Lanzarote 2017


Zaterdag 18 maart
Al met al zou de zaterdag een dag van wachten worden:
Om 3 uur opgestaan, half 4 in auto naar Schiphol (Mick bracht ons weg), om 4 uur op Schiphol.
We moesten om 4:30 uur bij de gate zijn in hal 3, ergens aan het eind van Schiphol, maar de gate was nog dicht. Om half 5 kwamen wel 2 dames bij de gate, maar het duurde nog 20 min voordat ze starten met inchecken. We stonden vrij vooraan, dus om 5 uur waren we ingecheckt en moesten we teruglopen naar hal 1, om door de security te gaan. Geen paspoort controles, we blijven immers in de EU, Lanzarote is onderdeel van Spanje.
Na de security kwamen we in de douane zone, maar deze was kleiner dan de andere internationale zone. De koffie tent en de Starbucks waren mega druk, maar we hebben toch onze koffie gehaald. We zaten in lekkere relax stoelen, nog wat croissantjes voor in vliegtuig en even wat Pandora bedeltjes gescoord.
Bij de gate moesten we zijn om 6.20 uur, maar er werd pas om 6.35 uur gestart met doorlaten.
Om 7.15 uur vlogen we weg. De vlucht was rustig en om 11:15 uur waren we geland. Onze koffers waren er heel snel, de Neckermann meneer wees ons naar bushalte 16 en daar vertrokken we vrij snel om iedereen af te zetten. Wij waren de laatste personen, samen met een ander stel. Playa Blanca ligt helemaal in het zuiden van Lanzarote, dus na zeker een uur waren we ons holiday adres, Relaxia, Lanza Sur.
Onze bungalow was nog niet klaar, maar voordat we onze koffers goed en wel hadden neergezet en alvast onze korte broek wilden aandoen, kwam de receptie ons al halen en konden we naar huisje 137. We hebben een huiskamer, slaapkamer, badcel en kitchenette. Dat is overigens een lacher, 3 borden, 3 glazen, geen koekenpan, een kookpan. Alles in het is park is bedacht op 'all inclusive'.



huisje huisje













Maar het zonnetje scheen, het was ongeveer 22 graden, dus insmeren en bij zwembad zitten. De zon brandde al goed en de dikke wolken die we zagen in de bus, waren niet naar Playa Blanca gekomen.
Bij de zwembad bar wilde we koffie kopen, maar we werden gewezen op een koffie automaat, daarnaast stonden koekjes, broodjes hotdog.... blijkbaar ook vanuit de all inclusieve. En wij hebben niet eens zo,n bandje om ..... Als enigen volgens mij!
De tijd is raar ... Lanzarote is Spaans, maar de tijdzone niet. Dus de Iphone snapt het niet en je moet handmatig de tijd instellen. Daarna zijn we om 15:00 uur over de boulevard gelopen, helemaal tot aan de andere kant van Playa Blanca. Mijn horloge gaf 19.000 stappen aan toen we om 18:00 uur weer terug waren. 19000 stappen / 7000 X 5 km = .... iets van 12,5 km.
We hebben de Duitse conditorij gevonden, boodschappenngedaan bij de Spar, de veerponten zien komen en gaan, een kunstenaar/dakloze met zijn stenenkunst mannetjes bewonderd en gesponsord en kwamen vermoeid weer terug. We konden geen eieren bakken, geen koekenpan. Dus eitje gekookt en met ham op brood en stokbrood. Inmiddels is het half negen en ben ik best heel moe..... Het wordt hier nu pas donker, lokale tijd is rond half acht.


boulevard boulevard boulevard boulevard















Zondag 19 maart

Ik was vroeg wakker en ging al, snel een rondje wandelen in de hoop te kunnen zwemmen. Het zwembad was echter pas om 10:00 uur open, dus ik keek wat rond in de receptie. Daar hoorde ik van andere reizigers over de zondag markt in Lequise in de ochtend. De public bus zou om 09:00 uur vertrekken bij het haventje. Omdat Alex dol is op markten, heb ik hem maar wakker gemaakt en zijn we gaan lopen naar de bus. Die hebben we net gehaald en 10 euro en 1 uur 15 minuten later stonden we op de markt. En inderdaad een hele leuke markt, veel toeristen maar ook veel stalletje met kunst, nijverheid en natuurlijk ook de gebruikelijke toeristen spullen. Omdat ik in een hempje liep, had ik het koud en heb ik een mooi T-shirt gekocht met een Lanzarote print.
Verder een Henna achtige tattoo laten zetten op enkel, een zeepaardje. Ik wilde een tattoo met blote voetjes of voetstappen, maar die had hij niet. De tattoo meneer kwam uit Polinaysia, hoe apart is dat. Ik vertelde hem over Mick en zijn aanstaand bezoek naar Tahiti en Morea.
We hebben ons prima vermaakt en om 13:20 uur moesten we op de bus stappen.
S'avonds hebben we aan de boulevard gegeten, in lange broek, maar wel onder de overkapping, pal aan zee.
















Maandag 20 maart

Het weer was niet zo goed, bewolkt met af en toe zon en een sterke wind. We besloten om langs de boulevard naar rechts naar de vuurtoren te wandelen. De zon en de wolken wisselden elkaar af, korte broeken aan, dus prima wandelweer.
De vuurtoren zelf was buiten gebruik, beetje vervallen, niet open en deceptie. Maar we hebben heerlijk op de rotsen aan het water gezeten in de zon.
Uiteindelijk zijn we er lang mee bezig geweest, heen een weer (langs de Duitse bakker voor taart) wel 10 km.

We lopen heel wat af, mijn stappen teller maakt overuren. 19000, 21000 en maandag dus zelfs bijna 28000 stappen op 1 dag, dat is 20 km (7000 stappen is 5 km). De rest van de middag heb ik geprobeerd op het strand te liggen, maar de zon dook steeds weg achter wolken, dus na een uur was ik er klaar mee.
















Dinsdag 21 maart

We hebben een Toer 'Zuid Lanzarote' gedaan, via Neckermann in een touring car, alles erop en eraan....
Dat was voor het eerst in 30 jaar dat we zoiets boekten, maar we gaven ons eraan over.
De planning: Ophalen bij hotel tegenover ons, rondrijden, gids met verhalen, lunch en om 16:10 uur terug.
We begonnen met rijden naar Timanfaya park, waar we eerst op kamelen konden rijden. We hebben dat niet gedaan wel foto's gemaakt. Het was een rondje van 20 min, het op en afstappen was het spannendst, zo te zien. Het dorp Ogu is het kamelendorp, de kamelen hoeven ook maar een halve dag te werken, zo rond 13:00 uur zijn ze klaar. Ze kunnen 250 kilo dragen, vroeger werden ze gebruikt voor water rondbrengen.
















Daarna reden we verder in het park naar het restaurant op de vuurberg. We liepen als een echte groep achter de gids aan en we zagen hoe een bosje takken in brand vlogen in de grond, hoe een emmer water een geiser werd als je het in de grond gooide en hoe de kippetjes werden gegrild op de hitte van de vuurberg.
















Vervolgens klommen we opnieuw in de bus en deden de rondtoer. Daar mogen alleen bussen rijden, geen auto's. Alles is zwart met grote lavablokken. Er groeit bijna niets, maar in de nacht schijnen de insecten tevoorschijn te komen. Er leven ook alleen maar hagedisjes, muizen, konijnen en een soort albatros, geloof ik. De toer was 14 km en het verhaal over de vulkaan uitbarsting van 1730 is indrukwekkend. Vanaf de vulkaan zijn we langs de wijnvelden van El Greco gereden. Wijnvelden ? Dit waren de Lanzarote versie van wijnvelden. zie de foto's.
Kuilen in zwarte bodem met een stenen muur tegen de wind. De noordelijke wind brengt vochtigheid, dat condenseert in het vulkaan as, zakt op de echte bodem onder het as en voila: druiven kunnen groeien. Ik heb de zoete Muscatel wijn geproefd, het was bijna limonade.
Vervolgens kregen we in Yaiza een lunch: aardappelsoep, een kipfilet, 3 Lanzarote aardappeltjes (formaat krieltjes) en beetje sla. Dat viel wel wat tegen ...
Het einde van de toer naderde. We reden naar het groene meertje en naar Los Hernandos, de gaten in lava aan de kust, waardoorheen de golven beuken.















Dat was het laatste kijkpunt en om nog 16:00 uur waren we weer terug op het park. Al met al best een aardige dag, 80 euro bij elkaar. We hebben nog even gerekend of het anders had gekund : auto huren 50 euro, inclusief file in het park, toegang 2 x 9 euro toegang, lunch ... benzine. De toer is dus wel bevallen en als bijkomende voordeel hebben we veel informatie gehoord over Lanzarote.

Woensdag 22 maart

Op woensdag is er in Playa Blanca een markt, aan het eind van het dorp in het nieuwe gedeelte in Marina Playa Blance. We liepen dus weer de boulevard af, deze keer tot in de haven. Daar bleek de markt veel dezelfde stalletjes te hebben als in Lequise en om nu een 2e tattoo te laten plakken ?
Verder verliep de dag rustig, koffie en taartje op terassen, strand, s'avonds uit eten.













Donderdag 23 maart

We zijn met de public bus naar Puerto del Carmen gegaan. Dat is de grote badplaats dichter bij het vliegveld en de hoofdstad.
Ook daar hebben we de boulevard gewandeld, langs de winkels en de vele eethuisjes.
We zijn blij dat we in Playa Blanca zaten, kleiner, rustiger, gezelliger. Puerto del Carmen is meer voor het jongeren vertier en ja we zijn al de oudjes.


Vrijdag 24 maart
De laatste dag brak alweer aan. We hebben bij het zwembad gezeten, het was de hele dag zonnig. Ik heb geprobeerd te zwemmen in de zee, maar het water was zo koud dat ik tot mijn dijen door kwam, verder lukte me niet. Nu ben ik normaal al geen held in doorkomen, maar dit was nog erger.
Verder weinig te melden.
Zaterdag 24 maart

Terugreis.
Opgehaald om 09:00 uur, vliegen om 11:40 uur, aankomst 4 uur later om 15:45 uur, uur later in Nederland, in drie kwartier door Schiphol heen, op trein naar Almere CS en opgehaald door Mick.