het hotel gegaan. Nou ja, bijna, vanuit onze halte op 28 street, even nog uptown gelopen naar de winkels in 34 street en toen naar ons hotel op 27 street.
We lopen heel wat af!
We hebben een uurtje op hotelkamer doorgebracht alvorens we weer op de Metro zijn gestapt naar de wedstrijd van de Brooklyn Nets.
Het Barclays Center is heel nieuw en groot. Vooral binnen bij onze eerste blik in de zaal, waren we verbaasd. Enorm groot, licht, schijnwerpers, grote videoschermen, lawaai, kortom een spectakel, zelfs voordat de wedstrijd begon. We zijn eerst op zoek gegaan naar eten: al hoewel 'zoeken' een verkeerd woordgebruik is. Allemaal balie's waar je eten en drinken kon halen. We hebben hotdogs gehaald: zie foto, een hotdog van een cm of 30. Ze noemden het een 'footlenght hotdog' op de kassabon. Jasper had een emmer popcorn, vrij normale size, maar wij nemen dan ook standaard de small optie.
De wedstrijd zelf was niet spannend: onze 'Nets' wonnen makkelijk. Als de Charlotte Bobcats iets dichterbij kwamen, werden de 2 sterren Brook Lopez en Deron Willams er weer even ingezet.
In de time outs en pauzes werd het publiek vermaakt met showgirl ballet, t'shirt kannonnen en quizes en wedstrijdjes van kids om prijzen van 150 dollar enzo te winnen.

Om 22:45 waren we weer terug in hotel.




Zaterdag moeten we inpakken, kamer opleveren, koffers in de storage in hotel zetten, ons nog een dagje vermaken en om 18:35 uur worden we opgehaald door de bus om naar vliegveld JFK te gaan.
Planning voor zaterdag: Rockefellar Top of the Rocks, Central Parc schaatsen (als geen lange wachttijd), Cake Boss Hoboken, Kerkje 9/11, en wat eventueel nog meer...

Zaterdag 29 december


Nadat we de kamers hadden leeg geruimd, de koffers in de bagage ruimte gezet, ontbeten hadden in onze favouriete Deli, zijn we naar Rockefellar Plaze gegaan, heel decadent met de Metro. Daar hebben we eerst de Nintendo Store bekeken, althans de jongens en daarna 'moesten' ze van mij een foto maken onder de Rockefellar Xmas Tree maken. Zodat we een leuke foto van ons zessen zouden hebben. Vervolgens hebben we de foto opgehaald en zijn we de wachtrijen gaan opzoeken voor 'Top of the Rock'.
Onze NY City Pass had de tickets, dus snel omgeruild voor het echte ticket en ons weer ondergedompeld in de wachtrij scenes. Eerst wachten voor de eerste lift enkele etages hoger voor de security check. Poortje 1 open, tien mensen klaar staan voor de lift, poortje 2 open de volgende tien klaar staan, lift komt, naar boven. Uitstappen, wachtrij door om de security door te gaan, wachtrij in naar de volgende lift. En probeer niet om langs de poortjes te gaan, of af te snijden, dat levert je een keihard reply op. 'Step aside madam', 'do not lean sir', 'this way sir', zijn meldingen die je dan te horen krijgt.
Afijn boven gekomen hebben we het uitzicht bewonderd, maar blase als we zijn, waren we deze keer eerder klaar met het bekijken van de wolkenkrabbers.
We hebben nog wel geprobeerd de Empire State Building om te duwen en Tristan wilde met zijn neus de top aanraken.
Beneden gekomen zijn we in de Metro gestapt naar Pier 5 ? om op de Ferry naar Hoboken te gaan. Heel jammer, de Ferry gaat niet in het weekend!
De meneer in het tickethokje riep naar ons dat de Ferry niet ging, en dat we naar 'de andere kant' moesten. Wie andere kant, waar andere kant, de meneer was onverstaanbaar.
Een teleurstelling ook nog omdat het inmiddels erg hard sneeuwde en/of regende, het wisselde af.
We zijn toen naar St Pauls Church gelopen, het kerkje van 9/11. Dat was indrukwekkend, allerlei verhalen, enkele foto's en andere herinneringen aan de 9/11.
Zo werden in deze kerk bijvoorbeeld alle reddingwerkers steeds opgevangen als zij naar een 10 -13 uur durende shift kwamen uitrusten. Daar waren dan weer allerlei vrijwilligers die deze reddingwerkers weer voorzagen van een schoon bed om op te slapen, eten, drinken en een troostende hand.
Nooit geweten, nooit beseft dat ze wel een jaar bezig zijn geweest om eerst mensen te redden en later om puin te ruimen.
Vanut het kerkje zijn we naar de Pier 11 gegaan met de Metro om daar op de Ferry naar Hoboken te stappen, nog steeds van plan om naar Cake Boss te gaan.
gelopen via Wallstreet naar de pier 11, helaas ging daar ook de Ferry niet vandaan. Toen hebben we opgegeven: geen Cake Boss deze keer.
Omdat we honger hadden en in Wallstreet geen eettentjes hadden gezien (waar eten al die lui van Wallstreet?) zijn we naar Battery Parc gelopen om in de Staten Island Ferry Terminal even droog en warm te worden en wat te eten.
Daarna hadden we een paar uur tot 18:00 uur dat we als laatste moment hadden gepland om terug in het hotel te zijn. Dus met de Metro naar Museum of Metropolitian Art. Toen we aankwamen, stond ook daar een wachtrij! Geen lange, maar toch, het was inmiddels 15:30 uur. Wachtrij, tickets, security ? als we binnen waren, konden we er meteen weer uit omdat we terug moesten naar hotel. Dus ook dat plannetjes ging mis. Toen zijn we maar terug gelopen naar het begin van Central Parc en verder 5th Avenue af.
Via een aantal winkels (niet de Abercrombie & Fitch en Hollister: ernorme wachtrij) zijn we toen terug gelopen vanaf 68th street tot aan 'onze' 27 street. Mick en Britt namen nog een omweggetje via de footlocker.
dus om 17:15 uur waren we allemaal weer teug in de lobby van het hotel en hebben we de koffers en tassen gehaald. Daar zat gelukkig de telefoon van Britt in, die was zich gedurende de dag toch een beetje zorgen gaan maken over haar telefoon.
De taxibus chauffeur was er al, dus toen reden we een uur eerder dan gepland maar alvast naar JFK.
Geen traffic jam, inchecken en koffers inleveren ging met een bloedspoed, dus toen liepen we om 19:00 uur al op JFK rond. Terminal 4 is 'under construction', Jasper dacht vanwege storm Sandy. Het zou kunnen, JFK ligt pal aan de kust.
Er waren veel eettentjes op een rij, afgewisseld met winkeltjes. KFC, MacDonalds, een baguette/broodjes ding, wokken, grill restaurent, pizza, etc.
We hebben baguettes en KFC gehaald en Tristan een patatje van de Mac. Staand rond een houten bouwsel, die we als tafel gebruikten, hebben we gegeten, omdat er wel restaurantjes zijn, maar geen banken of stoelen. althans veel te weinig. Dus toen een familie opstond, konden wij een tafeltje claimen met wel 3 stoelen.
Met wat lezen, ipad-ten en een puzzeltje hebben we de tijd gedood. We moesten al om 21:30 naar de gate om de uitgebreide security te ondergaan. Dat ging ook heel snel, dus om 21:45 uur, zaten we in de volgende hal, bij de gate. Daar waren wel lekkere stoelen ... een half uur later konden we boarden en instappen in de Boeing 747. We zaten drie aan drie achter elkaar en om 23:15 stegen we op. We zouden maar 6,5 uur vliegen. Dus om 24:00 uur het drankje en de pinda's genuttigd en gaan slapen. Alex heeft de pinda's niet eens meer gezien, dis ging al meteen slapen.
Nadat ik een uurtje of 4 slapend/af en toe wakker had doorgebracht, bleek dat we minder dan anderhalf te vliegen hadden, de 6 uur en 7 minuten klopte dus.
Na een normale landing, douane en koffers ophalen, kwamen Martin en Wilma ons ophalen.
Einde van een korte, verre stedentrip !
Maar ... we willen graag nog een keer terug komen in NY. En dan gaan we alsnog Central Park doorlopen, Liberty en Ellis Island doen en de Cake Boss!